Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2019

«Αναθεώρηση Συντάγματος για υπηκόους ή για πολίτες»: 19-1-2019 στην Παλαιά Βουλή

Ομάδες και κινήσεις πολιτών έχουν εκφράσει ήδη από το 2012 τη θέση ότι η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές στους θεσμούς άσκησης και ελέγχου της εξουσίας. Το μέγεθος της κρίσης και τα αδιέξοδα του πολιτικού συστήματος επιβάλλουν πλέον όχι απλώς την αναθεώρηση του ισχύοντος συντάγματος, αλλά τη θέσπιση νέου, με συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας, σαν αιχμή μιας δημοκρατικής εθνικής παλιγγενεσίας.
Αυτό θα προϋπέθετε μεγάλη και ουσιαστική δημόσια διαβούλευση και παλλαϊκή απόφαση με δημοψήφισμα, ώστε  το Σύνταγμα της χώρας να μην είναι επιβεβλημένο «εκ των άνω», αλλά αποφασισμένο από τους ίδιους τους πολίτες, όπως άλλωστε συμβαίνει σε άλλες χώρες. Όμως αντί για τη συνταγματική αναγέννηση της χώρας τα πολιτικά κόμματα επέλεξαν τη στενή διαδικασία της απλής αναθεώρησης βάσει του άρ. 110, η οποία καταλείπει την όλη υπόθεση αποκλειστικά στη Βουλή, αφήνοντας τους πολίτες στο περιθώριο.
Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, με τις προτάσεις και τη στάση τους στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από συντηρητές και αναπαραγωγοί του πολιτικού συστήματος, της κρίσης και των αδιεξόδων του. Προτιμούν τη μικροδιαχείριση των προβλημάτων, θέτοντας τις δικές τους επιδιώξεις πάνω από το συμφέρον της κοινωνίας.
Οι κινήσεις πολιτών «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα»«Δημοκρατική Πολιτεία» και «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα:
«Αναθεώρηση Συντάγματος για υπηκόους ή για πολίτες»
Παλαιά Βουλή, Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2018, ώρα 11.00 π.μ.
Ομιλητές:
  • Σταύρος Αναγνωστόπουλος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, μέλος της κίνησης  «Δημοκρατική Πολιτεία». Τίτλος εισήγησης: Αναγκαίες συνταγματικές αλλαγές από έναν πολίτη, όχι νομικό ή συνταγματολόγο.
  • Νατάσσα Καραμπάτσου, Οδοντίατρος, μέλος της κίνησης «Δημοκρατία & Δημοψήφισμα». Τίτλος εισήγησης: Η δική μας συνταγματική αναθεώρηση: Συνταγματική αναθεώρηση από τους πολίτες.
  • Χρήστος Λυντέρης, Δικηγόρος, Διδάκτωρ Νομικής Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή». Τίτλος εισήγησης: Το όραμα μιας ριζικής συνταγματικής αλλαγής και η παρούσα αναθεώρηση του Συντάγματος.
  • Πέτρος Χασάπης, Δικηγόρος, Οικονομολόγος, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή». Τίτλος εισήγησης: Ευρωπαίοι πολίτες- Έλληνες υπήκοοι.
Θα ακολουθήσει συζήτηση. Συντονίζει ο Βασίλης Ξυδιάς, εκπαιδευτικός, μέλος της κίνησης «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή».

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ: ΟΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

