Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ

   Κυπριακό ζήτημα καλείται η διευθέτηση της τύχης της νήσου Κύπρου ύστερα από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο έδαφος της οποίας ανήκε.
   Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι το Κυπριακό διέβη μέχρι σήμερα τρία μεγάλα στάδια: Το στάδιο της ένταξης της Κύπρου στην κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου, το στάδιο της δημιουργίας του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους και το στάδιο της στρατιωτικής κατοχής του 37% περίπου της Δημοκρατίας της Κύπρου από την Τουρκία.
    Το στάδιο της κυριαρχίας της Αγγλίας οφείλεται στην παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην αδυναμία της να ελέγξει  εδάφη που βρίσκονταν υπό την εξουσία της. Περιλαμβάνει δε δύο επιμέρους στάδια: Κατά το πρώτο, δυνάμει της από 23-5/4-6 1878 αμυντικής συμφωνίας Αγγλίας - Τουρκίας, η Αγγλία, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία της Τουρκίας και την ήττα της στον ρωσοτουρκικό πόλεμο, έπεισε την Τουρκία να της παραχωρήσει την Κύπρο, όχι για κυριαρχία, αλλά για "κατοχή και διοίκηση", με αντάλλαγμα στρατιωτική υποστήριξη σε περίπτωση ρωσικής απειλής. Κατά το δεύτερο επιμέρους στάδιο η Αγγλία , με την κήρυξη του Ά παγκοσμίου πολέμου προχώρησε σε πλήρη προσάρτηση του νησιού. Μάλιστα , το 1915 πρότεινε στην Ελλάδα να της παραχωρήσει την Κύπρο με αντάλλαγμα την είσοδό της  στον πόλεμο. Η εν λόγω πρόταση ανακλήθηκε λόγω της ουδετερότητας της Ελλάδας και δεν επανήλθε όταν η Ελλάδα , εισήλθε τελικώς στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.  Από τον Ά μέχρι τον β΄παγκόσμιο πόλεμο η Αγγλία άσκησε κυριαρχία στο νησί αρνούμενη κάθε αίτημα των  Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα. 
   Το στάδιο της δημιουργίας της ανεξάρτητης κυπριακής Δημοκρατίας επήλθε εξαιτίας της παρακμής της αγγλικής αυτοκρατορίας  μετά το τέλος του β΄παγκοσμίου πολέμου και της αδυναμίας της να αποκρούσει πειστικά τα αιτήματα περί αυτοδιάθεσης των λαών των κτήσεών της. Κατά το στάδιο αυτό  σημαντικά είναι τα εξής γεγονότα: (α) Η θέσπιση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που καθιέρωνε την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.  (β) Η άρνηση της Βρετανικής κυβέρνησης να συμμορφωθεί με την αρχή της αυτοδιάθεσης παρά το αίτημα των Κυπρίων.(γ) Η εκ μέρους της Συνόδου της Κυπριακής Εκκλησίας απόφαση το 1948 περί δημιουργία "Εθναρχικού Συμβουλίου" για την προώθηση του ενωτικού αγώνα.(δ) Η διενέργεια δημοψηφίσματος στις 15-1-1950 στο οποίο το 95,7% όσων είχαν δικαίωμα ψήφου απαίτησε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.(ε) Οι αποτυχημένες αρχικές απόπειρες σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση να συζητηθεί το ζήτημα σε συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ .(Στ) Η έναρξη του ενόπλου αγώνα στην Κύπρο με την ίδρυση του ΕΟΚΑ (1-4-1955). Ως απάντηση οι Βρετανοί , οι οποίοι αντιλαμβάνονταν ότι δεν μπορούσαν να διατηρήσουν την κυριαρχία της Κύπρου,  κάλεσαν στις 30-6-1955 τριμερή διάσκεψη για το Κυπριακό μεταξύ Αγγλίας, Ελλάδας και Τουρκίας εμπλέκοντας για πρώτη φορά την Τουρκία, η οποία μέχρι τότε δεν διαδραμάτιζε κανέναν ρόλο, ώστε να μετατρέψουν το ζήτημα σε διμερές και να παραμείνουν στην Κύπρο με ρόλο επιδιαιτητή. Η εμπλοκή της Τουρκίας είχε ως αποτέλεσμα την ματαίωση της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου με τις οποίες αποφασίστηκε η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.  
   Το στάδιο της Τουρκικής κατοχής επήλθε εξαιτίας της ανικανότητας των ελληνικών και κυπριακών παραγόντων  να χαράξουν νέα κοινή στρατηγική απαλλαγμένη από διχαστικές τάσεις, και της προδοτικής στάσης της χούντας, η οποία , αφού το 1967 ανακάλεσε την ελληνική μεραρχία 8.000 ανδρών που είχε φθάσει μυστικά στην Κύπρο τον Απρίλιο 1964 , επιχείρησε την συστηματική υπονόμευση και δολοφονία του Μακαρίου και την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου , παρέχοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να επέμβει δήθεν ως εγγυήτρια δύναμη και να καταλάβει χωρίς καμία σοβαρή αντίσταση του 37% περίπου του νησιού.
    Μετά τον Αττίλα, η ελεύθερη Κύπρος κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια της και να γιατρέψει τις πληγές της. Οι Κύπριοι Έλληνες οργάνωσαν το κράτος, πρόκοψαν και εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ζώνη του Ευρώ.
  Απεναντίας, οι Τουρκοκύπριοι απομονώθηκαν. Ουδείς αναγνωρίζει την κατοχή και το ψευδοκράτος που τους έστησε η Τουρκία. Χιλιάδες έποικοι προστέθηκαν στον πληθυσμό των κατεχομένων. Η εξωστρέφεια της ελεύθερης Κύπρου και η ελευθερία κινήσεώς τους σε ολόκληρη την Ε.Ε είναι μακρινό όνειρο για τους Τουρκοκύπριους.
   Οι Τουρκοκύπριοι έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα ίσο με το 1/3 εκείνου των Ελληνοκυπρίων. Αντιλαμβάνονται ότι μέσα στα θύματα της τουρκικής πολιτικής και της παράνομης κατοχής του νησιού δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και οι ίδιοι. Αποτελούν τον τελευταίο αδύναμο κρίκο στην πορεία του κυπριακού ζητήματος.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Συνάντηση ομάδων πολιτών με την Επιτροπή Διαλόγου για το Σύνταγμα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Συνάντηση ομάδων πολιτών με την Επιτροπή Διαλόγου για το Σύνταγμα
#Σύνταγμα_πολιτών


Εκπρόσωποι οργανώσεων και ομάδων οι οποίες έχουν προσυπογράψει την από Ιουλίου 2016 ανοικτή επιστολή για δεσμευτική συμμετοχή των πολιτών στην αλλαγή του Συντάγματος, συναντήθηκαν με την επιτροπή διαλόγου για το Σύνταγμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από το μέλος της κο Ανδρέα Δημητρόπουλου, ομότιμου καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

   Ειδικότερα την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016 οι εκπρόσωποι των ομάδων «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή», «Πολιτεία 2.0» και «Εμείς οι Πολίτες» μετέφεραν τα αιτήματα:
1. Να τεθεί η δημόσια διαβούλευση υπό την εγγύηση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
2. Να εξασφαλιστεί η συμμετοχή της κοινωνίας με εκστρατεία επίσημης και υπεύθυνης ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών με μέσα όπως: έντυπες επιστολές προς το σύνολο του εκλογικού σώματος, επίσημη ιστοσελίδα και ειδικές εκπομπές και στήλες σε ΜΜΕ.
3. Να διενεργηθεί ελεύθερη και με καθεστώς ισηγορίας δημόσια διαβούλευση, τόσο ηλεκτρονικά, όσο και με φυσική παρουσία με πλήρη διαφάνεια και ανοικτά δεδομένα σε όλα τα επίπεδα.
4. Να επικυρωθεί το αποτέλεσμα της διαβούλευσης με δεσμευτικό δημοψήφισμα ώστε να διασφαλιστεί η λαϊκή κυριαρχία.

Τα μέλη των ομάδων παρουσίασαν επίσης μία πρότυπη δημοκρατική μεθοδολογία διαβούλευσης η οποία περιλαμβάνει :
Α. Τοπικά Συντακτικά Εργαστήρια Πολιτών : ποιοτική έρευνα  με ανοιχτή συμμετοχή πολιτών καθώς και στοχευμένου κοινού (Εργαστήρια Ειδικών)
Β. Πανελλαδική Δημοσκοπική Έρευνα : ποσοτική έρευνα
Γ. Συντακτικό Φόρουμ για τον σχεδιασμό τελικών συντακτικών άρθρων

Οι εκπρόσωποι των ομάδων ενημερώθηκαν σχετικά με τις εξελίξεις της Επιτροπής Διαλόγου για το Σύνταγμα.
Η Συντονιστική Επιτροπή Διαλόγου μετά την πάροδο δύο μηνών από τη συγκρότηση της δεν έχει πραγματοποιήσει ακόμα κάποια συζήτηση ή εκδήλωση διαβούλευσης.
Η επιτροπή θα περιοριστεί στην οργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων σε κάποιες πόλεις για την παρουσίαση κάποιων θεμάτων καθώς υπάρχει έλλειμμα πόρων και τεχνογνωσίας για να διεξαχθεί επιστημονική συμμετοχική διαδικασία διαμόρφωσης συνταγματικών αλλαγών. Διευκρινίστηκε ότι πρόκειται καθαρά για επιτροπή διαλόγου, η οποία δεν θα επεξεργαστεί το περιεχόμενο της συνταγματικής πρότασης, ενώ σκοπεύει να απευθυνθεί σε Δικηγορικούς Συλλόγους, Πανεπιστήμια, Δήμους, κλπ. προκειμένου να καταθέσουν προτάσεις που θα προκύψουν από διάλογο των φορέων αυτών με την κοινωνία με διαδικασίες της επιλογής τους. Στόχος είναι επίσης να υπάρξει διαβούλευση μέσω ανοιχτής διαδικτυακής πλατφόρμας.
Ο κος Δημητρόπουλος αναφέρθηκε επίσης στην περίπτωση της Ιρλανδίας όπου έχει θεσμοθετηθεί η ύπαρξη επιτροπής και μόνιμης διαβούλευσης για το Σύνταγμα και δήλωσε ότι υποστηρίζει τη διενέργεια δεσμευτικού δημοψηφίσματος.

Στον κο Δημητρόπουλο παραδόθηκαν για την ενημέρωση της επιτροπής διαλόγου :
1. Ανοιχτή Επιστολή οργανώσεων πολιτών για ένα νέο Σύνταγμα, η οποία υπογραμμίζει τις αναγκαίες προϋποθέσεις και αρχές που οφείλει να έχει η δημόσια διαβούλευση για το Σύνταγμα και τοποθετείται σχετικά με τη μέχρι σήμερα στάση της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων στο ζήτημα της συμμετοχής των πολιτών.  
2. Εκθέσεις με τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργήθηκε από την ιστοσελίδα της “Πρωτοβουλίας για ριζική Συνταγματική Αλλαγή” καθώς και παρουσίαση των συνταγματικών εργαστηρίων “Σύνταγμα 2.0” και “Εμείς οι Πολίτες” που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Διαπιστώθηκε η δυσκολία υιοθέτησης από την επιτροπή σύγχρονων μεθόδων διαβούλευσης με συμμετοχή των πολιτών στο σχεδιασμό θεσμών. Η κοινωνία των πολιτών γνωρίζει πως η δημοκρατία θεμελιώνεται πάνω στο νομικό αυτοκαθορισμό των πολιτών και πως η συμμετοχή είναι συνυφασμένη με τα πολιτικά δικαιώματα αυτών. Ως πολίτες σκοπεύουν να συνεχίσουν να εργάζονται για την ολοκληρωμένη θεσμική κατοχύρωση της συμμετοχής τους στις πολιτικές αποφάσεις.







Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε στην Επιτροπή διαλόγου για το Σύνταγμα ο κ.Ναπολέων Μαραβέγιας;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Ο κ. Ναπολέων  Μαραβέγιας, μέλος της επιτροπής η οποία ανακοινώθηκε ότι θα διενεργήσει τον δημόσιο διάλογο εντός της κοινωνίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μιλώντας  τα μεσάνυχτα της 4ης -5η Δεκεμβρίου 2016 σε εκπομπή της ΕΡΤ που αφορούσε το ιταλικό συνταγματικό δημοψήφισμα, εξέφρασε την άποψη ότι οι Ιταλοί πολίτες δεν ήξεραν τι ψήφιζαν και τελικά , αντί να ψηφίσουν για το Σύνταγμα, ψήφισαν εναντίον του Ρέντσι. Υποστήριξε επίσης ότι οι συνταγματικές αλλαγές αποτελούν πολύπλοκα ζητήματα για τα οποία δεν πρέπει να αποφασίζουν οι πολίτες μέσω δημοψηφισμάτων, αλλά μόνο οι αντιπρόσωποί τους λέγοντας με έμφαση ότι γι’ αυτό έχουμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Μετά από αυτή την τοποθέτηση του κ. Μαραβέγια , αναμένουμε από τον Πρωθυπουργό ο οποίος είχε την προσωπική ευθύνη της επιλογής των μελών της επιτροπής δημοσίου διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος να ενημερώσει τους πολίτες με ποια κριτήρια επέλεξε ως μέλος της επιτροπής αυτής ένα πρόσωπο το οποίο δηλώνει ρητά και απροκάλυπτα ότι οι πολίτες δεν είναι ικανοί να αποφασίζουν ή να έχουν άποψη για το Σύνταγμά τους.
ΠΗΓΗ: www.neosyntagma.net

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

"ΑΝΔΡΕΣ ΓΑΡ ΠΟΛΙΣ" : ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

  Το αποτέλεσμα του ιταλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος της 4ης Δεκεμβρίου 2016 απέδειξε ότι μόνο οι πολίτες και όχι ασφαλώς οι φέροντες τον τίτλο των αντιπροσώπων τους, μπορούν να προστατεύσουν την δημοκρατία.
 Η κυβέρνηση Ρέντσι κατέθεσε σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος, το οποίο είχε στόχο την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας, την αποδυνάμωση της Γερουσίας και τον περιορισμό των πολιτικών δικαιωμάτων , τόσο ως προς την εκλογή της Γερουσίας όσο και ως προς την διενέργεια δημοψηφισμάτων και καταθέσεων προτάσεων νόμου με πρωτοβουλία πολιτών.  
 Το σχέδιο αναθεώρησης εγκρίθηκε από τους αντιπροσώπους του λαού, ήτοι της Βουλής και της Γερουσίας. Αλλά, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιταλίας, δεν επετεύχθη η απαιτούμενη πλειοψηφία των  2/3 και ακολούθως το ζήτημα οδηγήθηκε σε δημοψήφισμα.
   Επί πολλούς μήνες, οργανώθηκε και εκτελέστηκε ένα απίστευτο εσωτερικό και διεθνές δίκτυο εκφοβισμού, προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού των πολιτών με ψευδείς ειδήσεις ότι δήθεν, σε περίπτωση επικράτησης του " ΟΧΙ", θα καταρρεύσουν οι τράπεζες , τα χρηματιστήρια, το ευρώ, θα διαλυθεί η Ιταλία, ακόμη και η  ΕΕ. Επιπλέον, ο ίδιος ο Ρέντσι δήλωσε ότι εάν δεν γινόταν δεκτή η πρόταση αναθεώρησης θα παραιτείτο . Αλλά έχει αποδειχθεί ότι στην δημοκρατία ηττάται όποιος επιχειρεί να θέσει στον λαό  δίλημμα με το ερώτημα ή αυτός ή οι θεσμοί.
   Οι πολίτες της Ιταλίας έκαναν αυτό που δεν έκαναν οι αντιπρόσωποί τους. Απέρριψαν με ποσοστό 59,1% το σχέδιο αναθεώρησης Ρέντσι . Έτσι, διαφύλαξαν τους δημοκρατικούς θεσμούς και αναδείχθηκαν άξιοι της διάταξης του ιταλικού Συντάγματος που τους παρέχει το δικαίωμα να έχουν λόγο στην θέσπιση του Συντάγματος της χώρας τους.
    Οι πολίτες και όχι οι φέροντες των τίτλο των αντιπροσώπων προστάτευσαν την δημοκρατία στην Ιταλία. Το δικαίωμα συμμετοχής στην θέσπιση του Συντάγματος αποτελεί το πιο θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα. Χωρίς πολίτες και χωρίς πολιτικά δικαιώματα  δημοκρατία δεν υφίσταται. 
    "Άνδρες γαρ πόλις και ου τείχη , ουδέ νήες ανδρών κεναί." (Θουκιδίδης Η -77)
    
    

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

ΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ


Την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2016 οι Ιταλοί πολίτες καλούνται να αποφασίσουν εάν εγκρίνουν την πρόταση της κυβέρνησης Ρέντσι περί ριζικής αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία εισήχθη στην Γερουσία στις 8-4-2014, αλλά δεν έλαβε την απαιτούμενη πλειοψηφία 2/3 στις δύο βουλές, ήτοι την Γερουσία και την Βουλή .
Σύμφωνα με το άρ. 138 του ιταλικού Συντάγματος « οι νόμοι αναθεωρήσεως του Συντάγματος και άλλοι συνταγματικοί νόμοι ψηφίζονται από κάθε βουλή σε δύο διαδοχικές συνεδριάσεις που απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον τρεις μήνες και με απόλυτη πλειοψηφία των μελών κάθε βουλής, κατά την δεύτερη ψηφοφορία.
Οι ίδιοι νόμοι υποβάλλονται σε λαϊκό δημοψήφισμα όταν, μέσα σε τρεις μήνες από την δημοσίευσή τους το ζητήσει το 1/5 των μελών της μίας από τις βουλές ή 500.000 εκλογείς ή 5 Συμβούλια Περιοχών. Ο νόμος που υποβλήθηκε σε δημοψήφισμα δεν εκδίδεται εάν δεν εγκριθεί από την πλειοψηφία των εγκύρων ψηφοδελτίων.
 Δεν διενεργείται δημοψήφισμα εάν ο νόμος έχει ψηφιστεί, στην δεύτερη συζήτηση από κάθε βουλή με πλειοψηφία των 2/3  των μελών της.»
Η  πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος περιλαμβάνει ευρείες μεταρρυθμίσεις στους τομείς της Γερουσίας, ήτοι του ενός εκ των δύο νομοθετικών σωμάτων της χώρας, της κατανομής των αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικού Κράτους και Περιοχών (Περιφερειών) αλλά και άλλες , μεταξύ των οποίων και οι μορφές άμεσης συμμετοχής των πολιτών μέσω δημοψηφισμάτων και κατάθεσης προτάσεων νόμου στην Βουλή.
Όσον αφορά την Γερουσία, η πρόταση επιχειρεί να περιορίσει, τόσο τον αριθμό των μελών και τον τρόπο εκλογής της Γερουσίας, όσο και τις αρμοδιότητές της. Συγκεκριμένα, αντί του αριθμού των 315 μελών οι οποίοι μέχρι σήμερα εκλέγονται με βάση τις Περιοχές, το σχέδιο αναθεώρησης περιλαμβάνει 100 γερουσιαστές, οι οποίοι μάλιστα δεν θα εκλέγονται από τους πολίτες (ούτε θα λαμβάνουν αμοιβή), αλλά θα επιλέγονται, οι 95 από τα Συμβούλια των Περιοχών και οι 5 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εξάλλου, όσον αφορά τις αρμοδιότητες της Γερουσίας, το σχέδιο αναθεώρησης επιχειρεί να καταργήσει το ισχύον σύστημα σύμφωνα με το οποίο για την θέσπιση κάθε νόμου απαιτείται η συμφωνία Βουλής και Γερουσίας, περιορίζοντας τις νομοθετικές εξουσίες της Γερουσίας μόνο για νόμους που αφορούν την διοικητική υποδιαίρεση της χώρας σε Περιφέρειες, την συμμετοχή της Ιταλίας στην Ε.Ε., ζητήματα μειονοτήτων και δημοψηφίσματα ή άλλους θεσμούς άμεσης συμμετοχής των πολιτών . Επίσης, σύμφωνα με την πρόταση δεν θα απαιτείται πλέον η κυβέρνηση να έχει την εμπιστοσύνη της Γερουσίας , αλλά μόνο της Βουλής.
Όσον αφορά την σχέση κεντρικού κράτους και Περιοχών, σύμφωνα με το σχέδιο προτείνεται μεταξύ άλλων το κεντρικό κράτος να επεμβαίνει  στην τοπική νομοθεσία προκειμένου να προστατεύσει την δικαιϊκή ή οικονομική ενότητα της Ιταλίας, ή να προστατεύσει το εθνικό συμφέρον.
Σε ό,τι αφορά τις προτάσεις που αναφέρονται στα δημοψηφίσματα και άλλες μορφές άμεσης συμμετοχής των πολιτών, το σχέδιο προβλέπει την διενέργεια δημοψηφίσματος με συλλογή υπογραφών των πολιτών για κατάργηση νόμου εάν το ζητήσουν 800.000 πολίτες , αντί 500.000 που προβλέπει το ισχύον Σύνταγμα, ενώ αναλόγως επιχειρεί να περιορίσει και το δικαίωμα των πολιτών να προτείνουν νόμους στην βουλή, προτείνοντας το δικαίωμα αυτό να ασκείται με την συλλογή 150.000 υπογραφών αντί 50.000 σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα, με πρόβλεψη ωστόσο ότι η βουλή υποχρεούται να συζητήσει την εν λόγω πρόταση νόμου.
Το συνταγματικό δημοψήφισμα της 4ης Δεκεμβρίου 2016 δεν είναι το μοναδικό στην Ιταλία. Είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα του 2001, δια του οποίου οι πολίτες ενέκριναν με ποσοστό 64,2 % την πρόταση που προέβλεπε περισσότερες αρμοδιότητες στις Περιοχές σε θέματα γεωργίας, παιδείας, υγείας και φορολογίας και το δημοψήφισμα του 2006, δια του οποίου απορρίφθηκε με ποσοστό 61,3% η πρόταση της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι που προέβλεπε περισσότερες εξουσίες στον πρωθυπουργό, διευθετούσε τις αρμοδιότητες βουλής και Γερουσίας και απένειμε περισσότερες αρμοδιότητες στις περιοχές μεταξύ άλλων και σε ζητήματα δημοσίας τάξεως.
Η Ιταλία δεν είναι η μοναδική χώρα στην οποία προβλέπεται συνταγματικό δημοψήφισμα. Ανάλογες διαδικασίες προβλέπονται στα Συντάγματα της Ελβετίας, της Γαλλίας της Δανίας, της Πολωνίας, του Λουξεμβούργου και άλλων ευρωπαϊκών κρατών.
Στην Ελλάδα το άρ. 110 αναθέτει την αναθεώρηση του Συντάγματος στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Βουλής, το δε πολιτικό σύστημα  κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω μας και επιχειρεί να κρατά αποκλεισμένους τους πολίτες από την θέσπιση του Συντάγματος της χώρας.
Αναδημοσίευση από www. neosyntagma.net

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Η ΟΜΙΛΙΑ ΟΜΠΑΜΑ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

  Οι Έλληνες είναι ασφαλώς ένας από τους πιο ανήσυχους λαούς στην ιστορία της ανθρωπότητας.
  Η περιέργειά τους και η τάση προς το νέο, την καινοτομία, τους έδωσε την ορμή 1.500 χρόνια π.Χ να ταξιδεύουν και να διασχίζουν με τα πλοία τους το Αιγαίο, την Μαύρη Θάλασσα και την Μεσόγειο μέχρι τις Ηράκλειες στήλες και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Ήλθαν σε επαφή με άλλους λαούς, απέκτησαν γραπτή γλώσσα και δημιούργησαν πολιτισμό που βασίστηκε στην γνώση, στην ισχύ αλλά, ταυτόχρονα, ενστερνίστηκε ηθικές αξίες όπως η τιμή, η άμιλλα, η φιλοπατρία, η ευσέβεια, η φιλοξενία .
   Όταν ο Μυκηναϊκός πολιτισμός παρήκμασε και καταστράφηκε, οι Έλληνες τον διατήρησαν στις καρδιές τους χάρη στα τραγούδια των αοιδών και τις απαγγελίες των ραψωδών. Και, όταν αναγκάσθηκαν να μεταναστεύσουν και να ιδρύσουν αποικίες, ήταν ο Οδυσσέας εκείνος που, μέσα από δημοτικά τραγούδια και απαγγελίες , καθοδηγούσε τους τολμηρούς μετανάστες να αψηφούν τους κινδύνους και να μην φοβούνται πλέοντας προς το άγνωστο.
  Ο κόσμος γύρω από την Μεσόγειο και τον Εύξεινο Πόντο εξελληνίστηκε. Ταυτόχρονα οι Έλληνες απλοποίησαν την γραπτή γλώσσα, ώστε να είναι προσιτή σε όλους. Αλλά η πνευματική επανάσταση της απλοποίησης της γλώσσας έκανε πιο μαζική την γνώση και έτσι αμέσως αναπτύχθηκαν οι επιστήμες και -για πρώτη φορά- η φιλοσοφία,ήτοι η αναζήτηση της αλήθειας πέρα από τα φαινόμενα (το είναι αντί του φαίνεσθαι).
    Αλλά δεν σταμάτησαν εκεί. Μετά την επανάσταση της γλώσσας και το ενδιαφέρον για την αληθινή γνώση ακολούθησε πολιτική επανάσταση η οποία καθόρισε ανεξίτηλα το μέλλον ολόκληρης της ανθρωπότητας. Η αμφισβήτηση των καθεστώτων θεσμών και ο αγώνας για πολιτική χειραφέτηση οδήγησε για πρώτη φορά στην ιστορία στην θέσπιση ενός πολιτεύματος, σύμφωνα με το οποίο η πολιτική εξουσία δεν ανήκε σε έναν ή σε λίγους, αλλά στο σύνολο των πολιτών. Αυτό το πολίτευμα, στο οποίο η εξουσία ανήκει στον δήμο, ήτοι στους πολίτες, ονομάσθηκε από τους Έλληνες "Δημοκρατία". 
   Η γέννηση της δημοκρατίας ανέδειξε τον πολίτη στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής και δημιούργησε για πρώτη φορά έννοιες όπως δήμος, βουλή, λογοδοσία, κλήρωση, δοκιμασία, χειροτονία, ευθύνη.
    Η Δημοκρατία και ειδικά η Δημοκρατία των Αθηνών, οδήγησε σε νέα- πρωτοφανή - πολιτιστική άνθηση στις τέχνες, στις επιστήμες στην φιλοσοφία και στις ηθικές αξίες με επίκεντρο τον ανθρωπισμό. Επί έναν αιώνα ο ελληνικός κόσμος γεννούσε ιδέες, αρχές, αξίες , γνώσεις και έργα που ουδέποτε είχε γνωρίσει, ούτε έχει γνωρίσει μέχρι σήμερα, ο ανθρώπινος πολιτισμός. 
    Όταν ο ελληνισμός ενώθηκε μέσω του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διέλυσε την Περσική Αυτοκρατορία  και έφθασε στα βάθη της Ασίας, τότε οι αξίες και η γνώση που είχε δημιουργηθεί μεταλαμπαδεύτηκαν στην Ανατολή. Και όταν αργότερα οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την Ελλάδα , ο ίδιος πολιτισμός μεταλαμπαδεύτηκε και στον Δύση για να φθάσει στα πέρατα του γνωστού κόσμου.  
     Η μεταφορά της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από την Ρώμη στο Βυζάντιο και ο σταδιακός χωρισμός του δυτικού από το ανατολικό κράτος, οδήγησε την Δύση στον Μεσαίωνα και χρειάστηκαν οι σταυροφορίες και η κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας για να συντελεστεί η Αναγέννηση μέσω της νέας επαφής με τον ελληνικό πολιτισμό. 
  Η Δύση, αφού αναγεννήθηκε μέσω της επανασύνδεσής της με τον ελληνικό πολιτισμό, χρησιμοποίησε τις πολιτικές παρακαταθήκες  της αρχαίας αθηναϊκής Δημοκρατίας για να επιζητήσει την πολιτική χειραφέτηση. Διανοούμενοι εμπνεύστηκαν από την αρχαία Δημοκρατία και μέσα από τον διαφωτισμό έγινε δυνατόν να κατοχυρωθούν πολιτικά δικαιώματα που ουδέποτε υπήρχαν. Έτσι, αν και δεν επετεύχθη ποτέ το θαύμα του αρχαίου πολιτεύματος, αναγνωρίστηκαν αρχές όπως η εκλογή των αρχόντων, η διάκριση των εξουσιών, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τα ανθρώπινα  δικαιώματα. 
    Η ελληνική επανάσταση του 1821 ,ο αγώνας και η θυσία για εθνική ανεξαρτησία ενέπνευσε εκ νέου την Δύση, πολίτες της οποίες στρατεύθηκαν ως φιλέλληνες, υπερασπιζόμενοι τις προαιώνιες αξίες του ελληνισμού. 
    Όταν αναγνωρίστηκε το νέο ελληνικό κράτος, ο κλασικισμός αντιπροσώπευε τις ίδιες αξίες.
  Στα ταραγμένα χρόνια των βαλκανικών πολέμων και του Ά Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα αναζήτησε την Μεγάλη Ιδέα μέσω της εμπνευσμένης ηγεσίας του Ελευθερίου Βενιζέλου και αργότερα στα σκοτεινά χρόνια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου προκάλεσε τον παγκόσμιο θαυμασμό υπερασπιζόμενη τις αξίες της ελευθερίας και της θυσίας για την πατρίδα.
   Η προσήλωση στις αξίες του ελληνισμού επιβεβαιώθηκε και πάλι μετά την νίκη κατά του ναζισμού και του φασισμού και την οικοδόμηση του νέου Δυτικού κόσμου. Το ελληνικό κράτος ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για την ενίσχυση της δημοκρατίας με θεσμούς προερχόμενους από την αρχαία Αθήνα, ούτε καλλιέργησε, παρά μόνο υποκριτικά και μιμητικά, τις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού. Αλλά άλλες χώρες ενίσχυσαν τις κλασσικές σπουδές ενώ κάποιες Δημοκρατίες έσπευσαν εμπνευσμένες από την αρχαία Αθήνα να υιοθετήσουν θεσμούς άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην λήψη των αποφάσεων. Δημιουργήθηκαν νέες προσδοκίες Αλλά, όταν ηττήθηκε ο κομουνισμός , η παγκοσμιοποίηση, αντί να ενισχύσει περισσότερο τις αρχές της δημοκρατίας, της καλλιέργειας και του ανθρωπισμού, απειλεί να οδηγεί τις κοινωνίες σε νέο μεσαίωνα.
   "Πάντων χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος" έλεγε ο Πρωταγόρας.
   Η σημερινή ιστορική τελευταία ομιλία του Προέδρου Ομπάμα στην Ευρώπη αφήνει ως μεγάλη παρακαταθήκη ότι φέρνει και πάλι στο προσκήνιο για όλους όσοι τις έχουν προδώσει, τις προαιώνιες αξίες του ελληνισμού.
        

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Η ΕΚΛΟΓΗ ΤΡΑΜΠ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΛΙΤ

  Τα δυτικά συστήματα αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας του 20ου αι. βασίστηκαν στην επαγγελία της οικονομικής ευημερίας των πολιτών μέσω του καπιταλισμού.
  Αλλά όταν νίκησαν τον φασισμό, τον ναζισμό και τον κομουνισμό, τότε ο αχόρταγος καπιταλισμός τα έστρεψε προς την παγκοσμιοποίηση.
  Η παγκοσμιοποίηση διενεργήθηκε έτσι ώστε επέτρεψε στο μεγάλο κεφάλαιο να εγκαταλείψει τις χώρες της δύσης και να εγκατασταθεί σε τρίτες χώρες, όπου μπορούσε να βρει πιο φθηνά εργατικά χέρια χωρίς να δεσμεύεται από εργατικά δικαιώματα. Έτσι, το κεφάλαιο αύξησε ακόμη περισσότερο τα κέρδη του, αλλά τα κράτη έχασαν φόρους και ,λόγω της ανεργίας που αναπόφευκτα αυξήθηκε, απώλεσαν ασφαλιστικές εισφορές και αναγκάσθηκαν να καταβάλλουν επιδόματα ανεργίας.  Εξαιτίας αυτής της παγκοσμιοποίησης τα κράτη χρεοκόπησαν και το βιοτικό επίπεδο της μεσαίας τάξης καταβαραθρώθηκε για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Οι φόροι αυξήθηκαν κατακόρυφα, αλλά οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν πληρώνουν ούτε φόρους δραπετεύοντας σε φορολογικούς παραδείσους που οι ίδιοι έχουν ανεχθεί ή δημιουργήσει. 
   Τώρα η μεσαία τάξη έχει κατανοήσει ότι το πολιτικό σύστημα δεν ευνοεί την ίδια αλλά τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ .
   Όπως τα καθεστώτα πολιτικά συστήματα έστρεψαν την πλάτη στους πολίτες χάριν του κεφαλαίου και της άρχουσας πολιτικής τάξης, έτσι τώρα  και οι πολίτες παγκοσμίως στρέφονται ενάντια στα καθεστώτα πολιτικά συστήματα. 
   Σε όλο τον δυτικό κόσμο, από την Βρετανία του Brexit, στην Ιταλία του κινήματος των 5 αστέρων, στην Ισπανία των Podemos, στην Πορτογαλία του κομουνιστή Προέδρου, στην Γαλλία, στην Αυστρία και στην Γερμανία με την άνοδο της ακροδεξιάς και στην Ελλάδα με τον καταποντισμό του παλιού δικομματισμού, την άνοδο στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ και την αύξηση της επιρροής της Χρυσής Αυγής αναπτύσσεται η λεγόμενη αντισυστημική ψήφος.
   Η εκλογή Τραμπ είναι η τελευταία πράξη μίας διαδικασίας αντίδρασης και αλλαγής. Μέχρι την επόμενη.