Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

ΤΟ ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΛΙΒΕΡΟΙ ΤΟΥ ΕΓΚΑΘΕΤΟΙ

   Χαρακτηριστικό των ολοκληρωτικών καθεστώτων αποτελεί η πλήρης παραποίηση της αλήθειας, ώστε το άσπρο να μετατρέπεται σε μαύρο.
 Στην χώρα μας είναι προφανές ότι από την στιγμή που ανακοινώθηκε και μόνο  ως σκέψη η πιθανότητα συμμετοχής των πολιτών στην αλλαγή του συντάγματος, το βαθύ πολιτικό σύστημα έχει εξαπολύσει  μία πρωτοφανή προσπάθεια να παρουσιάσει το άσπρο ως μαύρο, μέσω διαφόρων εγκάθετων δημοσιογράφων, πολιτικών, αλλά και απίθανων καθηγητών συνταγματικού δικαίου, οι οποίοι ομιλούν, και αρθρογραφούν ισχυριζόμενοι ότι η μόνη και πραγματική μορφή δημοκρατίας είναι η άσκηση της εξουσίας μέσω αντιπροσώπων, ενώ, απεναντίας, η άμεση συμμετοχή των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας είναι χαρακτηριστικό ολοκληρωτικών πολιτευμάτων!  Όλοι αυτοί μάλιστα εμφανίζονται και ως υπερασπιστές του Συντάγματος το οποίο δηλώνουν ότι αγωνίζονται να περισώσουν από απόπειρα γελοιοποίησης, προστατεύοντας ταυτόχρονα  και το κύρος της Βουλής,το οποίο δήθεν πλήττεται αφού δεν της αναγνωρίζεται ο ρόλος της αυτή και μόνο αυτή (και όχι οι "ανίδεοι" πολίτες) να θεσπίζει το Σύνταγμα της χώρας.
   Δεν ξέρει κανείς τι πρωτίστως είναι μία τέτοια ενορχηστρωμένη προσπάθεια . Εξοργιστική, γελοία ή θλιβερή;

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

  Κατά την χθεσινή συζήτηση στην Βουλή για την ψήφιση της απλής αναλογικής, οι  πολέμιοί της εκραύγαζαν ότι εάν ψηφιστεί δεν θα υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα.
  Αλλά η απλή αναλογική θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο και σταθερό σύστημα εκλογής βουλευτών σε κάθε κράτος που αναγνωρίζει την πολιτική ισότητα και την ισοτιμία της ψήφου.
   Για την έλλειψη κυβερνητικής σταθερότητας δεν ευθύνεται η απλή αναλογική, η οποία διασφαλίζει ότι κάθε κόμμα θα εκπροσωπείται στην βουλή ανάλογα με τις ψήφους που έλαβε από τους πολίτες. Ευθύνεται το πολίτευμα της Προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, σύμφωνα με το οποίο, αντί να έχουμε δύο ξεχωριστές εκλογές, μία για ανάδειξη της Βουλής και μία για ανάδειξη της κυβέρνησης και να μην εξαρτάται η ύπαρξη της κυβέρνησης από την εμπιστοσύνη της Βουλής, (δηλαδή Προεδρική δημοκρατία κατά το πρότυπο των ΗΠΑ, της Κύπρου ή της Γαλλίας) έχουμε μονάχα εκλογές για ανάδειξη της βουλής (βουλευτικές εκλογές) η δε κυβέρνηση δεν εκλέγεται αλλά προκύπτει εμμέσως από την βουλή και πρέπει να διαθέτει την πλειοψηφία της Βουλής. 
  Η Προεδρευομένη κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι ένα τοξικό πολίτευμα, διότι για να λειτουργήσει προϋποθέτει νόθευση της αντιπροσωπευτικότητας και της δημοκρατίας και συναλλαγή μεταξύ πρωθυπουργού, βουλευτών και κομμάτων για να διατηρηθεί  η κυβέρνηση στην εξουσία.
  Απεναντίας, το πολίτευμα της Προεδρικής Δημοκρατίας είναι αφενός πιο δημοκρατικό διότι προβλέπονται δύο εκλογές αντί μίας, η δε βουλή αναδεικνύεται πάντοτε με σύστημα απλής αναλογικής και, αφετέρου, δεν ενέχει κίνδυνο κυβερνητικής αστάθειας δεδομένου ότι δεν  απαιτείται η κυβέρνηση να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Επιπλέον , επειδή η κυβέρνηση έχει σταθερή θητεία η οποία δεν εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της Βουλής αντί των παζαριών μεταξύ πρωθυπουργού κομμάτων και βουλευτών με αντάλλαγμα υπουργεία για να μην πέσει η κυβέρνηση, προβλέπεται ασυμβίβαστο των αξιωμάτων βουλευτή  και μέλους κυβέρνησης. Έτσι, όποιος εκλέγεται βουλευτής γνωρίζει ότι εκλέχθηκε νομοθέτης της χώρας και όχι υποψήφιος υπουργός. Ο δε επικεφαλής της κυβέρνησης επιλέγει τους υπουργούς του με κριτήρια ικανοτήτων διοίκησης και όχι με κριτήρια επιρροής τους στην κοινοβουλευτικό ομάδα και το κόμμα , όπως συμβαίνει σήμερα.
   Το Σύνταγμα της Ελλάδος ορίζει στο άρ. 110 ότι απαγορεύεται η αναθεώρηση των διατάξεων που "καθορίζουν την βάση και την μορφή του πολιτεύματος ως προεδρευομένης κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας". Με άλλα λόγια , σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα απαγορεύεται να αλλάξουμε το απαράδεκτο αυτό πολίτευμα της χώρας ες αεί, εις τους αιώνες των αιώνων.
 Οι συντακτικοί νομοθέτες του 1975 νόμιζαν ότι είναι περίπου θεοί ή ημίθεοι για να τολμούν να καθορίζουν για πάντα την τύχη αυτής της χώρας. Αλλά δεν γνώριζαν ούτε καν συνταγματική ιστορία. Εάν γνώριζαν θα καταλάβαιναν ότι τέτοιες απαγορεύσεις δεν έχουν νόημα διότι κάποια στιγμή η λαϊκή βούληση έρχεται και τις θρυμματίζει. 
   Όλα τα συντάγματα της Ελλάδος μέχρι σήμερα επεδίωκαν την αιώνια επιβίωσή τους. Ίσως γι' αυτό κανένα δεν θεσπίστηκε με τον τρόπο που προέβλεπε το προηγούμενο.

    

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΓΓΥΗΘΕΙ ΟΤΙ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