   Όπως έχει αποδείξει διαχρονικά η κοινοβουλευτική ζωή της χώρας, η κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων δεν αποκτάται μόνο μέσω των εκλογών. Πολλές φορές αποκτάται και με μεταγραφή από κόμμα σε κόμμα.
   Ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο 2015 με 145 βουλευτές, αλλά σύντομα ανεξαρτοποιήθηκε ο κ. Παναγούλης. Το κενό αναπλήρωσε  η κ. Μεγαλοοικονόμου από την Ένωση Κεντρώων.
    Η ΝΔ μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 είχε 75 βουλευτές. Έχασε την κ.Παπακώστα, η οποία μετά την διαγραφή της ανεξαρτοποιήθηκε και σήμερα είναι υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά απέκτησε άλλους τέσσερις: Τρεις από το ΠΟΤΑΜΙ (Φωτήλας, Μάρκου, Θεοχάρης) και έναν από την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ (Κατσιαντώνης). Σήμερα έχει 78 βουλευτές.
   Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αρχικώς είχε 18 βουλευτές, αλλά σήμερα έχει 15, διότι ανεξαρτοποιήθηκαν Μπαρμπαρούσης, Μίχος και Κουκούτσης.
   Το ΚΙΝΑΛΛ ή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ είναι από τους κερδισμένους των μεταγραφών, διότι ξεκίνησε με 17 βουλευτές και τώρα έχει 20 . Προστέθηκαν δύο από το ΠΟΤΑΜΙ (Ιλχάν Αχμέτ και Μπαργιώκας) και ένας από την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ (Καρράς).
     Το ΚΚΕ διατηρεί ανέπαφη την κοινοβουλευτική δύναμη των 15 βουλευτών που κατέκτησε μετά τις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015.
    Το ΠΟΤΑΜΙ  φαίνεται ότι δημιουργήθηκε για να απορροφήσει τους κραδασμούς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μετά την χρεοκοπία και την είσοδο στα μνημόνια. Τώρα επιστρέφει τα δανεικά και από τους 11 βουλευτές που είχε τον Σεπτέμβριο 2015 έχει μείνει με 6 , καθώς, όπως προαναφέρθηκε , 3 έφυγαν για την ΝΔ και 2 για το ΚΙΝΑΛΛ.
   Οι ΑΝΕΛ είχαν αρχικώς 10 βουλευτές, αλλά μετά την αλλοπρόσαλλη τακτική του προέδρου τους, σήμερα έχουν απομείνει 7. Ανεξαρτοποιήθηκαν Νικολόπουλος, Λαζαρίδης και Καμμένος.
     Η ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ βρίσκεται υπό κοινοβουλευτική διάλυση, καθώς από τους 9 βουλευτές που είχε τον Σεπτέμβριο 2015, έχουν φύγει 4 στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα (Μεγαλοοικονόμου για ΣΥΡΙΖΑ, Κατσιαντώνης για ΝΔ, Καρράς για ΚΙΝΑΛΛ και Φωκάς ανεξάρτητος μέχρι σήμερα ). Εάν αποχωρήσει ένας ακόμη δεν θα θεωρείται κοινοβουλευτική ομάδα κατά τον κανονισμό της βουλής.
    Απομένει να δούμε μέχρι τέλους τι θα πράξουν οι 9 ανεξάρτητοι βουλευτές καθώς και οι εναπομείναντες 6 από το ΠΟΤΑΜΙ , 7 από τους ΑΝΕΛ και 5 από την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ.
     Στον αθλητισμό οι μεταγραφές στοχεύουν να ενισχύσουν τις ομάδες στην προσπάθειά τους να διακριθούν. 
    Στην πολιτική συνήθως οι στόχοι των μεταγραφών είναι πιο σκοτεινοί.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

ΝΔ ΚΑΙ ΚΙΝ.ΑΛ ΕΠΕΞΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΧΕΔΙΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ

   ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποτελούν το δίπολο της μεταπολίτευσης μέχρι την χρεοκοπία και την είσοδο στην εποχή των μνημονίων. 
  Η ΝΔ, ως κυβερνητική πλειοψηφία, υπήρξε η κυρίως υπεύθυνη για την θέσπιση του Συντάγματος του 1975, το οποίο κατοχύρωσε τις ασυλίες, τα προνόμια και την παντελή έλλειψη ελέγχου και λογοδοσίας του πολιτικού συστήματος, περιόρισε τα πολιτικά δικαιώματα στα απολύτως ελάχιστα και αυτονόητα , ποδηγέτησε την Δικαιοσύνη και καθιέρωσε το προβληματικό πολίτευμα της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, βάσει του οποίου η βουλή απώλεσε την ανεξαρτησία της και καθυποτάχθηκε στην εκτελεστική εξουσία.
   Το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνο για την αναθεώρηση του 1986 που κατέστησε τον Πρωθυπουργό ανώτατο άρχοντα και τον ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας περίπου διακοσμητικό.
    Και τα δύο κόμματα συνήργησαν στην εγκληματική αναθεώρηση του 2001, η οποία, ενόψει των Ολυμπιακών αγώνων και της προγραμματισμένης λεηλασίας του δημοσίου χρήματος, επιχείρησε να περιορίσει στο ελάχιστο ακόμη και την έρευνα περί εγκλημάτων μελών κυβερνήσεων ή άλλων επίκουρων του πολιτικού συστήματος μέσω της συντομότατης παραγραφής, της απαγόρευσης ελέγχου των πάσης φύσεως λιστών και της αδυναμίας συγκρότησης ανεξάρτητων αρχών ενώ, απεναντίας,στην αναθεώρηση του 2008 τα ίδια κόμματα φρόντισαν δήθεν να διαφωνήσουν, ώστε να μην επιτευχθεί η πλειοψηφία των 180 βουλευτών, να μην αναθεωρηθεί τίποτε το ουσιώδες και, κυρίως, να εμποδιστεί κάθε νέα αναθεώρηση μέχρι το 2013, καθώς, βάσει του άρ. 110Σ ,έπρεπε να παρέλθει πενταετία από την ολοκλήρωση της προηγούμενης.
   Μετά το 2013, όταν κατέστη δυνατή και πάλι η αναθεώρηση, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα οποία βρίσκονταν στην εξουσία, ενέπαιζαν τον ελληνικό λαό ότι δήθεν προτίθεντο να την διενεργήσουν ,χωρίς να πράξουν απολύτως τίποτε μέχρι την λήξη της κυβερνητικής θητείας τους, οπότε η ΝΔ κατέθεσε πρόταση αναθεώρησης εν γνώσει της ότι είναι αδύνατη η συζήτησή της λόγω των επερχόμενων εκλογών. 
   Μετά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στην εξουσία και τις εξαγγελίες περί ριζικής αλλαγής του Συντάγματος με την συμμετοχή των πολιτών τον Ιούλιο 2016, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με τα φίλα προσκείμενα ΜΜΕ και συνταγματολόγους, αντιστάθηκαν λυσσαλέα σε κάθε πιθανότητα συμμετοχής των πολιτών στην διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, προτάσσοντας με υποκρισία την δήθεν προστασία των θεσμών, ευτυχώς όμως για αυτά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπήρξε εξίσου υποκριτική και ουδέποτε είχε σκοπό στο ζήτημα της αλλαγής του Συντάγματος να  ζητήσει και να λάβει πραγματικά υπόψη την βούληση των πολιτών. 
    Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατέθετε πρόταση αναθεώρησης, η υποκρισία συνεχιζόταν με δηλώσεις Μητσοτάκη περί ανάγκης "γενναίας" αναθεώρησης και επιστολές της Γεννηματά με αίτημα να ξεκινήσει αμέσως η διαδικασία αλλαγής του Συντάγματος. Αλλά, τελικά, ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε και εκκίνησε την διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος. Και τώρα φαίνεται ότι οι αδίστακτοι και κακομαθημένοι επιβήτορες της εξουσίας, παρά την καταστροφή που επέφεραν στην κοινωνία, δεν εννοούν να παραχωρήσουν έστω και ψήγματα βελτίωσης του υπάρχοντος συστήματος, ούτε στο ζήτημα των μικρών βελτιώσεων των διατάξεων περί ευθύνης υπουργών και  της μερικής κατάργησης της ποινικής ασυλίας των βουλευτών, ούτε βεβαίως - ακόμη περισσότερο- στο ζήτημα της καθιέρωσης δημοψηφισμάτων με πρωτοβουλία πολιτών, έστω και εάν για αυτά , όπως προβλέπει η προσχηματική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, απαιτείται ο υπέρογκος αριθμός του ενός εκατομμυρίου υπογραφών.
  Παρόλο που το άρ. 110 Σ ορίζει σαφώς ότι η παρούσα Βουλή διαπιστώνει την ανάγκη αναθεώρησης και καθορίζει ειδικά τις διατάξεις που πρέπει να αναθεωρηθούν και κατόπιν " η επόμενη Βουλή κατά την πρώτη σύνοδό της" υποχρεούται να αποφασίσει και να θεσπίσει ειδικά τις αναθεωρητέες διατάξεις, σύμφωνα με δηλώσεις - υπονοούμενα στελεχών, αλλά και δημοσιεύματα του Τύπου, με πρόσχημα ότι δεν γίνεται αποδεκτό το αίτημα της αντιπολίτευσης να ενταχθεί στις αναθεωρητέες διατάξεις και το άρ. 16 που απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, η ΝΔ και το ΚΙΝΑΛ, εφόσον μετά τις εκλογές λάβουν την κυβερνητική πλειοψηφία, προσανατολίζονται, είτε να "παγώσουν " και τελικά να μην διενεργήσουν ποτέ το δεύτερο στάδιο της αναθεώρησης, είτε να προχωρήσουν μεν τυπικά σε απόφαση συζήτησης αναθεώρησης κατά την πρώτη σύνοδο της Βουλής σύμφωνα με το Σύνταγμα  και τον Κανονισμό της Βουλής, αλλά να φροντίσουν να μην ληφθεί ποτέ απόφαση αναθεώρησης.
   Το διάτρητο Σύνταγμα της χώρας που φτιάχθηκε στα μέτρα τους δεν προβλέπει την ύπαρξη Συνταγματικού Δικαστηρίου που θα κρίνει την παραβίαση του Συντάγματος,ούτε άλλη αρχή που θα υποκαταστήσει την Βουλή σε περίπτωση που αυτή αδρανήσει και αρνηθεί να εφαρμόσει το Σύνταγμα.  
      Υπάρχει όμως μία διάταξη που πρέπει να την λάβουν υπόψη τους όσοι επεξεργάζονται με θράσος τέτοια σχέδια εκτροπής: Πρόκειται για το άρ. 134 παρ.2 του Ποινικού Κώδικα,το οποίο ορίζει ότι τιμωρείται με ισόβια ή με πρόσκαιρη κάθειρξη μεταξύ άλλων όποιος, "με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του κράτους" , επιχειρεί "να διαταράξει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος". Στις περιπτώσεις αυτές, το αδίκημα, το οποίο εντάσσεται στα εγκλήματα εσχάτης προδοσίας, παραγράφεται μετά είκοσι έτη, ακόμη και εάν ο δράστης έχει το προνόμιο να είναι βουλευτής. 

