Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ BREXIT ΕΝΑΝΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

  Η κυβέρνηση της Τερέζα Μέι , η οποία εξελέγη για να θέσει σε εφαρμογή την απόφαση του Βρετανικού λαού περί  αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, επέδειξε από την πρώτη στιγμή αμηχανία περί του πρακτέου, αλλά τελικά δεν είχε άλλο δρόμο παρά να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις.
   Ωστόσο, οι ειδήσεις δείχνουν ότι τα πράγματα εξελίσσονται μάλλον εφιαλτικά: Η Βόρεια Ιρλανδία, οι πολίτες της οποίας στο δημοψήφισμα είχαν ψηφίσει κατά του brexit, εκβιάζει δια των εκπροσώπων της ζητώντας να μην υπάρξουν ποτέ ξανά "σκληρά σύνορα"με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Η Ε.Ε δια του Προέδρου της Ντόναλντ Τούσκ δήλωσε ότι θα συμφωνήσει σε χαλαρά σύνορα Δημοκρατίας της Ιρλανδίας με Βόρεια Ιρλανδία μόνο εάν το δεχθεί η Δημοκρατία της Ιρλανδίας, η οποία μέχρι στιγμής αρνείται.   
  Η Βρετανία βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση: 
 Εάν δεχθεί τον εκβιασμό της Β.Ιρλανδίας και παρακάμψει την άρνηση της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας υιοθετώντας "χαλαρά σύνορα", ήδη περιμένουν στην σειρά η Σκωτία και η πόλη του Λονδίνου δηλώνοντας ότι προτίθενται να υποβάλουν και εκείνοι ανάλογα αιτήματα, οπότε η βούληση του Βρετανικού λαού περί Brexit γελοιοποιείται εντελώς. 
   Εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν πραγματοποιηθεί το αίτημα της Β. Ιρλανδίας, οι εκπρόσωποί της δηλώνουν ότι είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν την λεγόμενη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του Απριλίου 1998 , η οποία προέβλεπε δυνατότητα ένωσης της Β. Ιρλανδίας με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας εάν το αποφάσιζε το κοινοβούλιο της Β.Ιρλανδίας. Στην περίπτωση αυτή η Βόρεια Ιρλανδία οδηγείται σε απόσχιση από την Βρετανία. 

