Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

  Δεν ξέρω εάν υπάρχει παγκοσμίως βιβλίο, τόσο ασυνάρτητο, το οποίο να παραποιεί περισσότερο τους θεσμούς και την έννοια της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας, από το σχολικό βιβλίο της Ά Γυμνασίου.
  Στο 5ο μέρος του 4ου κεφαλαίου υπό τον τίτλο " Αθήνα πορεία προς την δημοκρατία" και ειδικότερα στην σελίδα 53, αναφερόμενο στην μεταρρύθμιση του Κλεισθένη που θεμελίωσε το δημοκρατικό πολίτευμα αναγράφει: "Σημαντικό μέτρο ήταν η δημιουργία δέκα φυλών, των οποίων τα μέλη προέρχονταν από διαφορετικές  περιοχές της Αθήνας. Έτσι έπαψαν η συγγένεια και η καταγωγή να παίζουν ρόλο στην πολιτική ζωή της Αθήνας. Με το μέτρο αυτό ο Κλεισθένης "έδωσε την εξουσία στον λαό" όπως έγραψε αργότερα ο Αριστοτέλης. Ένα άλλο μέτρο ήταν η αύξηση της βουλής κατά 100 μέλη (Βουλή των Πεντακοσίων). Για να προστατεύσει τους πολίτες από τον κίνδυνο αύξησης της δύναμης του πολέμαρχου στρατηγού , αύξησε τον αριθμό των στρατηγών σε δέκα. Κυρίαρχο σώμα έγινε πλέον η Εκκλησία του Δήμου, στην οποία λαμβάνονταν οι πιο σοβαρές αποφάσεις." Με την παραπάνω παράγραφο οι συγγραφείς του βιβλίου ζητούν από τους μαθητές να πιστέψουν ότι εάν κάποιος δημιουργήσει δέκα φυλές, αυξήσει κατά 100 τα μέλη της βουλής και αυξήσει τον αριθμό των στρατηγών από έναν σε δέκα, θεμελιώνει δημοκρατικό πολίτευμα! Βεβαίως , τα στοιχεία της δημοκρατίας ουδεμία σχέση έχουν με  τα αναφερόμενα στο συγκεκριμένο χωρίο του βιβλίου, η δε τελευταία φράση περί Εκκλησίας του Δήμου , η οποία προστίθεται δολίως, ως "τσόντα", για να παράσχει άσυλο στους συγγραφείς, όχι μόνο δεν αρκεί για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αλλά τα συσκοτίζει περισσότερο. Η αλήθεια είναι απλή: Τα βασικά στοιχεία της αθηναϊκής δημοκρατίας, η οποία θεμελιώθηκε με την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, δεν είναι και δεν θα μπορούσαν να είναι ούτε οι δέκα φυλές, ούτε η αύξηση των μελών της βουλής και των στρατηγών. Τα στοιχεία της αθηναϊκής δημοκρατίας είναι τέσσερα: (α) Η κυριαρχία της Εκκλησίας του Δήμου, ήτοι της συνέλευσης των πολιτών, η οποία συνεδρίαζε 4 φορές κάθε μήνα και είχε αρμοδιότητα να νομοθετεί, να συνάπτει διεθνείς συνθήκες, να κηρύσσει πόλεμο, να λαμβάνει αποφάσεις εξωτερικής πολιτικής και να ελέγχει όλους όσοι ασκούσαν δημόσια εξουσία. (β) Το κληρωτό όλων των αρχών, πλην των ταμιών και των 10 στρατηγών. (γ) Η εναλλαγή στα αξιώματα, ήτοι η μη δυνατότητα άσκησης του ιδίου αξιώματος (πλην εκείνου του στρατηγού) για  περισσότερες από μία θητεία  και (δ) η άνευ εξαιρέσεως υποχρέωση δημόσιας δοκιμασίας πριν την άσκηση των καθηκόντων και  δημόσιας λογοδοσίας, τόσο κατά την διάρκεια όσο και μετά το πέρας τους, όλων όσοι διαχειρίζονταν το δημόσιο χρήμα και ασκούσαν δημόσιο αξίωμα.
  Στο 3ο μέρος του 5ου κεφαλαίου του βιβλίου υπό τον τίτλο "η λειτουργία του πολιτεύματος" διαβάζουμε ότι (σελ.73) " η Εκκλησία όπως καθόριζε η μεταρρύθμιση του Κλεισθένη, εκλέγει με θητεία ενός έτους τα μέλη της Βουλής των πεντακοσίων... ". Αλλά τα μέλη της βουλής των Πεντακοσίων (πενήντα πολίτες από κάθε φυλή) δεν εκλέγονταν όπως αναφέρει το βιβλίο, αλλά ορίζονταν με κλήρωση, με θητεία ενός έτους μη ανανεώσιμη (Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία, 43 επ.).