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΓΙΛΕΚΑ

   Στην Χίο, το 406 π.Χ., όπως αναφέρει ο Ξενοφών στα "ελληνικά" (βιβλίο Β΄ 1.1), οι Λακεδαιμόνιοι στρατιώτες που βρέθηκαν εκεί ως σύμμαχοι για τις ανάγκες του πελοποννησιακού πολέμου, όσο ήταν καλοκαίρι, τρέφονταν από καρπούς και από αμοιβές για εργασίες που αναλάμβαναν στην ύπαιθρο. Όταν όμως ήλθε ο χειμώνας και βρέθηκαν νηστικοί, γυμνοί και ξυπόλυτοι, ξέχασαν ότι οι Χιώτες ήταν σύμμαχοί τους, αποφάσισαν να αγνοήσουν τον επικεφαλής τους Ναύαρχο Ετεόνικο και άρχισαν να επεξεργάζονται σχέδιο επίθεσης εναντίον τους. Για να αναγνωρίζονται δε μεταξύ τους και να ξέρουν πόσοι είναι, όσοι συμφωνούσαν με το σχέδιο επίθεσης, αποφασίστηκε να κρατούν συμβολικά ένα καλάμι. Έτσι, το καλάμι κατέστη το σύμβολο του σχεδίου τους.
   Στο Παρίσι οι διαδηλωτές που προκάλεσαν αυτές τις μέρες την μεγαλύτερη εξέγερση από την εποχή του Μάη του 1968 με αφορμή την επιβολή υψηλής φορολογίας που εκτίναξε στα ύψη τις τιμές των καυσίμων,  δεν έχουν ως σύμβολο καλάμι, αλλά κίτρινα γιλέκα.  
     Το γαλλικό κράτος εξαπάτησε τους πολίτες , τους έπεισε να αγοράσουν μαζικά αυτοκίνητα ντίζελ και, τώρα που κυκλοφορούν πάνω από 20 εκατομμύρια τέτοια αυτοκίνητα, ανακάλυψε ότι το πετρέλαιο μολύνει το περιβάλλον και αποφάσισε να επιβάλει υψηλούς φόρους στην τιμή του, ώστε να  έλθει στο ίδιο επίπεδο με την τιμή της αμόλυβδης. Όταν κάποιοι αντέδρασαν με το επιχείρημα ότι θα μπορούσε να επέλθει το ίδιο αποτέλεσμα εάν, αντί να αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου, απλώς μειωνόταν η τιμή της βενζίνης, η κυβέρνηση Μακρόν τους ενέπαιξε ακόμη περισσότερο, αυξάνοντας και την τιμή της βενζίνης με νέους φόρους. 
   Οι Γάλλοι πολίτες οι οποίοι δυσκολεύονται να ζήσουν στο ακριβό κέντρο του Παρισιού και αναγκάζονται να μετακομίσουν στα φθηνότερα μακρινά προάστια, με αποτέλεσμα να έχουν ανάγκη το αυτοκίνητο, εξαγριώθηκαν.Το ίδιο και οι αγρότες. Απέρριψαν τους κομματικούς συνδικαλιστές και τα ίδια τα κόμματα, οργάνωσαν μόνοι τους διαδηλώσεις μέσω των social media και χρησιμοποίησαν ως σύμβολο διαμαρτυρίας  και μέσο αναγνώρισης τα κίτρινα γιλέκα που ο νόμος ορίζει ότι είναι υποχρεωμένοι να διαθέτουν στο αυτοκίνητό τους για περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
     Η κυβέρνηση Μακρόν άργησε να αντιληφθεί το μέγεθος της διαμαρτυρίας και της αγανάκτησης και επιχείρησε να καταστείλει τις διαδηλώσεις με την χρήση βίας. Το Παρίσι γνωρίζει πρωτοφανείς ταραχές με φωτιές σε περιουσίες, εκατοντάδες τραυματίες και βεβήλωση ακόμη και της Αψίδας του Θριάμβου. Έρευνες αποδεικνύουν ότι το 80% των Γάλλων υποστηρίζει το κίνημα των κίτρινων γιλέκων.
  Τώρα ο Μακρόν ζητεί να συναντήσει τους διαδηλωτές. Αλλά πλέον οι διαδηλωτές δεν αρκούνται μόνο στο αίτημα για κατάργηση την τερατώδους αύξησης της φορολογίας στις τιμές των καυσίμων. Επιχειρούν να οργανωθούν πολιτικά και στα αιτήματά τους περιλαμβάνεται ο διάλογος για ευρύτερα φορολογικά και κοινωνικά ζητήματα και η  αξίωση δεσμευτικής συμμετοχής τους στις αποφάσεις με ενίσχυση του θεσμού των δημοψηφισμάτων.  
  Ένας διαδηλωτής, ηλικίας περίπου 60 ετών,  φώναξε στην τηλεόραση ότι ο Μακρόν απεχθάνεται τους πολίτες. 
  Η εξέγερση των κίτρινων γιλέκων αποτελεί ήδη ένα ακόμη στάδιο του αγώνα για αληθινή δημοκρατία, πολιτική ισότητα και χειραφέτηση.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

Παρέμβαση για την Συνταγματική Αναθεώρηση της Πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή

Η κίνηση πολιτών «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή»  είχε εκφράσει ήδη από το 2012 το αίτημα για μία μεγάλη μεταρρύθμιση του Συντάγματος, η οποία θα αναμόρφωνε πλήρως το απαρχαιωμένο πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης, εμφυτεύοντας νέους θεσμούς προς την κατεύθυνση της άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην άσκηση της εξουσίας, της πλήρους διάκρισης των εξουσιών, της πολιτικής ισότητας, της λογοδοσίας και του δημοσίου ελέγχου όσων διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα.
Σπεύσαμε μάλιστα να τονίσουμε ότι η χρεοκοπία της χώρας, η απώλεια μέρους της εθνικής της κυριαρχίας και η οικονομική καταστροφή μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, όχι απλώς δικαιολογούσαν, αλλά επέβαλαν, την ανάγκη, αντί απλής αναθεώρησης, να θεσπιστεί εξ υπαρχής νέο Σύνταγμα με την συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας , ως μία νέα παλιγγενεσία , μέσω δημόσιας διαβούλευσης και δημοψηφίσματος, ώστε για πρώτη φορά στην ελληνική συνταγματική ιστορία το Σύνταγμα της χώρας να μην επιβληθεί «εκ των άνω» αλλά οι πολίτες να αποφασίσουν , όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες, οι ίδιοι για το Σύνταγμά τους.
Το πολιτικό σύστημα δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να αξιοποιήσει την μεγάλη ευκαιρία αναγέννησης της χώρας, αλλά προτίμησε την στενή διαδικασία αναθεώρησης του άρ. 110 του Συντάγματος , η οποία αφήνει τους πολίτες στο περιθώριο, καταλείπει το σύνολο της αρμοδιότητας αλλαγής του Συντάγματος αποκλειστικά στην Βουλή και απαγορεύει κάθε συζήτηση για μετάβαση από το προβληματικό υφιστάμενο πολίτευμα της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, σε πολίτευμα πλήρους διάκρισης των εξουσιών, όπως η Προεδρική Δημοκρατία το οποίο, και πιο δημοκρατικό είναι, αφού προβλέπει ξεχωριστές εκλογές, τόσο για την ανάδειξη της βουλής, όσο και για την ανάδειξη κυβέρνησης και εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα, αφού η κυβέρνηση έχει σταθερή θητεία και δεν εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της Βουλής.
Ήδη η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ με την οποία εκκίνησε η διαδικασία αναθεώρησης , παρά τις εξαγγελίες, όχι μόνο δεν επαρκεί για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος όπως επαγγέλλεται, αλλά σε πολλά σημεία της είναι προσχηματική. Οι θέσεις της που αφορούν την «αρχιτεκτονική του πολιτεύματος» δεν δύνανται να αγγίξουν τις εγγενείς αδυναμίες του πολιτεύματος της Προδρευομένης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, ενώ οι θέσεις της για το «Κράτος Δικαίου», αντί να καταργούν τις ασυλίες των βουλευτών και τις διατάξεις περί ευθύνης Υπουργών, απλώς τις περιορίζουν, ενώ επίσης δεν θίγουν, ούτε  τα προνόμια των βουλευτών , ούτε την επιλογή της ηγεσίας των δικαστηρίων από την κυβέρνηση, ούτε την έλλειψη λογοδοσίας και ελέγχου στα οικονομικά των κομμάτων και όσων ασκούν δημόσια εξουσία, ούτε εισάγουν νέους θεσμούς όπως το Συνταγματικό Δικαστήριο, ή η κλήρωση για την ηγεσία της Δικαιοσύνης, ή την συγκρότηση των  Ανεξάρτητων Αρχών.  Μεγάλο παράδειγμα υποκρισίας αποτελεί  όμως και η πρόταση εισαγωγής του θεσμού των δημοψηφισμάτων με λαϊκή πρωτοβουλία , καθώς για την διενέργειά τους σε μία χώρα 11 εκατομμυρίων προτείνεται η συλλογή του υπέρογκου αριθμού του 1.000.000 υπογραφών για κατάργηση ψηφισμένου νόμου που αφορά σοβαρό κοινωνικό ζήτημα και των 500.000 για κρίσιμο εθνικό θέμα και μάλιστα υπό την αίρεση ότι, σε περίπτωση αμφισβήτησης για την νομιμότητα, αποφαίνεται η Βουλή, ενώ αντίστοιχα στην Ιταλία, η οποία έχει πολλαπλάσιο της Ελλάδος πληθυσμό 62 εκατομμυρίων, απαιτούνται 500.000 υπογραφές για την διενέργεια δημοψηφίσματος, προβλέπεται δημοψήφισμα και για την αλλαγή του Συντάγματος και η νομιμότητα κρίνεται, όχι από την Βουλή, αλλά από ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Η διαδικασία του άρ. 110, βάσει της οποίας η παρούσα βουλή αποφασίζει με πλειοψηφία 180 βουλευτών μόνο ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν και στην συνέχεια παρέχεται η εξουσία στην επόμενη βουλή, χωρίς να ρωτήσει και χωρίς να δώσει λόγο σε κανέναν, να αποφασίσει το ακριβές περιεχόμενο της αναθεώρησης με απλή κυβερνητική πλειοψηφία 151 βουλευτών , είναι φανερό ότι δεν παρέχει καμία απολύτως εγγύηση ότι οι αλλαγές που θα συντελεστούν να είναι προς το συμφέρον της κοινωνίας. Καμία εγγύηση εξάλλου δεν  προσφέρει και η αντίστροφη προβλεπόμενη διαδικασία του άρ.110, βάσει της οποίας η παρούσα βουλή αποφασίζει με πλειοψηφία 151 βουλευτών ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν και στην συνέχεια παρέχεται η εξουσία στην επόμενη βουλή να αποφασίσει το ακριβές περιεχόμενο της αναθεώρησης με πλειοψηφία 180 βουλευτών, διότι , όπως απέδειξε η εμπειρία της αναθεώρησης 2008, τα πολιτικά κόμματα φροντίζουν να μην συναινούν και οδηγούν την διαδικασία σε γελοιοποίηση.
Είναι προφανές ότι μόνο η δεσμευτική συμμετοχή των πολιτών αποτελεί εγγύηση ότι οι αλλαγές στο Σύνταγμα θα αφορούν το συμφέρον όλων και όχι των ολίγων. Ακολούθως ,εάν  τα πολιτικά κόμματα δεν είναι αντάξια της ιστορικής στιγμής και δεν είναι εις θέση να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις ριζικής αλλαγής του πολιτικού συστήματος, έχουν μία λύση: Να αναθεωρήσουν μόνο το άρ. 110 ώστε να προβλεφθεί διαδικασία αναθεώρησης, είτε με λαϊκή πρωτοβουλία 200.000 υπογραφών, είτε με πρωτοβουλία της βουλής και υποχρεωτική επικύρωση με  δημοψήφισμα και, κατόπιν, να  ξεκινήσει αμέσως και χωρίς καμία απαγόρευση η πραγματική διαδικασία συνταγματικής αλλαγής.
Αθήνα, 11-11-2018
Η Ομάδα Συντονισμού