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ

   Γιουγκοσλαβία (χώρα των νοτίων Σλάβων) ονομαζόταν το κράτος το οποίο εκτεινόταν στα δυτικά και κεντρικά εδάφη της βαλκανικής χερσονήσου.
  Η Γιουγκοσλαβία ιδρύθηκε το 1929 ως αποτέλεσμα των βαλκανικών πολέμων 1912-13 και του Α΄παγκοσμίου πολέμου  και αρχικώς είχε την μορφή πολυεθνικού Βασιλείου εκτάσεως 247.542 τ.χιλ.  
  Μετά τον β΄παγκόσμιο πόλεμο η Γιουγκοσλαβία προσέθεσε στην προηγούμενη έκτασή της εδάφη της Ίστριας και της Δαλματίας που αποσπάσθηκαν από την Ιταλία και έλαβε την μορφή ομοσπονδιακού σοσιαλιστικού κράτους, το οποίο αποτελείτο από έξι ομόσπονδα κρατίδια (Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία- Ερζεγοβίνη, Σερβία, Μαυροβούνιο και την αποκαλούμενη Μακεδονία) και δύο αυτόνομες επαρχίες , το Κοσσυφοπέδιο και την Βοϊβοδίνα. 
    Η Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία , παρά την ρήξη με την Σοβιετική Ένωση το 1948, ακολούθησε σε γενικές γραμμές την πεπατημένη του κομουνισμού με ισχυρή αντιδημοκρατική κεντρική εξουσία ελεγχόμενη από το κόμμα. Όταν ο κομουνισμός κατέπεσε διεθνώς στα τέλη της δεκαετίας του 1980, τα εθνικά μίση , πάθη και διαφορές ξύπνησαν και η σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία άρχισε  να διαλύεται βίαια στα εξ ων συνετέθη.
    Εάν η απόσχιση της Σλοβενίας στις 25 Ιουνίου 1991 συντελέστηκε σχεδόν αναίμακτα εξαιτίας του ομοιογενούς εθνολογικά πληθυσμού της και της μη ύπαρξης κοινών συνόρων της με την Σερβία, η ταυτόχρονη διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Κροατίας, στο έδαφος της οποίας ζούσε σημαντικός αριθμός Σέρβων, υπήρξε αιματηρή. Ακόμη δε πιο φοβερές συνέπειες είχε το 1992 η διακήρυξη της ανεξαρτησίας της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης όπου η σύνθεση του πληθυσμού αποτελείτο κατά 43,5% από Μουσουλμάνους, 31,2 % από Σέρβους και 17,4% από Κροάτες. 
   Στα εδάφη της Κροατίας ξέσπασε πόλεμος μεταξύ  της κροατικής κοινότητας που επεδίωκε την ανεξαρτησία και της σερβικής που επιζητούσε την συνέχεια της ομοσπονδίας ή την δημιουργία σερβικού θύλακα, ενώ στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη δημιουργήθηκαν τρεις αντιμαχόμενοι στρατοί (μουσουλμανικός, σερβικός και κροατικός ) και μάχοντο όλοι εναντίον όλων.
  Οι φρικαλεότητες υπήρξαν ασύλληπτες. Συντελέστηκαν με ιδιαίτερη σκληρότητα κάθε είδους ομαδικά εγκλήματα, όχι μόνο κατά εμπολέμων, αλλά και εις βάρος αμάχων, όπως ομαδικές εκτελέσεις,  ωμότητες, βίαιες εκτοπίσεις, καταστροφές πόλεων, μνημείων και ιδιωτικών περιουσιών, εξευτελισμοί, χιλιάδες βιασμοί  και ομαδικοί βιασμοί.
   Όσο ο στρατός των Σέρβων είχε την συνδρομή του κράτους της Γιουγκοσλαβίας και οι λοιποί δεν είχαν καμία υποστήριξη, οι Σέρβοι κυριαρχούσαν. Αλλά τα πράγματα άλλαξαν άρδην όταν η Δύση αποφάσισε να βοηθήσει τους Κροάτες και τους Μουσουλμάνους.  
  Η Δύση δεν έδειξε μόνο την προτίμησή της αναγνωρίζοντας αμέσως την Σλοβενία και την Κροατία, αλλά , βλέποντας ότι ο πόλεμος γέρνει προς την άλλη πλευρά, άσκησε διεθνείς πιέσεις προς την Γιουγκοσλαβία, παρείχε στρατιωτική εκπαίδευση και υλικό σε Κροάτες και Μουσουλμάνους, πρωταγωνίστησε στην σύναψη συμμαχίας μεταξύ Κροατών και Μουσουλμάνων στην Βοσνία το 1994 και προέβη ακόμη και σε βομβαρδισμούς μέσω του ΝΑΤΟ ακόμη και σε κατοικημένες περιοχές, γεγονός που αποτελεί επίσης έγκλημα πολέμου και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
   Η παρέμβαση της Δύσης υπήρξε καθοριστική, τόσο στην Κροατία και στην Βοσνία, όσο και αργότερα , το 1998 στον πόλεμο για την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου όπου συνέβησαν ανάλογα εγκλήματα.  Η Κροατία απέκτησε την ανεξαρτησία της, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναγνωρίστηκε το 1995 ως ανεξάρτητο ομοσπονδιακό κράτος αποτελούμενο από δύο ομόσπονδα κρατίδια, την Σερβική Δημοκρατία και την Ομοσπονδία Βοσνίας Ερζεγοβίνης (των Κροατών και των Μουσουλμάνων - Βοσνίων) , το Μαυροβούνιο κατέστη ανεξάρτητο κράτος το 2006, γεγονός που σήμανε το οριστικό τέλος της Γιουγκοσλαβίας η οποία ήδη είχε μετονομαστεί σε Σερβία -Μαυροβούνιο, ενώ ήδη 112 κράτη έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου. 
   Αλλά η Δύση δεν σταμάτησε εκεί: Με την υπ' αρ. 827/1993 απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, της οποίας η νομιμότητα αμφισβητήθηκε, για πρώτη φορά μετά τα διεθνή στρατιωτικά Δικαστήρια της Νυρεμβέργης και του Τόκυο, τα οποία δίκασαν εγκληματίες του β΄παγκοσμίου πολέμου, ιδρύθηκε  έκτακτο (ad hoc) Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔΠΓ - ICTY ).
   Εντός της δικαιοδοσίας του, η οποία περιλαμβάνει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και το διεθνές έγκλημα της γενοκτονίας, το Δικαστήριο άσκησε ποινική δίωξη εναντίον 161 προσώπων. 20 κατηγορούμενοι υπέγραψαν δήλωση ενοχής. 83 καταδικάστηκαν. 19 απαλλάχθηκαν. 17 απεβίωσαν πριν την έκδοση απόφασης, μεταξύ των οποίων και ο Σέρβος πρώην πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Slobodan Milocevic . 13 παραπέμφθηκαν σε δικαιοδοσία εθνικών δικαστηρίων . 
  Στα 14 έτη της λειτουργίας του το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τα εγκλήματα της πρώην Γιουγκοσλαβίας δεν δίστασε να στρέψει την έρευνά του εναντίον κάθε αντιμαχόμενης πλευράς. Έστω και εάν η πλειονότητα των υποθέσεων εμφανίζεται να αφορά εγκλήματα που διέπραξαν οι Σέρβοι , μεταξύ των καταδικασθέντων υπάρχουν επίσης  Κροάτες, Μουσουλμάνοι Βόσνιοι και Αλβανοί του Κοσόβου. Ωστόσο, η ανεξαρτησία του δεν έφθασε στο σημείο να διερευνήσει και πιθανά εγκλήματα από τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου που διέπραξαν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ. 
   Το άγος της πρόσφατης αυτοκτονίας του Κροάτη καταδικασθέντος Slobondan Praljak, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, εντός συνεδριάσεως του δικαστηρίου, μετά την έκδοση απόφασης απόρριψης της έφεσής του με την φράση "εγώ δεν είμαι εγκληματίας πολέμου" θα αποτελεί κηλίδα για το ad hoc Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
    Αντίστοιχο ad hoc διεθνές ποινικό δικαστήριο με αυτό της Γιουγκοσλαβίας έχει ιδρυθεί και για τα απαίσια εγκλήματα που διεπράχθησαν στον εμφύλιο πόλεμο της Ρουάντα το 1994. Αλλά, όσο και εάν τα φρικαλέα εγκλήματα καθιστούν αναγκαία την τιμωρία τους , η ίδρυση εκτάκτων δικαστηρίων προς τον σκοπό αυτόν θα ενέχει πάντοτε δυσπιστία, τόσο ως προς την ανεξαρτησία τους, όσο και σε ό,τι αφορά τα κίνητρα της ίδρυσής τους.
   Το 1998,  η διεθνής κοινότητα δια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών προέβη σε ένα σημαντικό βήμα προόδου: Για πρώτη φορά στην ιστορία του ίδρυσε ένα μη έκτακτο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο με αρμοδιότητα να δικάζει γενικώς τα εγκλήματα της γενοκτονίας, της επίθεσης ,εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα κύρωσε την Διεθνή Σύμβαση ίδρυσης του ΔΠΔ με τον ν. 3003/2002. Οι ΗΠΑ δεν  έχουν ακόμη κυρώσει την εν λόγω Σύμβαση.   
  
