Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗΣ

    Τα ελληνικά κόμματα  θυμίζουν κόμματα του τρίτου κόσμου ή της λατινικής Αμερικής. Αντί των προγραμμάτων, κυριαρχούν τα συνθήματα. Αντί της καταστατικής εσωτερικής δημοκρατικής οργάνωσης, ισχύει ο νόμος του αρχηγού και των αυλικών του και , αντί της διαφάνειας στα οικονομικά και στην προέλευση των πόρων τους, βασιλεύει η διαπλοκή με τα οικονομικά συμφέροντα και η φαυλότητα.
   Αυτό το ελεεινό σύστημα αντλεί την δύναμή του και από το υποκριτικό σύνταγμα της χώρας που κατέστησε τα κόμματα μεγάλο παράγοντα της πολιτικής ζωής, αποφεύγοντας ταυτόχρονα να συμπεριλάβει ρυθμίσεις κατοχύρωσης κανόνων εσωκομματικής δημοκρατίας , πολιτικής ισότητας και ελέγχου των οικονομικών τους. Σήμερα, επιδιώκει να ασκήσει και  πάλι εξουσία πάνω στο ημιθανές σώμα αυτής της χώρας.
   Ο πολίτης που επισκέπτεται τις επίσημες ιστοσελίδες των κομμάτων, εάν δεν κλαίει , γελάει  με τις λεγόμενες "θέσεις" τους, οι οποίες δεν απέχουν πολύ από εκθέσεις των μαθητών του λυκείου ενόψει πανελληνίων εξετάσεων. Είναι δε φοβερό το γεγονός ότι, ούτε ένα κόμμα, δεν λαμβάνει θέση για τα αίτια της πρωτοφανούς κρίσης και της χρεωκοπίας. 
   Αλλά τα κόμματα δεν χρειάζονται τις θέσεις και τα προγράμματα. Τους αρκεί η συναλλαγή εντός και εκτός της χώρας. Στο εσωτερικό, αηδία προκαλούν οι μετακινήσεις υποψηφίων από κόμμα σε κόμμα και οι ευκαιριακές συμπλεύσεις , όχι με γνώμονα την προγραμματική σύγκληση, αλλά καθαρά και ωμά με βάση το μικροκομματικό συμφέρον. Ακόμη πιο αλγεινή είναι η εικόνα στο εξωτερικό, όπου ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σπεύδουν να αναζητήσουν τους προστάτες τους, κατηγορώντας ταυτόχρονα τα άλλα κόμματα και τους αρχηγούς τους με τον χειρότερο τρόπο.
    Υπό αυτές τις συνθήκες, η καταστροφή μοιάζει αναπόφευκτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου