Αναρτήσεις

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ή ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ;

  Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα έχουμε ένα από τα καλύτερα συντάγματα του κόσμου, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν εφαρμόζεται. Θέτουν έτσι ως πρώτιστο ζητούμενο την τήρηση του Συντάγματος και, κάποιοι, καλούν τον λαό να  αγωνιστεί για την εφαρμογή του. Επί της παραπάνω άποψης μπορούν να γίνουν δύο ειδών επισημάνσεις: Μία γενικής φύσεως και μία ειδική.   Αρχικώς, ως γενική επισήμανση, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το Σύνταγμα δεν αποτελεί ευχολόγιο ή κείμενο καλών προθέσεων, η εφαρμογή του οποίου επαφίεται στην βούληση των εκάστοτε κυβερνώντων! Το Σύνταγμα είναι ο κατεχοχήν δεσμευτικός, ο θεμελιώδης νόμος επί του οποίου στηρίζεται ολόκληρη η έννομη τάξη της χώρας. Εάν λοιπόν το Σύνταγμα δεν εξασφαλίζει μέσα από τις διατάξεις του την εφαρμογή του, δεν πρόκειται για καλό αλλά για κακό Σύνταγμα. Εάν για παράδειγμα το τελευταίο χρονικό διάστημα παραβιάζεται κατά κόρον το πνεύμα και το γράμμα της διάταξης του άρ. 44 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι ο Πρόεδρος...

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

   Το συνταγματικό δίκαιο διακρίνει τρία είδη συνταγματικών δικαιωμάτων: Τα πολιτικά (λ.χ. εκλέγειν και εκλέγεσθαι), τα ατομικά (λ.χ. τα δικαιώματα της ζωής , της ελευθερίας, της ιδιοκτησίας) και τα κοινωνικά (λ.χ. της δωρεάν παιδείας, της προστασίας της υγείας, ή της εργασίας).    Τα ατομικά και τα κοινωνικά δικαιώματα ισχύουν κατά κανόνα, τόσο για τους πολίτες, όσο και για τους αλλοδαπούς που βρίσκονται και διαμένουν εντός του κράτους. Απεναντίας, πολιτικά δικαιώματα, όπως είναι φυσικό, αναγνωρίζονται μόνο στους πολίτες και όχι στους αλλοδαπούς.     Η αριστερά στην Ελλάδα, ακόμη και όταν αυτοαποκαλείται "Δημοκρατική" ή θεωρεί τον εαυτό της σοσιαλδημοκρατική, ουδέποτε επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ενίσχυση των πολιτικών δικαιωμάτων, τα οποία περιορίζονται στα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στην βουλή και στα αιρετά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης ά και β΄ βαθμού. Παραδοσιακά όμως αποδεικνύει την δημοκρατική ευαισθησία της όσον αφορά ...

ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Εικόνα
ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ Καθηγητές Πανεπιστημίου,  πολιτικοί ακτιβιστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, συγγραφείς,  νομικοί,  δημοσιογράφοι, ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ,  συμμετέχουν σε μια συζήτηση για όλες τις πτυχές μιας Ριζικής Συνταγματικής Αλλαγής. Το  Σάββατο 8 Ιουνίου 2013 στο  Αμφιθέατρο «Αθήνα 9,84»  στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων Σε καθεμία από τις τέσσερις συνεδρίες, μετά τις ομιλίες των εισηγητών,  ακολουθεί συζήτηση με το  κοινό με δυνατότητα 3λεπτων τοποθετήσεων. 10πμ:  ΕΝΑΡΞΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ     Μαρία Νεγρεπόντη – Δελιβάνη  (Πρ. Πρύτανης και Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας)        1 η  Συνεδρία    ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΩΝ 10.15 – 12.15   Η συνταγματική κατοχύρωση της διάκρισης των   εξουσιών και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης ως μέσα καταπολέμησης της διαπλοκής και της διαφθοράς. Υπάρχει ανάγκη αλλαγής πολιτεύματο...

ΤΟ ΒΟΥΛΕΥΟΜΕΝΟΝ , ΤΟ ΔΙΚΑΖΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙ ΤΑΣ ΑΡΧΑΣ

  Το αξίωμα ότι οι τρεις θεμελιώδεις εξουσίες τις πολιτείας δεν πρέπει να ασκούνται και να επικεντρώνονται σε ένα πρόσωπο αλλά να διακρίνονται, αποτελεί βασική αρχή της δημοκρατίας. Η αρχή αυτή έχει τις ρίζες της στον Αριστοτέλη (Πολιτικά).   Αναφερόμενος στις τρεις εξουσίες της πολιτείας, ο Αριστοτέλης διέκρινε " το Βουλευόμενον περί των κοινών, το δικάζον και το περί τας αρχάς."  Ο δε λόγος της διάκρισης βασίζεται σε εκείνο που ο ίδιος ονόμαζε " εν μέρει άρχεσθαι και εν μέρει άρχειν ", ήτοι ότι ουδείς πολίτης πρέπει να είναι ο απόλυτος και ανεξέλεγκτος άρχων , αλλά κάθε ένας πρέπει ασκεί μέρος μόνο της πολιτικής εξουσίας, ώστε όλοι οι πολίτες να μοιράζονται την εξουσία, αλλά και όλοι να είναι ελεγχόμενοι.   Σήμερα, το βουλευόμενον, το δικάζον και το περί τας αρχάς καλούνται αντίστοιχα νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία. Η νομοθετική εξουσία ψηφίζει τους νόμους, η εκτελεστική διοικεί σύμφωνα με τους νόμους και η δικαστική εξουσία ελέγχει εάν η έννο...

ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΑΡΑΝΤΙΝΟΙ

  "Γελάτε έως έξεστιν υμίν, άνδρες Ταραντίνοι, γελάτε. Πολύν γαρ τον μετά ταύτα χρόνον κλαύσετε!"      Η πόλη του Τάραντα υπήρξε σπουδαία αποικία των Ελλήνων στην κάτω Ιταλία. Αλλά στις αρχές του 3ου αι. π.Χ περιήλθε σε πολιτική και ηθική εξαχρείωση.  Από την άλλη πλευρά, οι Ρωμαίοι, οι οποίοι ήταν άριστα οργανωμένοι, αφού υπέταξαν τους γειτονικούς λαούς, στράφηκαν προς τον νότο και εμφανίζονταν ως προστάτες των ελληνικών πόλεων της κάτω Ιταλίας. Μεταξύ των πόλεων που ζήτησαν την προστασία των Ρωμαίων ήσαν και οι γειτονικοί προς τον Τάραντα Θούριοι, οι οποίοι αποδέχθηκαν την ύπαρξη ρωμαϊκής ναυτικής βάσης εντός του κόλπου του Τάραντα.   Οι Ταραντίνοι αντέδρασαν, κατέλαβαν τους Θουρίους, εγκατέστησαν δημοκρατικό πολίτευμα, δήμευσαν τις περιουσίες των πλουσίων και έδιωξαν τον ρωμαϊκό στόλο.   Οι Ρωμαίοι αντέδρασαν αμέσως στέλνοντας πρέσβεις στον Τάραντα για να απαιτήσουν την επάνοδο των αριστοκρατικών, την απόδοση των δημευθέντων περιουσ...

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΤΗΣ

  Φιλική εταιρεία ονομάστηκε η μυστική οργάνωση που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 1814 στην Οδησσό με σκοπό να ενεργήσει " ευκαιρίας δοθείσης την απελευθέρωσιν της πατρίδας" (Εμμ. Ξάνθος, Απομνημονεύματα).    Ιδρυτές της φιλικής εταιρείας ήταν τρεις άνθρωποι " έντιμοι αλλά ακατανόμαστοι "  σύμφωνα με τον Κ. Παπαρηγόπουλο (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, βιβλίον 15): Οι έμποροι  Νικόλαος Σκουφάς , ο οποίος είχε γεννηθεί το 1779 στο Κομπότι της Άρτας,  Αθανάσιος Τσακάλωφ, γεννημένος στα Ιωάννινα περί το 1788 και Εμμανουήλ Ξάνθος, γεννηθείς στην Πάτμο το 1772. Ωστόσο, αυτοί οι αφανείς και μάλλον αποτυχημένοι στις επιχειρήσεις τους έμποροι αποδείχθηκαν ικανότατοι στην σύλληψη και εκτέλεση του παράτολμου σχεδίου της επανάστασης του έθνους.    Αρχικώς , αντιμετωπίστηκαν με επιφυλακτικότητα. Είναι χαρακτηριστικό δε ότι, όπως αναφέρει ο Ιωάννης Φιλήμων για τον Σκουφά , " ήταν άνθρωπος απλός με πολλήν ευσαισθησίαν και πατριωτισμόν" αλλά  "προκαλούσε...

Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

   Σύμφωνα με την μυθολογία, η Ευρώπη υπήρξε κόρη του βασιλιά της Φοινίκης Αγήνορος. Αδέλφια της ήταν ο Κάδμος, ο Φοίνιξ και ο Κίληξ.    Ο Δίας θαμπώθηκε από την ομορφιά της Ευρώπης και αποφάσισε να την αρπάξει. Μεταμορφώθηκε σε ταύρο και εμφανίστηκε μπροστά της την ώρα που μάζευε λουλούδια με τις φίλες της. Η Ευρώπη πλησίασε εντυπωσιασμένη τον ταύρο και τον στεφάνωσε με λουλούδια. Σε λίγο ξεπέρασε τους φόβους της και ανέβηκε πάνω του. Τότε ο ταύρος πέταξε πάνω από την θάλασσα και έφερε την Ευρώπη στην Κρήτη, όπου γέννησε τρεις γιους, τον  Μίνωα, τον Σαρπηδώνα και τον Ραδάμανθυ.    Έκτοτε η Ευρώπη δεν γύρισε ποτέ πίσω στην Φοινίκη. Στην Ελλάδα λατρεύτηκε ως θεά και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για υπέροχα έργα τέχνης. Αργότερα, ο μύθος της αρπαγής της , κόσμησε τις τοιχογραφίες της Πομπηίας ενώ, κατόπιν, ενέπνευσε τους πίνακες του Βερονέζε, του Τιτσιάνο  του Ρέμπραντ και το ορειχάλκινο σύμπλεγμα του Τσελλίνι.    Δυστυχώς όμως ο χρόνο...