     ΠΗΓΕΣ: 
    Φανή Δασκαλοπούλου - Λιβαδά , Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο 2013, εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη.     
     www.icty.org
     Βικιπέδια.
     Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ;

    Σύμφωνα με το άρ. 3 ν.3213\2003, όπως αυτό αντικαταστάθηκε δια του ν. 4281/2014, η δήλωση "ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ" που υποχρεούνται να υποβάλλουν οι δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί σύμφωνα με την περ. 1β του της παρ. 1 άρ. 1 του ιδίου νόμου, ελέγχεται  από την "Γ' Μονάδα Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης. "
  Ωστόσο, οι Ενώσεις των δικαστών αντέδρασαν και προσέφυγαν στην Δικαιοσύνη. Ακολούθως, εκδόθηκε η υπ' αρ. 2649/2017 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία έκρινε ότι το εν λόγω εδάφιο του  άρ.3 ν. 3213\2003  αντίκειται στις διατάξεις των άρ. 87 και 26 του Συντάγματος περί ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και διάκρισης των εξουσιών με την αιτιολογία ότι, επειδή ο έλεγχος της περιουσιακής κατάστασης των δικαστών συνδέεται άμεσα με την εκπλήρωση του υπηρεσιακού τους καθήκοντος και συνεπώς πρέπει να διενεργείται με τρόπο που να διασφαλίζεται η συνταγματικώς κατοχυρωμένη ανεξαρτησία τους έναντι των οργάνων των δύο άλλων λειτουργιών, το επιφορτισμένο με τον έλεγχο όργανο πρέπει να συγκροτείται τουλάχιστον κατά πλειοψηφία από ανώτατους τακτικούς δικαστές μέλη των τριών ανωτάτων δικαστηρίων. 
   Επίσης, το ΣτΕ ασχολήθηκε και με το περιεχόμενο της ίδιας της  δήλωσης ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ κρίνοντας ότι η υπουργική απόφαση που καθιέρωνε υποχρεωτικό και όχι δειγματολογικό έλεγχο των δηλώσεων των ανώτατων δικαστών σε αντίθεση με τους λοιπούς δικαστές " αποτελεί μέσο απρόσφορο προς επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού." Ακόμη περαιτέρω κρίθηκε αντισυνταγματική και η πρόβλεψη του άρ. 2 του ως άνω νόμου στο σημείο που ορίζει ότι οι υπόχρεοι οφείλουν να συμπεριλαμβάνουν στην δήλωση ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ και τα μετρητά άνω των 15.000 ευρώ που φυλάσσονται εκτός πιστωτικών ιδρυμάτων ή εντός θυρίδων διότι αυτό αντίκειται στο άρ. 5 παρ. 1 (δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας) , 9 παρ.1 (δικαίωμα προστασίας της ιδιωτικής ζωής) , 9Α (δικαίωμα προστασίας προσωπικών δεδομένων) καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας.
    Είναι ωραίο πράγμα η ανεξαρτησία και ακόμη ευγενής ο αγώνας για την προστασία των συνταγματικών δικαιωμάτων της ελευθερίας, της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας των προσωπικών δεδομένων.
  Κατόπιν της παραπάνω απόφασης του ΣτΕ θα μπορούσε να αναμένει κανείς ότι και οι άλλες δύο εξουσίες, η νομοθετική και η εκτελεστική, θα προσέφευγαν επικαλούμενες την ανεξαρτησία τους και θα ζητούσαν να ελέγχουν οι ίδιες έστω και κατά πλειοψηφία τις δηλώσεις ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ  των μελών τους. Αλλά δεν χρειάζεται: Αυτές έχουν φροντίσει να υπάρχει τέτοια ρύθμιση στον ίδιο τον ν. 3215/2003. Το έχουν ήδη νομοθετήσει.

Σημείωση: Στα Συντάγματα κάποιων κρατών , όπως της Γερμανίας, της Ιταλίας ή της Ισπανίας προβλέπεται ο θεσμός του Συνταγματικού Δικαστηρίου, τα μέλη του οποίου κατά πλειοψηφία δεν απαρτίζονται από τακτικούς δικαστές, αλλά από νομικούς (δικηγόρους, ή καθηγητές νομικών σχολών ) και ορίζονται με τρόπο που εγγυάται την ανεξαρτησία του. Αυτό το δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να κρίνει την συνταγματικότητα των νόμων. 
 Στην Ελλάδα, οποιαδήποτε πρόταση για ίδρυση ενός τέτοιου δικαστηρίου συναντά την λυσσαλέα αντίδραση ολόκληρου του πολιτικού συστήματος.  
    