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2018

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΥΝΤΕΡΗΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΡΤ


  Αυτή τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2018, 10-12 το βράδυ, (A' Πρόγραμμα ΕΡΑ, 91,6/105,8) η εκπομπή "Athens Calling" (Η Αθήνα καλεί) του Περικλή Βασιλόπουλου έχει ως θέμα: Πολίτες, Ομάδες Πολιτών και Συνταγματική Αναθεώρηση.
   Στον ραδιοθάλαμο της Αγίας Παρασκευής παρευρίσκονται οι: Εβίκα Καραμαγκιώλη, από το Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αλλαγή του Συντάγματος, Στέφανος Λουκόπουλος, από την οργάνωση Vouliwatch και o Θανάσης Τοτόμης, μέλος του ΣΚΕ (Συμβούλιο Κοινωνικού Ελέγχου) της ΕΡΤ, εισηγητής της πρότασης του ΣΚΕ να ενταχθεί η ΕΡΤ στην Συνταγματική Αναθεώρηση (εκλογή της Διοίκησης της ΕΡΤ από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής).
     Μιλούν επίσης, ο Πέτρος Βουρλής, από την ομάδα «Δημοκρατία και Δημοψήφισμα» και ο Χρήστος Λυντέρης, Δρ. Νομικής, από την Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή. Από την Θεσσαλονίκη η Λίνα Παπαδοπούλου, αν. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή ΑΠΘ και συγγραφέας του βιβλίου: «Θεσμοί "άμεσης δημοκρατίας" στο Σύνταγμα. Συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις ουσίας» (εκδόσεις Ευρασία).

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

  Ο Πρωθυπουργός Αλέξης  Τσίπρας κατέθεσε 5 δέσμες προτάσεων για την αναθεώρηση του Συντάγματος, οι οποίες περιλαμβάνουν συνολικά 15 σημεία : 
    Η πρώτη δέσμη προτάσεων, η οποία αποκαλείται "δέσμη προτάσεων για την αρχιτεκτονική του πολιτεύματος", επιχειρεί να βελτιώσει τα μειονεκτήματα του πολιτεύματος της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και περιλαμβάνει (1) την συνταγματική καθιέρωση της απλής αναλογικής, (2) την πρόβλεψη να ορίζεται πρωθυπουργός μόνο εν ενεργεία βουλευτής, (3) την λεγόμενη"εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας", ήτοι την υποχρέωση η  πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης να  συνοδεύεται υποχρεωτικά από την πρόταση για νέο Πρωθυπουργό, (4) την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό εάν δεν καταστεί δυνατή η εκλογή του από την Βουλή σε δύο ψηφοφορίες και (5) τον περιορισμό εκλογής στο αξίωμα του βουλευτή για περισσότερες από δύο συνεχόμενες θητείες. Αλλά, το πολίτευμα της προεδρευομένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, σύμφωνα με το οποίο δεν διεξάγονται χωριστές εκλογές για  εκτελεστική και νομοθετική εξουσία και η κυβέρνηση προκύπτει μέσω της βουλής και χρειάζεται την εμπιστοσύνη της, είναι στην δομή του προβληματικό διότι, όταν επιχειρείς να μειώσεις την κυβερνητική αστάθεια, πάσχει από δημοκρατική νομιμοποίηση και, όταν ενισχύεις την δημοκρατική νομιμοποίηση, μπορεί να ενισχυθεί και η διαπλοκή , ή να χαθεί η κυβερνητική σταθερότητα. Έτσι, η καθιέρωση της απλής αναλογικής, η οποία θα έπρεπε να αποτελεί το μοναδικό και αυτονόητο εκλογικό σύστημα, για το πολίτευμα της προεδρευομένης αποτελεί συγχρόνως πρόβλημα, διότι ενέχει κυβερνητική αστάθεια. Από την άλλη, ενώ η αρχή της διάκρισης των εξουσιών θα επέβαλε τα μέλη της κυβέρνησης να μην επιτρέπεται να έχουν την ιδιότητα του βουλευτή (όπως λ.χ στις ΗΠΑ), στο πολίτευμα της προεδρευομένης η απαίτηση να ορίζεται πρωθυπουργός μόνο εν ενεργεία βουλευτής εμποδίζει μεν τον διορισμό πρωθυπουργών που δεν διαθέτουν λαϊκό έρεισμα, αλλά όπως αποδείχθηκε καταλήγει σε υποταγή της βουλής στον εκάστοτε πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση. Εξάλλου, και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τους πολίτες όταν η βουλή αποτύχει να τον εκλέξει είναι θετική, αλλά όχι τόσο σημαντική, διότι στο πολίτευμα της Προεδρευομένης  ο Πρόεδρος έχει μηδαμινές αρμοδιότητες ενώ, επιπλέον, οι πολίτες, ούτε θα είναι ελεύθεροι να θέσουν υποψηφιότητα , ούτε να ψηφίσουν, αλλά θα αναγκάζονται να επιλέξουν μεταξύ εκείνων που πρότειναν τα κόμματα εντός της διαδικασίας της Βουλής. Είναι φανερό ότι με αυτό το πολίτευμα τα πράγματα δεν είναι δυνατόν να βελτιωθούν θεαματικά, ούτε με την ορθή πρόταση για σχετικό περιορισμό των βουλευτικών θητειών σε δύο συνεχόμενες, ούτε βεβαίως με την εποικοδομητική ψήφο δυσπιστίας.   
     Η δεύτερη δέσμη προτάσεων υπό τον τίτλο "μέτρα για την ενίσχυση των θεσμών άμεσης δημοκρατίας",  εάν θεσπιστεί, θα εισάγει για πρώτη φορά στην ελληνική συνταγματική ιστορία, αφενός την υποχρέωση κύρωσης με δημοψήφισμα κάθε διεθνούς συνθήκης που μεταβιβάζει κυριαρχικές αρμοδιότητες του κράτους και, αφετέρου, την δυνατότητα διενέργειας δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία , δηλαδή με συλλογή υπογραφών. Αλλά, ενώ η 1η πρόταση είναι απολύτως ορθή και επιβεβλημένη, η 2η, στις λεπτομέρειες της διατύπωσής της καθίσταται σχεδόν προσχηματική και, εάν εφαρμοστεί, θα καταλήξει μάλλον σε φαλκίδευση του δικαιώματος και αδυναμία εφαρμογής της. Και τούτο διότι απαιτείται ο υπέρογκος αριθμός του 1.000.000 υπογραφών για δημοψήφισμα προς κατάργηση ψηφισμένου νόμου και των 500.000 υπογραφών για διενέργεια δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα. Με δεδομένο ότι 500.000 υπογραφές για διενέργεια δημοψηφίσματος απαιτεί το ιταλικό Σύνταγμα των εξήντα και πλέον εκατομμυρίων πολιτών και 50.000 υπογραφές το Σύνταγμα της Ελβετίας των έξι εκατομμυρίων πολιτών, στην Ελλάδα των έντεκα εκατομμυρίων πολιτών, εάν ο κ. Τσίπρας επεδίωκε πράγματι την εφαρμογή αυτού του θεμελιώδους πολιτικού δικαιώματος, θα έπρεπε η πρότασή του να προβλέπει την υποχρέωση διενέργειας δημοψηφίσματος με συλλογή όχι περισσότερων από 100.000 υπογραφών. Εξάλλου, από την πρόταση του κ. Τσίπρα απουσιάζει η δυνατότητα διενέργειας δημοψηφίσματος με συλλογή υπογραφών για την αλλαγή του Συντάγματος ή η υποχρεωτική , όπως και  για τις διεθνείς συνθήκες κύρωση της αναθεώρησης του Συντάγματος με δημοψήφισμα. Τέτοιοι θεσμοί προβλέπονται στα Συντάγματα της Ελβετίας , της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Δανίας, της Αυστρίας ή της Πολωνίας. Το γεγονός δε ότι απουσιάζει παντελώς από την πρόταση Τσίπρα αποδεικνύει πόσο υποκριτικό ήταν και το ενδιαφέρον να ερωτηθούν οι πολίτες για τις αλλαγές στο ισχύον Σύνταγμα και πόσο κροκοδείλια ήταν τα δάκρυα και ψευδής η δικαιολογία ότι "θα θέλαμε να συμμετάσχουν οι πολίτες με δημοψήφισμα στην αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά δυστυχώς αυτό δεν προβλέπεται από το άρ.110". Εάν πράγματι πιστεύουν ότι οι πολίτες πρέπει να έχουν λόγο για το Σύνταγμά τους, οφείλουν να προτείνουν την δυνατότητα διενέργειας δημοψηφίσματος για την αλλαγή του Συντάγματος, είτε με πρόταση 200.000 υπογραφών , είτε υποχρεωτικά, προκειμένου να κυρωθεί σχετική αναθεώρηση από την Βουλή.    
     Η τρίτη δέσμη προτάσεων υπό τον τίτλο " μέτρα για την ενίσχυση του κράτους δικαίου"  περιλαμβάνει (1) την κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας , (2) την ριζική αναδιάρθρωση της διάταξης περί ευθύνης υπουργών , (3) την θεσμοθέτηση ριζικού γνωμοδοτικού οργάνου από δικαστές για τον συνταγματικό έλεγχο και (4) την δυνατότητα συγκρότησης ανεξάρτητων αρχών με πλειοψηφία μικρότερη των 4/5 που απαιτείται σήμερα και  έχει οδηγήσει σχεδόν σε αδυναμία συγκρότησης. Οι ανωτέρω προτάσεις , με εξαίρεση την ορθή και επιβεβλημένη κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, παρουσιάζονται  ελλιπέστατες : Αντί της ριζικής αναδιάρθρωσης, απαιτείται η πλήρης κατάργηση των διαβόητων διατάξεων περί ευθύνης Υπουργών και αντί γνωμοδοτικού οργάνου για τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων απαιτείται η ίδρυση ανεξάρτητου Συνταγματικού Δικαστηρίου αποτελουμένου και από νομικούς - μη τακτικούς δικαστές. Επιπλέον, δεν γίνεται καμία αναφορά στα προνόμια των βουλευτών, στην κατάργηση της απαράδεκτης διάταξης σύμφωνα με την οποία  η κυβέρνηση διορίζει την ηγεσία των ανωτάτων δικαστηρίων, στην ανάγκη ελέγχου από την δικαιοσύνη των οικονομικών των πολιτικών κομμάτων και στην καθιέρωση λογοδοσίας και ελέγχου χωρίς κανένα απόρρητο όλων όσοι διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα και ασκούν δημόσια εξουσία, ούτε στις σχέσεις διαπλοκής εξουσίας και ΜΜΕ. Εξάλλου ,όσον αφορά τις ανεξάρτητες αρχές για την συγκρότησή τους καλύτερη πρόταση θα αποτελούσε η κλήρωση και όχι η εκλογή με μικρή πλειοψηφία που ευνοεί την διαπλοκή. 
    Η τέταρτη δέσμη  προτάσεων η οποία επιδιώκει όπως αναφέρει την "ρητή κατοχύρωση της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους  με διατήρηση ωστόσο για ιστορικούς και πρακτικούς λόγους της αναγνώρισης της Ορθοδοξίας ως κρατούσας θρησκείας" δεν μπορεί να κριθεί προς το παρόν διότι παρουσιάζεται μάλλον ασαφής στην διατύπωσή της . 
  Τέλος, η πέμπτη δέσμη προτάσεων που αποσκοπεί όπως αναφέρει στην διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων προβλέπει ορθώς την ρητή απαγόρευση άρσης του δημοσίου ελέγχου των αγαθών του νερού και της ηλεκτρικής ενέργειας και επιπλέον, στο εργατικό δίκαιο, προτείνει την κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της υποχρεωτικότητας της Διαιτησίας. 
    Το καλοκαίρι 2016 έξω από τα προπύλαια της Βουλής ο κ. Τσίπρας είχε υποσχεθεί στους πολίτες ότι θα διοργανώσει διαδικασία δημοσίου διαλόγου για την αλλαγή του Συντάγματος , θα ξεκινήσει μία διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης με την συμμετοχή των πολιτών και τελικώς θα κατατεθεί μία πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία θα δικαιώσει το κοινωνικό αίτημα για ριζική αναμόρφωση και εξυγίανση  του πολιτικού συστήματος. Τίποτε από τις διαδικασίες διαλόγου και συμμετοχής των πολιτών δεν έγινε όπως υποσχέθηκε. Αλλά και η παρούσα πρότασή του χρειάζεται πολλές προσθήκες ώστε να θεωρηθεί επαρκής για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος των ολίγων , της διαπλοκής και της διαφθοράς.