    Απίστευτη διαστρέβλωση αποτελεί η διαπίστωση στην ίδια σελίδα του βιβλίου ότι οι Εννέα Άρχοντες "δεν εκλέγονταν πια , αλλά κληρώνονταν, έτσι το αξίωμά τους είχε καταλήξει να είναι καθαρά διακοσμητικό." Δυστυχώς οι ανεκδιήγητοι συγγραφείς του βιβλίου δεν γνωρίζουν ότι στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία όλα σχεδόν τα αξιώματα ήταν κληρωτά ("τας δε αρχάς τας περί την εγκύκλιον διοίκησιν απάσας ποιούσιν κληρωτάς  πλην ταμίου στρατιωτικών και των επί θεωρικόν και του των κρηνών επιμελητου, ταύτας δε χειροτονούσιν", Αριστοτέλης, Αθηναίων Πολιτεία, 43). Η δε άποψή τους ότι επειδή ήταν  κληρωτά τα αξιώματα των Εννέα Αρχόντων είχαν καταλήξει διακοσμητικά είναι εντελώς ανιστόρητη, όχι μόνο για τον παραπάνω λόγο, αλλά και διότι δεν ήταν διακοσμητικά: Ο Επώνυμος Άρχοντας μεταξύ άλλων είχε αρμοδιότητες ανάκρισης και παραπομπής σε δίκη υποθέσεων κακομεταχείρισης γονέων,ή ορφανών, κληρονομιών, ή άλλων δικών αστικής ή δημοσίας φύσεως (Αριστοτέλης, ό.π. 56). Ο Άρχοντας Βασιλέας  ασχολείτο μεταξύ άλλων με καταγγελίες για ασέβεια και θρησκευτικές διαφορές (Αριστοτέλης, όπ, 57). Ο Πολέμαρχος είχε μεταξύ άλλων αρμοδιότητα να εισάγει τις δίκες εναντίον απελευθερωμένων δούλων ή μετοίκων (Αριστοτέλης, ό.π. 58). Ακόμη σημαντικότερες των υπολοίπων όμως ήταν οι αρμοδιότητες των έξι θεσμοθετών, οι οποίοι διαμόρφωναν το πρόγραμμα των δικαστηρίων, παρουσίαζαν ενώπιον της Εκκλησίας του Δήμου καταγγελίες για δημόσια αδικήματα και υπέβαλαν καταγγελίες, μεταξύ άλλων, για σφετερισμό πολιτικών δικαιωμάτων, δωροδοκία, εξαγορά, πλαστοπροσωπία μάρτυρα, ή συκοφαντία (Αριστοτέλης, , ό.π. 59).
    Πλήρη παραποίηση του πολιτεύματος αποτελεί εξάλλου η διαπίστωση ότι οι δικαστές της Ηλιαίας εκλέγονταν από την Εκκλησία του Δήμου , ενώ η αλήθεια είναι ότι δεν εκλέγονταν , αλλά ήταν κληρωτοί. Εάν μάλιστα οι συγγραφείς έκαναν τον κόπο πριν γράψουν το βιβλίο να επισκεφθούν το μουσείο της αρχαίας αγοράς , θα μπορούσαν να δουν με τα μάτια τους μία κληρωτίδα, κλήρωσης των δικαστών και θα διαπίστωναν ίσως πόσο περίπλοκο ήταν το σύστημα της κλήρωσης για να είναι αδιάβλητο.
   Η κωμωδία δεν θα μπορούσε βεβαίως να ολοκληρωθεί εάν δεν υπήρχε και μία χροιά δήθεν σοσιαλιστική, και πάντως εντελώς άσχετη με την δημοκρατία της Αθήνας: Οι συγγραφείς, στην σελ. 72 , διατείνονται ότι μεταξύ των έργων σταθεροποίησης του πολιτεύματος, στα οποία προέβη ο Περικλής περιλαμβανόταν και το σχέδιο ανοικοδόμησης μεγάλων δημοσίων έργων "τα οποία θα προσφέρουν εργασία σε πολλούς".Ίσως το σημερινό πολιτικό σύστημα να έχει μάθει ότι το πολίτευμα σταθεροποιείται εάν με τα δημόσια έργα δώσεις δουλειές και προσλάβεις εργάτες, αλλά οι συγγραφείς πρέπει να θυμηθούν ότι στην αρχαία Αθήνα, εργάτες ήταν οι δούλοι και συνεπώς τα δημόσια έργα δεν παρείχαν μισθό.     
   Δεν ξέρω εάν οι συγγραφείς του βιβλίου είναι απλώς άσχετοι ή επιδιώκουν εκ προθέσεως να παραποιήσουν την αρχαία αθηναϊκή Δημοκρατία ώστε να μην μάθουν ποτέ οι μαθητές τι είναι αληθινή δημοκρατία και εάν το σημερινό καθεστώς έχει καμία σχέση με δημοκρατικό πολίτευμα . Πάντως το βιβλίο γράφτηκε από τον Θεόδωρο Κατσουλάκο, τον Βασίλειο Σκουλάκο και την Γεωργία Κοκκορού - Αλευρά. Στο εξώφυλλο παρουσιάζεται μία κότα (ή κόκορας) πάνω σε έναν σπασμένο κίονα.   
      