   

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ INDEPENDENCIA ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΩΝΙΑΣ

   Η Καταλωνία αποτελεί αυτόνομη Περιφέρεια της Ισπανίας, με έκταση 32.114 τ.χ και πληθυσμό περίπου 7.500.000 κατοίκων. Βρίσκεται στο βόρειο-ανατολικό άκρο της Ισπανίας και συνορεύει, βόρεια με την Γαλλία και την Ανδόρα, ανατολικά με την Μεσόγειο θάλασσα, δυτικά με την Περιφέρεια της Αραγώνα και νότια με την Μεσόγειο και τις Περιφέρειες της Αραγώνα και της Βαλένθια. Οι Καταλανοί θεωρούν ότι αποτελούν ιδιαίτερη εθνότητα και ομιλούν, εκτός της επίσημης ισπανικής (καστιλιανική), την καταλανική , η οποία είναι λατινογενής γλώσσα, στενά συνδεδεμένη με την προβηγκιακή και οξιτανική της νότιας Γαλλίας.
   Ιστορικά, η Καταλωνία υπήρξε ο προορισμός πολλών εθνοτήτων που διαμόρφωσαν την πορεία της και την ταυτότητα των κατοίκων της.
   Οι Έλληνες, οι οποίοι αποίκησαν την περιοχή περί το 600 π.Χ. ιδρύοντας τις πόλεις Εμπόριο (σημερινή Αμπούριας) και Ρόδαι (Ρόσας), άσκησαν σημαντική επιρροή στους αυτόχθονες Ίβηρες κατοίκους. 
 Οι Ίβηρες, ερχόμενοι σε επαφή με τους Έλληνες αποίκους, απέκτησαν πολιτικούς θεσμούς, διαμόρφωσαν γραπτή νομοθεσία και προόδευσαν στις τέχνες και στον πολιτισμό. Αλλά το 218 π.Χ αποβιβάστηκαν στο Εμπόριο οι Ρωμαίοι , οι οποίοι σταδιακά κατέκτησαν, όχι μόνο την Καταλωνία, αλλά ολόκληρη την σημερινή Ισπανία.
    Η ρωμαϊκή περίοδος υπήρξε περίοδος ευημερίας που διήρκεσε περίπου 6 αιώνες, μέχρι την έλευση των Βησιγότθων , η κυριαρχία των οποίων, αφού διεκόπη για μία μόνο πεντηκονταετία από τον στρατό του Ιουστινιανού το 554, καταλύθηκε οριστικά από τους Άραβες το 711.
    Οι Άραβες κατέκτησαν ολόκληρη την Ισπανία, εισέβαλαν στην Γαλλία αλλά κατόπιν ηττήθηκαν στο Πουατιέ το 732 και άρχισαν βαθμιαία να υποχωρούν, επιτρέποντας στον Καρλομάγνο της Γαλλίας να ανοίξει από το 785 έως το 811 την "διάβαση της Ισπανίας" από τα Πυρηναία έως τον Έβρο.      
    Μετά την ανάκτηση της ελευθερίας τους από τους Άραβες οι Καταλανοί φαίνεται ότι  επέλεξαν να πορεύονται στην ιστορία συνάπτοντας γάμους. Αλλά, ως γνωστόν πολλές φορές οι γάμοι καταλήγουν σε διάσταση και διαζύγιο.        
   Ο πρώτος γάμος συνήφθη το 1137 και είχε ως αποτέλεσμα την ένωση της  Καταλωνίας με την Αραγώνα. Τα συμφέροντα των Καταλανών κυριάρχησαν έως το 1410, αλλά κατόπιν, τα πράγματα άλλαξαν και υπήρξε αυξανόμενη δυσαρέσκεια, η οποία οδήγησε σε αποτυχημένη καταλανική εξέγερση εναντίον του Βασιλέα Ιωάννη Β΄ (1462-1472).
  Ο δεύτερος γάμος, ο οποίος συνήφθη το 1469 μεταξύ του βασιλέα της Αραγώνα Φερδινάρδου (υιού του Ιωάννη Β΄) και της Ισαβέλλα της Καστίλλης και  οδήγησε στην ένωση ολόκληρης της Ισπανίας,  πραγματοποιήθηκε υπό την προϋπόθεση ότι η κεντρική βασιλική εξουσία θα ήταν σημαντικά περιορισμένη έναντι των εξουσιών των τοπικών φεουδαρχών της Αραγωνίας και της Καταλωνίας. Μέσω του γάμου αυτού η Ισπανία κατέστη παγκόσμια δύναμη. Ο Φερδινάρδος ουδέποτε επιχείρησε να μεταβάλει την κατάσταση ενισχύοντας τις εξουσίες του στέμματος. Αλλά όταν μετά από δύο περίπου αιώνες η Καταλωνία αντιλήφθηκε ότι περιήλθε σε δευτερεύουσα θέση δεν δίστασε να διακηρύξει πάλι την ανεξαρτησία της μεταξύ 1640 και 1653 και επανεντάχθηκε μόνο μετά από εγγυήσεις για την αυτονομία της.