  Η συμμετοχή των πολιτών στην θέσπιση του Συντάγματος της χώρας τους αποτελεί το πιο θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα. Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται από τα συντάγματα πολλών χωρών, όπως της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ελβετίας , της Αυστρίας, της Δανίας, ή της Πολωνίας. Πλην όμως, το ελληνικό Σύνταγμα δεν αναγνωρίζει στον λαό αυτό το δικαίωμα και αναθέτει την αναθεώρηση του Συντάγματος αποκλειστικά στην Βουλή.
  Ήδη το πολιτικό σύστημα ετοιμάζεται θέσει σε εφαρμογή  άλλη μία αναθεώρηση του Συντάγματος ερήμην της κοινωνίας. 
    Το 1986 η αναθεώρηση έγινε για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα του Ανδρέα Παπανδρέου , ο οποίος επεδίωκε να κυριαρχήσει πλήρως στην πολιτική σκηνή. Έτσι, αφαιρέθηκε κάθε ουσιαστική αρμοδιότητα από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος κατέστη διακοσμητικός.
    Το 2001 η αναθεώρηση στόχευε να αποτρέψει κάθε πιθανότητα διώξεων μελών του πολιτικού συστήματος για αδικήματα διαφθοράς και να εδραιώσει την διαπλοκή. Έτσι, ορίστηκε η συντομότατη αποσβεστική προθεσμία για την δίωξη των εγκλημάτων μελών κυβερνήσεων και υφυπουργών, θεσπίστηκε η συνταγματική απαγόρευση αποδεικτικών μέσων που λαμβάνονται κατά παράβαση του εξαιρετικά αόριστου και ευρέως νόμου περί προσωπικών δεδομένων (και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ποινικές καταδίκες  οι διάφορες λίστες Λαγκάρντ) και μεθοδεύτηκε η παράλυση των ανεξάρτητων αρχών που βιώνουμε σήμερα .
     Το 2008 , λίγο πριν εισέλθει η χώρα στην φοβερή καταιγίδα της κρίσης, η Βουλή προέβη σε μία αναθεώρηση παρωδία, χωρίς κανένα νόημα, στερώντας για μία τουλάχιστον πενταετία την ευκαιρία μίας ριζικής συνταγματικής αλλαγής.
   Σήμερα ετοιμάζονται για άλλη μία αναθεώρηση στα μέτρα τους. Το πολιτικό σύστημα με το βεβαρημένο παρελθόν και η Βουλή που νομοθετεί για το συμφέρον των ευνοημένων του συστήματος σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εγγυηθούν ότι αυτή την φορά η αναθεώρηση θα γίνει προς το συμφέρον της κοινωνίας. Ακούστηκαν κάποιες νεφελώδεις σκέψεις μελών της κυβέρνησης για συμμετοχή του λαού στην συνταγματική αλλαγή μέσω δημοψηφίσματος. Αλλά μόλις συνάντησαν λυσσαλέα αντίδραση από το βαθύ πολιτικό σύστημα με την αιτιολογία ότι απαγορεύεται από το άρ. 110 υποχώρησαν και γίνεται πλέον λόγος για πιθανότητα συμβουλευτικού και όχι δεσμευτικού δημοψηφίσματος με άγνωστα ερωτήματα.
   Η χώρα δεν έχει περιθώρια για άλλη μία αναθεώρηση αντίθετη προς τ συμφέροντα της κοινωνίας. Εάν το άρ. 110 απαγορεύει την συμμετοχή του λαού στην αναθεώρηση του Συντάγματος της χώρας του, ριζική λύση μπορεί να δώσει, αντί της αναθεώρησης, ένα εξ υπαρχής νέο Σύνταγμα το οποίο θα θεσπιστεί με την συμμετοχή των πολιτών μέσω δημόσιας διαβούλευσης και δημοψηφισμάτων.
   Έξι κινήσεις πολιτών προβαίνουν σε κοινή δράση προς την κατεύθυνση αυτή και συνέταξαν κοινή επιστολή:     

             "Ανοιχτή επιστολή από οργανώσεις πολιτών για ένα νέο Σύνταγμα
                                                    #Σύνταγμα_Πολιτών 

   Ομάδες και οργανώσεις πολιτών απευθύνουμε την ακόλουθη επιστολή σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες πολίτες, με αφορμή την επικείμενη κυβερνητική πρόταση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, καθώς και τις μέχρι τώρα θέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης. 
  To Ελληνικό Σύνταγμα χαρακτηρίζεται από δημοκρατικό έλλειμμα. Δεν θεμελιώνει βασικά πολιτικά δικαιώματα που ισχύουν σε πολλές δημοκρατικές χώρες, καθώς δεν προβλέπει τη συμμετοχή του πολίτη στις πολιτικές αποφάσεις. Δεν κατοχυρώνει βασικές αρχές της Δημοκρατίας όπως η ισονομία, η διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Δεν διασφαλίζει τον έλεγχο των πολιτικών από τους πολίτες, ούτε την προστασία του περιβάλλοντος, των φυσικών πόρων και κοινών αγαθών. Το Ελληνικό Σύνταγμα αποτελεί το θεσμικό θερμοκήπιο της αδιαφάνειας, της αναξιοκρατίας, της κακής διοίκησης και της διαπλοκής που συντέλεσαν στην καταστροφή του παραγωγικού τομέα, στη λεηλασία του δημοσίου χρήματος και στην κρίση. 
  Σήμερα η Ελλάδα, όπως και ολόκληρη η Ευρώπη, έχει ανάγκη από μια δημοκρατική επανάσταση. Η χώρα μας χρειάζεται ένα πραγματικά δημοκρατικό Σύνταγμα το οποίο θα αναβαθμίζει τη θέση του πολίτη και θα συμβάλλει στην πολιτική χειραφέτηση της κοινωνίας. Ένα νέο Σύνταγμα, το οποίο θα ενθαρρύνει τους πολίτες να αντιμετωπίζουν με υπευθυνότητα και δημιουργικότητα τις σύγχρονες προκλήσεις. 
  Το απαξιωμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο αμφισβητείται εξ ολοκλήρου από την κοινωνία, όπως και μια διαδικασία που περιορίζεται εντός Βουλής, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες συνταγματικές αλλαγές. Είναι αναγκαία η ουσιαστική και δεσμευτική συμμετοχή της κοινωνίας, μέσα από ανεξάρτητους και καινοτόμους θεσμούς διαβούλευσης και συναπόφασης, αξιοποιώντας την πολιτική εμπειρία και την επιστημονική τεχνογνωσία άλλων χωρών.
    
  Καλούμε τις οργανώσεις πολιτών, τους θεσμούς που εκπροσωπούν την κοινωνία, αλλά και κάθε πολίτη ξεχωριστά, να διεκδικήσουμε από κοινού την έμπρακτη συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση ενός νέου Συντάγματος για την Ελλάδα που αποτελεί άσκηση θεμελιώδους πολιτικού δικαιώματός μας.       

    Καλούμε το πολιτικό σύστημα και τις ηγεσίες των κομμάτων να αναγνωρίσουν το δικαίωμα των πολιτών στην πολιτειακή γνώση και να επιτρέψουν την άμεση συμμετοχή των πολιτών στην κατάρτιση και επικύρωση του νέου Συντάγματος μέσα από μια ανοιχτή, διαφανή και συμμετοχική διαδικασία. Διεκδικούμε ένα Σύνταγμα πολιτών, μέσα από μια διεργασία συνδιαμόρφωσης, η οποία θα εμπνέει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, θα εξασφαλίζει και θα εγγυάται στην πράξη τη Δημοκρατία. 
                                                                                                                      Αθήνα, Ιούλιος 2016"
 ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ
Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή
 Πολιτεία 2.0 (Σύνταγμα 2.0)
 Δημοκρατία & Δημοψήφισμα
 Vouli Watch Κίνηση
 Πολιτίζω
Scify – Science For You

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΤΟ BREXIT ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΥΣ

  Ο Νάιτζελ Φάραντζ, ευρωβουλευτής και μέχρι χθες αρχηγός του Κόμματος Ανεξαρτησίας της Βρετανίας είναι γιος ενός αλκοολικού , ο οποίος εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο Νάιτζελ ήταν 5 ετών. 
  Ουδέποτε φοίτησε σε πανεπιστήμιο. Ασχολήθηκε με το εμπόριο και ο ίδιος λέει ότι έχει μία φοβερή ικανότητα στις πωλήσεις. Από μικρός εντάχθηκε στο συντηρητικό κόμμα, από το οποίο παραιτήθηκε όταν η κυβέρνηση Μέητζορ επικύρωσε την συνθήκη του Μάαστριχτ. 
   Δήλωνε ευρωσκεπτικιστής, ενάντιος στο ευρώ και στρεφόταν κατά των μεταναστών, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος φέρεται να κατάγεται από Γερμανούς που μετανάστευσαν στην Αγγλία τον 19ο αιώνα. 
   Πρωταγωνίστησε στην εκστρατεία του ΟΧΙ και όταν οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ της εξόδου στο δημοψήφισμα , ο Φάρατζ δήλωσε ότι η μέρα αυτή θα πρέπει να εορτάζεται ως ημέρα ανεξαρτησίας.
    Από χθες μπήκε και αυτός στην σειρά των υπολοίπων τσαρλατάνων  (Κάμερον, Μπόρις Τζόνσον) που φροντίζουν να εξαφανιστούν μετά το brexit.  