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΛΘΕΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ

   Το 2010, όταν η Ελλάδα αναγκάσθηκε να εισέλθει στο μνημόνιο, το δημόσιο χρέος της ανερχόταν στο 148,3% του ΑΕΠ της, ενώ το 2014, παρά τα μνημόνια, ανήλθε στο 188,9% και το 2015 στο 176,9% του ΑΕΠ .
  Σύμφωνα με την αναθεωρημένη έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το ελληνικό χρέος αναμένεται να φτάσει στο 170% του ΑΕΠ μέχρι το 2020 και στο 164% του ΑΕΠ μέχρι το 2022, αλλά εν συνεχεία θα αυξηθεί, φτάνοντας περίπου στο 275% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, καθώς το κόστος του χρέους θα αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου διότι ο δανεισμός από τις αγορές θα αντικαθιστά τα χαμηλότοκα δάνεια των σημερινών δανειστών της χώρας. Ακολούθως, αναμένεται πως οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδος θα ανέλθουν στο 15% του ΑΕΠ ήδη από το 2024 και στο 20% του ΑΕΠ μέχρι το 2031, φθάνοντας περίπου το 33% από το 2040 και περίπου το 62% του ΑΕΠ μέχρι το 2060.Η έκθεση του ΔΝΤ σημειώνει πως οποιαδήποτε λύση για την αναδιάρθρωση του χρέους θα πρέπει να επιτύχει δύο βασικούς στόχους. Κατ 'αρχάς, θα πρέπει να διατηρήσει τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες εντός του εύρους του 15 -20 τοις εκατό του ΑΕΠ. Δεύτερον θα πρέπει να διασφαλίσει ότι το χρέος θα βρίσκεται σε μια σταθερή καθοδική πορεία. «Λύσεις που παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν οδηγούν σε μια πτωτική πορεία του χρέους στο χρονικό ορίζοντα έως το 2060, δεν είναι συνεπής με τη βιωσιμότητα», τονίζεται στην ανάλυση.
   Από τα παραπάνω είναι προφανές ότι εάν τα πράγματα συνεχισθούν με τον τρόπο που πορεύονται σήμερα, η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει και πάλι το πιθανότερο μέχρι το 2040 .
     Για την επόμενη χρεοκοπία δεν θα ευθύνονται οι κυβερνήσεις της εποχής. Θα ευθύνεται και πάλι το άθλιο καθεστώς της μεταπολίτευσης. Θα ευθύνονται επίσης και οι σημερινοί δανειστές της χώρας, οι οποίοι δηλώνουν ότι επιδιώκουν να θέσουν την οικονομία της χώρας σε υγιείς βάσεις.
   Οι Έλληνες πολίτες έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στις επόμενες γενεές. Όποιος συνεχίζει να σιωπά ενδιαφερόμενος μόνο για τα μικροσυμφέροντά του , τον μισθό, την σύνταξη και την συναλλαγή με το καθεστώς που κατέστρεψε την χώρα, θα πρέπει να γνωρίζει ότι η ενοχή του ισοδυναμεί με έγκλημα προδοσίας της χώρας.
     Η μόνη ελπίδα της χώρας είναι οι πολίτες της, οι οποίοι καλούνται να αποτινάξουν την βδέλλα της μεταπολίτευσης, να διαμορφώσουν ένα νέο πολιτικό σύστημα το οποίο θα έχει την ευθύνη να συντάξει εθνικό σχέδιο (παραγωγικής, εκπαιδευτικής και διοικητικής) ανασυγκρότησης της χώρας και διαγραφής μεγάλου μέρους του δημοσίου χρέους.  

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ - ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ

  Στην πρώτη του θητεία ο ΣΥΡΙΖΑ εξαπάτησε τους πολίτες υποσχόμενος προεκλογικά να καταργήσει τα μνημόνια. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και καταστροφικό.
  Στην δεύτερη θητεία του κατέκτησε την εξουσία με σημαία την μάχη κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς και την αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Κατά την περυσινή επέτειο της μεταπολίτευσης ο  κ. Τσίπρας υποσχέθηκε μεγάλη συνταγματική μεταρρύθμιση μέσω διαδικασίας κατά την οποία θα εδίδετο  ο λόγος και στους πολίτες. Αλλά μέχρι τώρα η επιτροπή διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος, την οποία ο ίδιος διόρισε τον περασμένο Οκτώβριο, κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.  Ομοίως και το ΕΣΡ που συγκρότησαν τα κόμματα της βουλής ύστερα από το φιάσκο του διαγωνισμού αδειοδότησης των καναλιών, δεν ασχολείται με την προκήρυξη διαγωνισμού αδειοδότησης των καναλιών και προτιμά να τα αφήνει να λειτουργούν παράνομα και να χρησιμοποιούν δωρεάν τις κρατικές συχνότητες, όπως συνέβαινε επί 28 ολόκληρα χρόνια
  Αντί των προεκλογικών διακηρύξεων ότι θα πολεμήσει ενάντια στην διαπλοκή και την διαφθορά και θα αναμορφώσει το πολιτικό σύστημα, αντί να σταθεί στο πλευρό των πολιτών, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι διάλεξε να σταθεί στην άλλη πλευρά. Αντί να πολεμήσει την διαπλοκή, επιστρατεύει τα στελέχη του στην διάσωση του χρεοκοπημένου ΔΟΛ, ο οποίος επί πολλά έτη επιβιώνει ζώντας παρασιτικά με  τα δανεικά και αγύριστα των τραπεζών με αντάλλαγμα  στήριξη στην πολιτική εξουσία.
   Ο ΣΥΡΙΖΑ διάλεξε στρατόπεδο. Αντίστοιχα πρέπει να λάβει την απάντηση που του αξίζει.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ

   Κυπριακό ζήτημα καλείται η διευθέτηση της τύχης της νήσου Κύπρου ύστερα από την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο έδαφος της οποίας ανήκε.
   Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι το Κυπριακό διέβη μέχρι σήμερα τρία μεγάλα στάδια: Το στάδιο της ένταξης της Κύπρου στην κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου, το στάδιο της δημιουργίας του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους και το στάδιο της στρατιωτικής κατοχής του 37% περίπου της Δημοκρατίας της Κύπρου από την Τουρκία.
    Το στάδιο της κυριαρχίας της Αγγλίας οφείλεται στην παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στην αδυναμία της να ελέγξει  εδάφη που βρίσκονταν υπό την εξουσία της. Περιλαμβάνει δε δύο επιμέρους στάδια: Κατά το πρώτο, δυνάμει της από 23-5/4-6 1878 αμυντικής συμφωνίας Αγγλίας - Τουρκίας, η Αγγλία, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία της Τουρκίας και την ήττα της στον ρωσοτουρκικό πόλεμο, έπεισε την Τουρκία να της παραχωρήσει την Κύπρο, όχι για κυριαρχία, αλλά για "κατοχή και διοίκηση", με αντάλλαγμα στρατιωτική υποστήριξη σε περίπτωση ρωσικής απειλής. Κατά το δεύτερο επιμέρους στάδιο η Αγγλία , με την κήρυξη του Ά παγκοσμίου πολέμου προχώρησε σε πλήρη προσάρτηση του νησιού. Μάλιστα , το 1915 πρότεινε στην Ελλάδα να της παραχωρήσει την Κύπρο με αντάλλαγμα την είσοδό της  στον πόλεμο. Η εν λόγω πρόταση ανακλήθηκε λόγω της ουδετερότητας της Ελλάδας και δεν επανήλθε όταν η Ελλάδα , εισήλθε τελικώς στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.  Από τον Ά μέχρι τον β΄παγκόσμιο πόλεμο η Αγγλία άσκησε κυριαρχία στο νησί αρνούμενη κάθε αίτημα των  Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα. 
   Το στάδιο της δημιουργίας της ανεξάρτητης κυπριακής Δημοκρατίας επήλθε εξαιτίας της παρακμής της αγγλικής αυτοκρατορίας  μετά το τέλος του β΄παγκοσμίου πολέμου και της αδυναμίας της να αποκρούσει πειστικά τα αιτήματα περί αυτοδιάθεσης των λαών των κτήσεών της. Κατά το στάδιο αυτό  σημαντικά είναι τα εξής γεγονότα: (α) Η θέσπιση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που καθιέρωνε την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.  (β) Η άρνηση της Βρετανικής κυβέρνησης να συμμορφωθεί με την αρχή της αυτοδιάθεσης παρά το αίτημα των Κυπρίων.(γ) Η εκ μέρους της Συνόδου της Κυπριακής Εκκλησίας απόφαση το 1948 περί δημιουργία "Εθναρχικού Συμβουλίου" για την προώθηση του ενωτικού αγώνα.(δ) Η διενέργεια δημοψηφίσματος στις 15-1-1950 στο οποίο το 95,7% όσων είχαν δικαίωμα ψήφου απαίτησε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.(ε) Οι αποτυχημένες αρχικές απόπειρες σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση να συζητηθεί το ζήτημα σε συνεδριάσεις της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ .(Στ) Η έναρξη του ενόπλου αγώνα στην Κύπρο με την ίδρυση του ΕΟΚΑ (1-4-1955). Ως απάντηση οι Βρετανοί , οι οποίοι αντιλαμβάνονταν ότι δεν μπορούσαν να διατηρήσουν την κυριαρχία της Κύπρου,  κάλεσαν στις 30-6-1955 τριμερή διάσκεψη για το Κυπριακό μεταξύ Αγγλίας, Ελλάδας και Τουρκίας εμπλέκοντας για πρώτη φορά την Τουρκία, η οποία μέχρι τότε δεν διαδραμάτιζε κανέναν ρόλο, ώστε να μετατρέψουν το ζήτημα σε διμερές και να παραμείνουν στην Κύπρο με ρόλο επιδιαιτητή. Η εμπλοκή της Τουρκίας είχε ως αποτέλεσμα την ματαίωση της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου με τις οποίες αποφασίστηκε η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.  
   Το στάδιο της Τουρκικής κατοχής επήλθε εξαιτίας της ανικανότητας των ελληνικών και κυπριακών παραγόντων  να χαράξουν νέα κοινή στρατηγική απαλλαγμένη από διχαστικές τάσεις, και της προδοτικής στάσης της χούντας, η οποία , αφού το 1967 ανακάλεσε την ελληνική μεραρχία 8.000 ανδρών που είχε φθάσει μυστικά στην Κύπρο τον Απρίλιο 1964 , επιχείρησε την συστηματική υπονόμευση και δολοφονία του Μακαρίου και την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης της Κύπρου , παρέχοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να επέμβει δήθεν ως εγγυήτρια δύναμη και να καταλάβει χωρίς καμία σοβαρή αντίσταση του 37% περίπου του νησιού.
    Μετά τον Αττίλα, η ελεύθερη Κύπρος κατόρθωσε να σταθεί στα πόδια της και να γιατρέψει τις πληγές της. Οι Κύπριοι Έλληνες οργάνωσαν το κράτος, πρόκοψαν και εισήλθαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ζώνη του Ευρώ.
  Απεναντίας, οι Τουρκοκύπριοι απομονώθηκαν. Ουδείς αναγνωρίζει την κατοχή και το ψευδοκράτος που τους έστησε η Τουρκία. Χιλιάδες έποικοι προστέθηκαν στον πληθυσμό των κατεχομένων. Η εξωστρέφεια της ελεύθερης Κύπρου και η ελευθερία κινήσεώς τους σε ολόκληρη την Ε.Ε είναι μακρινό όνειρο για τους Τουρκοκύπριους.
   Οι Τουρκοκύπριοι έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα ίσο με το 1/3 εκείνου των Ελληνοκυπρίων. Αντιλαμβάνονται ότι μέσα στα θύματα της τουρκικής πολιτικής και της παράνομης κατοχής του νησιού δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι Ελληνοκύπριοι αλλά και οι ίδιοι. Αποτελούν τον τελευταίο αδύναμο κρίκο στην πορεία του κυπριακού ζητήματος.

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

Συνάντηση ομάδων πολιτών με την Επιτροπή Διαλόγου για το Σύνταγμα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Συνάντηση ομάδων πολιτών με την Επιτροπή Διαλόγου για το Σύνταγμα
#Σύνταγμα_πολιτών


Εκπρόσωποι οργανώσεων και ομάδων οι οποίες έχουν προσυπογράψει την από Ιουλίου 2016 ανοικτή επιστολή για δεσμευτική συμμετοχή των πολιτών στην αλλαγή του Συντάγματος, συναντήθηκαν με την επιτροπή διαλόγου για το Σύνταγμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από το μέλος της κο Ανδρέα Δημητρόπουλου, ομότιμου καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

   Ειδικότερα την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2016 οι εκπρόσωποι των ομάδων «Πρωτοβουλία για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή», «Πολιτεία 2.0» και «Εμείς οι Πολίτες» μετέφεραν τα αιτήματα:
1. Να τεθεί η δημόσια διαβούλευση υπό την εγγύηση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
2. Να εξασφαλιστεί η συμμετοχή της κοινωνίας με εκστρατεία επίσημης και υπεύθυνης ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών με μέσα όπως: έντυπες επιστολές προς το σύνολο του εκλογικού σώματος, επίσημη ιστοσελίδα και ειδικές εκπομπές και στήλες σε ΜΜΕ.
3. Να διενεργηθεί ελεύθερη και με καθεστώς ισηγορίας δημόσια διαβούλευση, τόσο ηλεκτρονικά, όσο και με φυσική παρουσία με πλήρη διαφάνεια και ανοικτά δεδομένα σε όλα τα επίπεδα.
4. Να επικυρωθεί το αποτέλεσμα της διαβούλευσης με δεσμευτικό δημοψήφισμα ώστε να διασφαλιστεί η λαϊκή κυριαρχία.