  Η καταλανική αυτονομία καταργήθηκε το 1716 και είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη νέου αυτονομιστικού κινήματος.
    Ο καταλανικός εθνικισμός υπήρξε ισχυρός και στις αρχές του 20ου αι. και είχε ως αποκορύφωμα την ανακήρυξη της Καταλανικής Δημοκρατίας το 1931. Αλλά ο Φράνκο κατήργησε την ανεξαρτησία της Καταλωνίας το 1938 και επέβαλε στην Ισπανία δικτατορία, η οποία διήρκεσε από το 1939 μέχρι το 1975.
  Ο τελευταίος γάμος της Καταλωνίας δεν ήταν στην κυριολεξία αλλά έμμεσος μέσω του Συντάγματος 1978, δια του οποίου εξασφάλισε καθεστώς αυτονομίας ως μία από τις αυτόνομες περιοχές της Ισπανίας. Το καθεστώς της αυτονομίας προβλέπει τοπική κυβέρνηση και κοινοβούλιο με εκτεταμένες εξουσίες σε 33 τομείς, καθώς και οικονομική ανεξαρτησία. Ωστόσο, ούτε οι εξουσίες αυτές φαίνεται ότι υπήρξαν αρκετές για να απαλύνουν για τους Καταλανούς το αίσθημα ότι αδικούνται από την κεντρική εξουσία .
   Το 2014 διενεργήθηκε στην Καταλωνία συμβουλευτικό δημοψήφισμα δια του οποίου το 80,8% των ψηφισάντων απεφάνθη ότι επιθυμεί την ίδρυση ανεξάρτητου καταλανικού κράτους και το 2017 προκηρύχθηκε αποφασιστικό δημοψήφισμα απόσχισης.
    Η κυβέρνηση της Ισπανίας προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο (το οποίο αποτελείται από 12 μέλη επιλεγόμενα, 4 από την βουλή (με πλειοψηφία 3/5), 4 από την Γερουσία (με πλειοψηφία 3/5), 2 από την κυβέρνηση και 2 από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το Συνταγματικό Δικαστήριο απαγόρευσε την διενέργεια του δημοψηφίσματος μέχρι να αποφανθεί οριστικά περί της συνταγματικότητάς του.
   Η κυβέρνηση του Ραχόι, αντλώντας θάρρος από την προσωρινή απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου επέλεξε να αντιμετωπίσει τους Καταλανούς με πυγμή. Συνελήφθησαν μέλη της διοόικησης, κατασχέθηκε εκλογικό υλικό , επεβλήθη οικονομική ασφυξία , εστάλησαν μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις, κατελήφθησαν εκλογικά τμήματα, εκτοξεύθηκαν απειλές. Αλλά όλα αυτά μάλλον επέφεραν το αντίθετο αποτέλεσμα.
   Οι Καταλανοί απάντησαν: " Votarem"(θα ψηφίσουμε). Το δημοψήφισμα εξελίχθηκε σε θλιβερή μάχη με εκατοντάδες τραυματίες. Οι κάμερες δείχνουν την αστυνομία να σέρνει από τα μαλλιά γυναίκες και να χτυπάει ηλικιωμένους για να τους βγάλει από τα εκλογικά τμήματα και να τους εμποδίσει να ψηφίσουν. Η διεθνής κοινότητα ερωτάται βουβή και μουδιασμένη μέχρι που εκτείνεται το δικαίωμα της κεντρικής εξουσίας να εμποδίζει μία συνταγματικώς κατοχυρωμένη αυτόνομη περιοχή της χώρας να αποφασίζει την αυτοδιάθεσή της. 
  Ισπανική παράδοση του 16ου αι. αναφέρει ότι όταν ο βασιλιάς της Ισπανίας ερχόταν στην  Αραγώνα και στην Καταλωνία, ο ανώτατος δικαστής τον έστεφε γονυπετή  και δινόταν ο εξής όρκος: "Εμείς που είμαστε ίσοι με εσένα, ορκιζόμαστε σε εσένα που δεν είσαι καλύτερός μας ότι σε αποδεχόμαστε ως βασιλιά και ηγεμόνα μας , υπό τον όρο ότι αποδέχεσαι όλους τους νόμους και τις ελευθερίες μας, αλλά αν όχι, όχι (δηλαδή ούτε και εμείς σε δεχόμαστε!)". Είναι πολύ αμφίβολο εάν ο Μαριάνο Ραχόι, μπορεί να αντιληφθεί  την συμβολική δύναμη αυτής της παράδοσης.

(Κυριότερες πηγές: Πάπυρος Λαρούς  Μπριτάνικα, Βικιπέδια)

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΔΟΥΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥΣ

"Οι δε στρατηγοί πάλιν συνήλθον και συναγαγόντες τους εαλωκότας ήλεγχον την κύκλον πάσαν χώραν τις εκάστη είη. Οι δε έλεγον  ότι τα προς μεσημβρίαν της επί Βαβυλώναν είη και Μηδίαν ... , η δε δια των ορέων και προς άρκτον τετραμμένην ότι εις Καρδούχους άγοι. Τούτους δε έφασαν οικείν ανά τα όρη και πολεμικούς είναι και βασιλέως ουκ ακούειν , αλλά και εμβαλείν ποτε εις αυτούς βασιλικήν στρατιάν δώδεκα μυριάδας. Τούτων δ' ουδέν' απονοστήσαι δια την δυσχωρίαν." (μετ.:Οι στρατηγοί έκαναν δεύτερη σύσκεψη και αφού συγκέντρωσαν τους αιχμαλώτους ρωτούσαν για την περιοχή ολόγυρα ποιο είναι το κάθε μέρος. Και αυτοί απαντούσαν ότι νότια ήταν η Βαβυλώνα και η Μηδία .... , ενώ ο δρόμος προς τα όρη και προς τον βορρά οδηγεί στην χώρα των Καρδούχων. Πληροφορούσαν ακόμη ότι οι Καρδούχοι κατοικούν διασπαρμένοι στα όρη , είναι πολεμικότατος λαός, δεν υπακούουν στον Πέρση Βασιλιά και γι' αυτό κάποτε εξεστράτευσε εναντίον τους βασιλική στρατιά εκατόν είκοσι χιλιάδων ανδρών. Από αυτούς δεν επέστρεψε κανένας λόγω των δύσκολων συνθηκών." Ξενοφών , Κύρου Ανάβασις, βιβλίο ΙΙΙ, μετ. Γ. Ράπτης)  
   Οι Καρδούχοι όπως αναφέρονται από τον Ξενοφώντα , ή αλλιώς Κούρδοι , ονομασία που έλαβαν μετά την προσχώρησή τους στο Ισλάμ, είναι φυλή 30-35 εκατομμυρίων η οποία σήμερα βρίσκεται διασπαρμένη κατά ποσοστό περίπου 50% στην νότια Τουρκία, 25 % στο δυτικό Ιράν , 20 % στο βόρειο Ιράκ και 5% στην Συρία , στην Υπερκαυκασία και στον Λίβανο. Η γλώσσα τους ("Κερμαντζή" ) φέρεται να αποτελεί κλάδο αρχαίας περσικής διαλέκτου , ενώ στο θρήσκευμα είναι κατά πλειονότητα  Μουσουλμάνοι Σουνίτες (υπάρχουν επίσης Σιίτες, Γεζίντ και Χριστιανοί) .
   Εκ παραδόσεως οι Κούρδοι εμφανίζονται λαός ορεσίβιος, σκληρός, με πολεμικές ικανότητες. Μολονότι τις τελευταίες δεκαετίες η αστικοποίηση τους υπήρξε ραγδαία, μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα διοικούντο από φυλάρχους και διήγαν βίο νομαδικό όπου, από την μία πλευρά η ληστεία ήταν ελάχιστα επιλήψιμη , από την άλλη όμως θεωρείτο έθιμο ιερό η φιλοξενία και η περίθαλψη των ασθενών.
   Η ιστορία διδάσκει ότι οι Κούρδοι, παρά το γεγονός ότι δεν ευτύχησαν μέχρι σήμερα να ζήσουν ως ανεξάρτητο κράτος, αλλά, απεναντίας, έγιναν στόχος συστηματικής απόπειρας στερήσεως της εθνικής ή θρησκευτικής τους ταυτότητας δεν έπαυσαν ποτέ να αγωνίζονται για την εθνική τους ελευθερία.
   Στο Ιράν αγωνίστηκαν για τα δικαιώματά τους παρά τους θρησκευτικούς διωγμούς που υπέστησαν από την σιιτική μουσουλμανική πλειονότητα.  
  Στην Τουρκία βρίσκονται σε συνεχή ένοπλη πάλη ενάντια στο Τουρκικό κράτος που επιχειρεί την εθνολογική καταπίεση και εξαφάνισή τους.
  Αλλά η μεγάλη πρόοδος έγινε στο Ιράκ, όπου ύστερα από αγώνες δεκαετιών, μετά την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεϊν κατόρθωσαν να αναγνωριστεί δια του Συντάγματος 2005 ότι το Ιρακινό Κουρδιστάν αποτελεί αυτόνομο  ομοσπονδιακό τμήμα του Ιράκ.
  Ωστόσο, φαίνεται ότι οι Κούρδοι του Ιράκ δεν αρκούνται στο συνταγματικό καθεστώς της αυτονομίας. Εκμεταλλευόμενοι την μεγάλη πολεμική συνεισφορά τους στον αγώνα κατά του ISIS, προκήρυξαν και τελικά πραγματοποίησαν στις 25 Σεπτεμβρίου 2017 δημοψήφισμα για την απόσχιση από το Ιράκ και την πλήρη ανεξαρτησία τους.
   Η διεθνής κοινότητα εξέφρασε την αντίθεσή της και χλιαρά ζήτησε από τους Κούρδους να μεταθέσουν την διενέργεια του δημοψηφίσματος στο μέλλον προκειμένου να μην διαταραχθεί ο αγώνας κατά του Ισλαμικού Κράτους. Αλλά δεν εισακούστηκε.
    Το Ιρακινό κράτος , μετά τις αρχικές απειλές, δήλωσε δια του Προέδρου του ότι η ανεξαρτησία των Κούρδων μπορεί να έλθει μέσα από διάλογο , επιχειρώντας προφανώς να διασώσει την πόλη του Κιρκούκ, γνωστή για τα κοιτάσματα πετρελαίου, την οποία ανακατέλαβαν οι Κούρδοι από τον ISIS.
    Οι Κούρδοι της Συρίας , οι οποίοι έχουν επίσης κηρύξει de facto αυτόνομη περιοχή, έσπευσαν να πανηγυρίσουν.
   Απέμειναν οι απειλές των Τούρκων , οι οποίοι , φοβούμενοι ότι στο μέλλον μπορεί να διαμελιστούν και αυτοί όπως  το Ιράκ, δεν αναγνωρίζουν το δημοψήφισμα και απειλούν τους Κούρδους με εισβολή και πόλεμο.
    Βεβαίως , πριν η Τουρκία  αποτολμήσει εισβολή (κάτι μάλλον εξαιρετικά δύσκολο χωρίς την έγκριση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους), θα χρειαστεί να ρίξει μια ματιά στον χάρτη για να καταλάβει ότι ο στρατός της κατά την είσοδο στο Κουρδιστάν θα έχει στα νότα του τους Κούρδους της νότιας Τουρκίας.
     Επίσης καλό θα ήταν οι Τούρκοι να διαβάσουν τον Ξενοφώντα. Διότι μπορεί οι Έλληνες να κατόρθωσαν να διέλθουν δια πυρός και σιδήρου από την χώρα των Καρδούχων, αλλά από την στρατιά των 120.000 ανδρών του Πέρση Βασιλέα δεν γύρισε πίσω κανένας.