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Όχι αναθεώρηση. Επανίδρυση του κράτους με ένα νέο Σύνταγμα.Άρθρο του Χρήστου Λυντέρη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Επανίδρυση του κράτους με ένα νέο Σύνταγμα

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΥΝΤΕΡΗΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Το ισχύον Σύνταγμα έχει καθοριστική ευθύνη για την δημιουργία της κρίσης, διότι επέτρεψε την κατασπατάληση και λεηλασία του δημοσίου χρήματος στο βωμό του πελατειακού κράτους, της διαπλοκής και της διαφθοράς.   
Η κίνηση πολιτών «Πρωτοβουλία για ριζική Συνταγματική Αλλαγή» θεωρεί ότι είναι τόσο μεγάλη η θεσμική ένδεια της χώρας και τόσο μεγάλα τα προβλήματα, ώστε μία απλή αναθεώρηση εντός των περιορισμών του άρ.110 δεν αρκεί. Απαιτείται νέο Σύνταγμα, το οποίο μάλιστα θα θεσπιστεί με την συμμετοχή της κοινωνίας.
Ως προς το περιεχόμενο, χρειαζόμαστε νέο Σύνταγμα διότι εκτός των αναγκαίων αλλαγών οι οποίες θα μπορούσαν να εισαχθούν  με μία απλή αναθεώρηση σύμφωνα με το 110 ( όπως κατάργηση ασυλιών και προνομίων βουλευτών και υπουργών, επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης με κλήρωση μεταξύ των ανωτάτων δικαστών, προτάσεις νόμου και δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών για θέσπιση ή κατάργηση νόμου ή για αλλαγή του Συντάγματος ώστε ο πολίτης να διορθώνει άμεσα πράξεις των αντιπροσώπων του, ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο δημόσιο έλεγχο των οικονομικών κομμάτων και πολιτικών από την Δικαιοσύνη χωρίς απόρρητο) χρειάζεται να συζητήσουμε και την απαγορευμένη κατά το 110 αλλαγή του πολιτεύματος. Αντί του προβληματικού πολιτεύματος της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, όπου εκλέγεται η βουλή και η κυβέρνηση αναδεικνύεται από την εμπιστοσύνη της βουλής, προτείνουμε την μετάβαση σε πολίτευμα προεδρικής Δημοκρατίας, με ξεχωριστές εκλογές για νομοθετική και εκτελεστική εξουσία και ασυμβίβαστο βουλευτή υπουργού. Έτσι, αντί της απαίτησης η κυβέρνηση να έχει την εμπιστοσύνη της βουλής, κάτι που δημιουργεί κυβερνητική αστάθεια και συνθήκες συναλλαγής, με την πιο δημοκρατική λύση των ξεχωριστών εκλογών θα απελευθερωθούν οι εξουσίες η μία από την άλλη , θα αναχθούν στον ρόλο τους και θα εξασφαλιστεί και κυβερνητική σταθερότητα.  
Ως προς την διαδικασία, χρειαζόμαστε νέο Σύνταγμα και όχι αναθεώρηση από την βουλή σύμφωνα με το άρ.110, διότι πιστεύουμε ότι το νέο όραμα που χρειάζεται η κοινωνία για να εξέλθει από την βαθιά κρίση δεν  μπορεί να έλθει μόνο από την Βουλή. Το νέο Σύνταγμα που θα εμπνεύσει την κοινωνία  Χρειάζεται να είναι προϊόν της βούλησης των πολιτών, όπως αυτή θα προκύψει μέσα από δημόσια διαβούλευση και δεσμευτικά δημοψηφίσματα.
Πολλοί λένε ότι αυτά δεν μπορούν να γίνουν, ενώ κάποιοι έφθασαν στο σημείο να πουν ότι  μόνο η χούντα έκανε δημοψήφισμα για συνταγματικούς λόγους.
Αλλά το τελευταίο δημοψήφισμα για συνταγματικούς λόγους στην Ελλάδα δεν ήταν της δικτατορίας. Έγινε το 1974 και  ο λαός απεφάνθη ότι ήθελε πολίτευμα αβασίλευτης δημοκρατίας. Μάλιστα, το δημοψήφισμα θεωρήθηκε έγκυρο μολονότι το τότε Σύνταγμα του 1952 απαγόρευε, όπως και το ισχύον, τόσο την αλλαγή της μορφής του πολιτεύματος της βασιλευομένης δημοκρατίας , όσο και την συμμετοχή του λαού στην αναθεώρηση. Σήμερα είναι αδιανόητο να μην αναγνωρίζεται στους πολίτες το θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα να συμμετέχουν άμεσα στην θέσπιση του Συντάγματος, κάτι που σε πλείστα ευνομούμενα κράτη του σύγχρονου κόσμου (λ.χ. Γαλλία, Ισπανία, Ελβετία, Δανία,  Ισλανδία, Ιταλία , όπου πρόκειται να διεξαχθεί σχετικό δημοψήφισμα τον προσεχή Οκτώβριο ) είναι κατοχυρωμένο.    
Το συνταγματικό δίκαιο παραδέχεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ανάγκης επανίδρυσης του κράτους είναι δικαιολογημένη, αντί της αναθεώρησης, η θέσπιση ενός εξ υπαρχής νέου Συντάγματος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι προφανές ότι υπό τις συνθήκες στις οποίες έχει περιέλθει η χώρα, ήτοι την χρεοκοπία, την απώλεια μέρους της εθνικής της κυριαρχίας και την οικονομική καταστροφή μεγάλου μέρους της κοινωνίας της, όχι μόνο δικαιολογείται νομικά, αλλά επιβάλλεται η επανίδρυση του κράτους, η δημιουργία μίας νέας μεταπολίτευσης μέσα από ένα νέο Σύνταγμα.
Όπως το 1974 με ένα δημοψήφισμα ξεπεράστηκαν οι απαγορεύσεις του προηγούμενου Συντάγματος και η χώρα άλλαξε πολίτευμα , έτσι και σήμερα με ένα νέο δημοψήφισμα μπορούμε δικαιολογημένα να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις του άρ. 110 του ισχύοντος Συντάγματος, αλλάζοντας αυτή την φορά, όχι μόνο το πολίτευμα, αλλά ολόκληρο το Σύνταγμα.