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

    Με τις διατάξεις των άρθρων 2 έως 9 του ν. 4042/2012 εναρμονίστηκε το εθνικό δίκαιο προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2008/99/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 2008 «σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος μέσω ποινικού δικαίου» (Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L328/28/6.12.2008) και θεσπίστηκαν κυρώσεις, μέσω του ποινικού δικαίου, για τις περιπτώσεις που προκαλείται ή ενδέχεται να προκληθεί ρύπανση ή υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Προς τον σκοπό αυτόν το άρ. 7 του ν.4042/2012 τροποποίησε επί το αυστηρότερο τις κυρώσεις που προβλέπονταν στο άρ. 28 ν. 1650/1986. 
    Σύμφωνα με το άρ. 3 του νόμου 4042/2012, ποινικά αδικήματα τα οποία τιμωρούνται κατά τα ανωτέρω είναι τα εξής:
  "α) Η απόρριψη, εκπομπή ή εισαγωγή ποσότητας υλικών ή ιοντίζουσας ακτινοβολίας στον αέρα, το έδαφος ή το νερό, που προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα, ή ουσιαστικές βλάβες, στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους, την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
   β) Η συλλογή, μεταφορά, ανάκτηση ή διάθεση αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρησιακής εποπτείας των πράξεων αυτών και της επακόλουθης συντήρησης των εγκαταστάσεων διάθεσης, και συμπεριλαμβανομένων δράσεων που εκτελούνται από εμπόρους ή μεσίτες (διαχείριση των αποβλήτων), που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, στην ποιότητα του εδάφους ή στην ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' γ) Η αποστολή αποβλήτων, οσάκις η δραστηριότητα αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 35 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων και διενεργείται σε μη αμελητέα ποσότητα, ανεξάρτητα από το εάν εκτελείται ως ενιαία μεταφορά ή ως πολλαπλές μεταφορές που φαίνονται αλληλένδετες
  δ) Η λειτουργία μονάδας, η οποία εκτελεί επικίνδυνες δραστηριότητες ή στην οποία αποθηκεύονται ή χρησιμοποιούνται επικίνδυνες ουσίες ή παρασκευάσματα και η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει, εκτός της μονάδας, το θάνατο ή σοβαρές σωματικές βλάβες, σε πρόσωπα ή ουσιαστικές βλάβες στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
' ε) Η παραγωγή, η επεξεργασία, η διαχείριση, η χρήση, η κατοχή, η αποθήκευση, η μεταφορά, η εισαγωγή, η εξαγωγή ή η διάθεση πυρηνικών υλικών ή άλλων επικίνδυνων ραδιενεργών ουσιών που προκαλούν ή ενδέχεται να προκαλέσουν θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη σε πρόσωπα ή ουσιαστική βλάβη στην ποιότητα του αέρα, την ποιότητα του εδάφους ή την ποιότητα του νερού ή στα ζώα ή τα φυτά.
 στ) Η θανάτωση, ο αφανισμός, η κατοχή ή η σύλληψη προστατευόμενων ειδών της άγριας χλωρίδας ή πανίδας, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα αυτών των ειδών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών.
 ζ) Η εμπορία με προστατευόμενα είδη άγριας πανίδας ή χλωρίδας ή μερών ή παραγώγων αυτών, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που η συμπεριφορά αφορά αμελητέα ποσότητα των ειδών αυτών και έχει αμελητέο αντίκτυπο στο καθεστώς διατήρησης των ειδών
  η) Κάθε συμπεριφορά που προκαλεί την ουσιαστική υποβάθμιση του οικότοπου/ ενδιαιτήματος μέσα σε προστατευόμενη περιοχή.
  θ)Η παραγωγή, εισαγωγή, εξαγωγή, διάθεση στην αγορά ή η χρήση ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος."
    Ο ν. 1650/1986, στον οποίο παραπέμπει ως προς την τιμωρία των δραστών ρύπανσης του περιβάλλοντος ο ν. 4042/2012  τροποποιώντας μάλιστα τις σχετικές διατάξεις του ,περιλαμβάνει αρχικώς την γενική διάταξη του άρ. 28 παρ.2 σύμφωνα με την οποία "όποιος προκαλεί ρύπανση ή υποβαθμίζει το περιβάλλον με πράξη ή παράλειψη που αντιβαίνει στις διατάξεις του νόμου αυτού ή των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 3.000,00 έως 60.000,00 ευρώ. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή. Αν οι αρνητικές επιπτώσεις της ρύπανσης ή της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης, περιορισμένες επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή." 
   Ωστόσο,σύμφωνα με την ειδικότερη  διάταξη του άρ. 28 παρ. 3 εδ. (ε)  του ν. 1650/1986, αν η πράξη ρύπανσης ή υποβάθμισης του περιβάλλοντος με πράξη ή παράλειψη "είχε ως επακόλουθο σοβαρή ή ευρεία ρύπανση ή υποβάθμιση ή σοβαρή ή ευρεία οικολογική και περιβαλλοντική διατάραξη ή καταστροφή, με βάση το είδος ή την ποσότητα των ρύπων ή την έκταση ή τη σημασία της υποβάθμισης ή το θάνατο εμβρύου ή ανθρώπου ή την εμφάνιση βαριάς σωματικής ή διανοητικής πάθησης σε νεογνό ή τη βαριά σωματική ή διανοητική πάθηση ανθρώπου, επιβάλλεται κάθειρξη ή και χρηματική ποινή 150.000,00 έως 500.000,00 ευρώ. Αν οι πράξεις των στοιχείων γ', δ' και ε' της παραγράφου αυτής τελέστηκαν από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 60.000,00 έως 150.000,00 ευρώ." 
       Σύμφωνα με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου, "αν η ρύπανση ή άλλη υποβάθμιση του περιβάλλοντος προέρχεται από τη δραστηριότητα νομικού προσώπου, το δικαστήριο κηρύσσει αστικώς υπεύθυνο εις ολόκληρον για την καταβολή της χρηματικής ποινής και το νομικό πρόσωπο.
     Επίσης, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρ. 28 ν. 1650/1986 " στις περιπτώσεις εγκλημάτων του κεφαλαίου αυτού ως πολιτικώς ενάγων μπορεί να παρίσταται το Δημόσιο, καθώς και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην περιφέρεια των οποίων τελέσθηκε το έγκλημα, το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, πανεπιστήμια, άλλοι επιστημονικοί φορείς, δικηγορικοί σύλλογοι, φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, μη κυβερνητικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα, ανεξάρτητα αν έχουν υποστεί περιουσιακή ζημία, προς υποστήριξη της κατηγορίας και μόνο και με αίτημα ιδίως την αποκατάσταση των πραγμάτων, στο μέτρο που είναι δυνατή. Έγγραφη προδικασία δεν απαιτείται."
    Με αυτές τις διατάξεις αναμένεται να αντιμετωπιστεί ποινικά η τεράστια καταστροφή του περιβάλλοντος που προκάλεσε η βύθιση του πλοίου Αγία Ζώνη ΙΙ το οποίο βυθίστηκε υπό μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΡΟΝ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΠΝΥΚΑ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

   Εάν το όραμα της ενωμένης Ευρώπης ξεπήδησε μέσα από την φρίκη του β΄παγκοσμίου πολέμου, οι ρίζες επί των οποίων όφειλε να στηριχθεί ώστε να εμπνεύσει τους πολίτες του είναι βαθιές και ανάγονται στην δημοκρατία και στον πολιτισμό με επίκεντρο τον άνθρωπο. 
     Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Αγορά και στην Πνύκα της αρχαίας Αθήνας ,εξαφανίστηκε μαζί με τις πόλεις κράτη κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο και επιχειρήθηκε η εν μέρει αναβίωσή της στην Ευρώπη μετά τον 17ο αιώνα. 
   Ο πολιτισμός με επίκεντρο των άνθρωπο ανέτειλε στα νερά του Αιγαίου Πελάγους, βαπτίστηκε στον Παρθενώνα και στο θέατρο του Διονύσου, ταξίδεψε στην Μεσόγειο, διασώθηκε στην Ρώμη και στην Κωνσταντινούπολη, κοιμήθηκε κατά τον Μεσαίωνα και ξύπνησε κατά την Aναγέννηση και τον Διαφωτισμό.   
   Πολιτισμός και δημοκρατία δύνανται να εμπνεύσουν, διότι έχουν ως επίκεντρο τον κάθε πολίτη ξεχωριστά. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι δημοκρατία και πολιτισμός προϋποθέτουν την ύπαρξη της "πόλης", η οποία αναγνώριζε ισχύ και αναδείκνυε την αξία κάθε πολίτη της. Αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες που ανέλαβαν να δημιουργήσουν την ενωμένη Ευρώπη δεν έδωσαν σημασία.
   Παρά τις διακηρύξεις, ούτε η ΕΟΚ και , ακόμη περισσότερο, ούτε η μετεξέλιξή της σε Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη, έθεσαν ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Απεναντίας, δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός γραφειοκρατίας, όλο και περισσότερο μακριά από δημοκρατική νομιμοποίηση, λογοδοσία και δημόσιο έλεγχο, ο οποίος έστρεψε μονοδιάστατα το ενδιαφέρον στην οικονομία και στο νόμισμα, παραμελώντας την παιδεία, τον πολιτισμό και τους πολίτες.
    Τα μηνύματα των δημοψηφισμάτων, με βάση τα οποία οι Ευρωπαίοι πολίτες απέρριψαν το σχέδιο Συντάγματος της Ε.Ε., δεν έφθασαν ποτέ στα αυτιά των ιθυνόντων των Βρυξελλών. Η Ευρώπη, ζητούσε από τους πολίτες να την εμπιστευθούν, ενώ την ίδια στιγμή τους άφηνε όλο και περισσότερο στο περιθώριο.
  Είναι φανερό ότι η Ε.Ε δεν μπορεί να εμπνεύσει κανέναν στηριζόμενη σε τραπεζίτες, λογιστές και χρηματιστές . Απαιτείται ένα νέο όραμα της Ευρώπης με βάση την δημοκρατία και τον πολιτισμό, όπως αυτό που περιέγραψε ο Πρόεδρος Μακρόν από το βήμα της Πνύκας.
   Εάν οι Βρυξέλλες και η Φραγκφούρτη είναι τα σύμβολα της Ευρώπης  των γραφειοκρατών και των τραπεζιτών , η Πνύκα θα πρέπει να αποτελέσει το σύμβολο της Ευρώπης των πολιτών της.