Ο κ. Χρήστος Λυντέρης είναι διδάκτωρ νομικής- δικηγόρος, μέλος της κίνησης πολιτών «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή»
(Αναδημοσίευση από την ηλεκτρονική έκδοση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ) 

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ Η ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

  Το χθεσινό ιστορικό δημοψήφισμα στην Μεγάλη Βρετανία και η απόφαση των πολιτών της να είναι η πρώτη χώρα που θα αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή 'Ένωση, αποτέλεσαν ένα δυνατό χαστούκι στην αποκρουστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία διαλύει την μεσαία τάξη στον βωμό της παγκοσμιοποίησης.  
  Η Βρετανία ανέκαθεν είχε μία επαμφοτερίζουσα στάση απέναντι στην ενωμένη Ευρώπη. Μολονότι ο Ουίνστον Τσώρτσιλ υπήρξε οραματιστής ενός είδους Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, όταν δημιουργήθηκε η ΕΟΚ με την συνθήκη της Ρώμης το 1957, η Βρετανία , όχι μόνο δεν συμμετείχε (ιδρυτές της ΕΟΚ ήταν η Γαλλία , η Γερμανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο), αλλά το 1960 ίδρυσε ως αντίβαρο την "Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελευθέρων Συναλλαγών" με την συμμετοχή επτά χωρών.
    Το 1961 η τότε κυβέρνηση Μακμίλαν προέβη σε στροφή 180 μοιρών και υπέβαλε αίτημα εισόδου στην ΕΟΚ. Αλλά τότε η αίτηση απορρίφθηκε διότι ο στρατηγός Ντε Γκωλ άσκησε βέτο για λογαριασμό της Γαλλίας. Το ίδιο συνέβη και με νέα αίτηση της Βρετανίας το 1967. 
    Το 1969, μετά την αποχώρηση του Ντε Γκωλ οι Βρετανοί οι οποίοι βρέθηκαν να παρακαλούν ως ουραγοί για είσοδο στην ΕΟΚ, τόλμησαν να υποβάλουν νέα αίτηση και κατόπιν διαπραγματεύσεων έγιναν μέλος της ΕΟΚ το 1973. 
    Το 1975 η Βρετανία κάλεσε τους πολίτες της να αποφανθούν με δημοψήφισμα εάν επιθυμούν την παραμονή στην ΕΟΚ. Οι Βρετανοί αποφάσισαν τότε να παραμείνουν, αλλά αργότερα , την δεκαετία του 80 η Μάργκαρετ Θάτσερ απειλούσε και πάλι με αποχώρηση διαπραγματευόμενη την συνεισφορά της Βρετανίας στην ΕΟΚ και ζητώντας επιστροφές κονδυλίων.
   Στην συνθήκη Σένγκεν περί κατάργησης των εσωτερικών συνόρων οι Βρετανοί εξασφάλισαν ειδικό καθεστώς και εξαιρέσεις, ενώ στην ζώνη του ευρώ , όχι μόνο δεν συμμετείχαν, αλλά θα επιθυμούσαν να πάψει να υπάρχει.
    Τα τελευταία έτη, τα έτη της κρίσης, ο Κάμερον διεκδίκησε νέα συμφωνία για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που πέτυχε το έθεσε υπόψη των πολιτών οι οποίοι το απέρριψαν με το χθεσινό δημοψήφισμα.
   Τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία είχε συνηθίσει  τα κράτη να στέκονται στην ουρά για να γίνουν μέλη της, διαπιστώνει ότι ένα μεγάλο κράτος είναι το πρώτο κράτος που θα αποχωρήσει από αυτήν, ενώ είναι φανερό ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες σε όλα τα κράτη μέλη της  είναι δυσαρεστημένοι από την απαίσια πολιτική που έχει στόχο να τους καταστρέψει το βιοτικό τους επίπεδο για να μπορέσει η Ευρώπη να ανταγωνιστεί την κινεζική οικονομία. Εάν δεν αλλάξει πολιτική είναι πολύ πιθανό και άλλα κράτη να διεξάγουν δημοψηφίσματα για την παραμονή τους στην Ε.Ε
  Από την άλλη πλευρά η Βρετανία , τώρα που εγκαταλείπει το πλοίο, από δω και πέρα δεν θα μπορεί να δικαιολογείται ότι φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την πολιτική της. Η Σκωτία, η οποία πέρυσι με δημοψήφισμα αποφάσισε να παραμείνει στην Μεγάλη Βρετανία, τώρα που οι πολίτες της ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε αλλά η Βρετανία βρίσκεται εκτός, ετοιμάζεται να επαναλάβει το δημοψήφισμα. Πιθανόν να σκεφτούν το ίδιο και οι Ιρλανδοί της Βρετανίας και να θέλουν να μείνουν στην Ε.Ε ενωμένοι με την Ιρλανδία. 
   Η Ε.Ε. ακρωτηριάστηκε και απειλείται με διάλυση, αλλά, μετά το χθεσινό δημοψήφισμα κινδυνεύει με διάλυση και η Βρετανία. Ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου, ή θα επιχειρηθεί επαναπροσέγγιση;