Τα μέλη των ομάδων παρουσίασαν επίσης μία πρότυπη δημοκρατική μεθοδολογία διαβούλευσης η οποία περιλαμβάνει :
Α. Τοπικά Συντακτικά Εργαστήρια Πολιτών : ποιοτική έρευνα  με ανοιχτή συμμετοχή πολιτών καθώς και στοχευμένου κοινού (Εργαστήρια Ειδικών)
Β. Πανελλαδική Δημοσκοπική Έρευνα : ποσοτική έρευνα
Γ. Συντακτικό Φόρουμ για τον σχεδιασμό τελικών συντακτικών άρθρων

Οι εκπρόσωποι των ομάδων ενημερώθηκαν σχετικά με τις εξελίξεις της Επιτροπής Διαλόγου για το Σύνταγμα.
Η Συντονιστική Επιτροπή Διαλόγου μετά την πάροδο δύο μηνών από τη συγκρότηση της δεν έχει πραγματοποιήσει ακόμα κάποια συζήτηση ή εκδήλωση διαβούλευσης.
Η επιτροπή θα περιοριστεί στην οργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων σε κάποιες πόλεις για την παρουσίαση κάποιων θεμάτων καθώς υπάρχει έλλειμμα πόρων και τεχνογνωσίας για να διεξαχθεί επιστημονική συμμετοχική διαδικασία διαμόρφωσης συνταγματικών αλλαγών. Διευκρινίστηκε ότι πρόκειται καθαρά για επιτροπή διαλόγου, η οποία δεν θα επεξεργαστεί το περιεχόμενο της συνταγματικής πρότασης, ενώ σκοπεύει να απευθυνθεί σε Δικηγορικούς Συλλόγους, Πανεπιστήμια, Δήμους, κλπ. προκειμένου να καταθέσουν προτάσεις που θα προκύψουν από διάλογο των φορέων αυτών με την κοινωνία με διαδικασίες της επιλογής τους. Στόχος είναι επίσης να υπάρξει διαβούλευση μέσω ανοιχτής διαδικτυακής πλατφόρμας.
Ο κος Δημητρόπουλος αναφέρθηκε επίσης στην περίπτωση της Ιρλανδίας όπου έχει θεσμοθετηθεί η ύπαρξη επιτροπής και μόνιμης διαβούλευσης για το Σύνταγμα και δήλωσε ότι υποστηρίζει τη διενέργεια δεσμευτικού δημοψηφίσματος.

Στον κο Δημητρόπουλο παραδόθηκαν για την ενημέρωση της επιτροπής διαλόγου :
1. Ανοιχτή Επιστολή οργανώσεων πολιτών για ένα νέο Σύνταγμα, η οποία υπογραμμίζει τις αναγκαίες προϋποθέσεις και αρχές που οφείλει να έχει η δημόσια διαβούλευση για το Σύνταγμα και τοποθετείται σχετικά με τη μέχρι σήμερα στάση της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων στο ζήτημα της συμμετοχής των πολιτών.  
2. Εκθέσεις με τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που διενεργήθηκε από την ιστοσελίδα της “Πρωτοβουλίας για ριζική Συνταγματική Αλλαγή” καθώς και παρουσίαση των συνταγματικών εργαστηρίων “Σύνταγμα 2.0” και “Εμείς οι Πολίτες” που έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Διαπιστώθηκε η δυσκολία υιοθέτησης από την επιτροπή σύγχρονων μεθόδων διαβούλευσης με συμμετοχή των πολιτών στο σχεδιασμό θεσμών. Η κοινωνία των πολιτών γνωρίζει πως η δημοκρατία θεμελιώνεται πάνω στο νομικό αυτοκαθορισμό των πολιτών και πως η συμμετοχή είναι συνυφασμένη με τα πολιτικά δικαιώματα αυτών. Ως πολίτες σκοπεύουν να συνεχίσουν να εργάζονται για την ολοκληρωμένη θεσμική κατοχύρωση της συμμετοχής τους στις πολιτικές αποφάσεις.







Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε στην Επιτροπή διαλόγου για το Σύνταγμα ο κ.Ναπολέων Μαραβέγιας;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Ο κ. Ναπολέων  Μαραβέγιας, μέλος της επιτροπής η οποία ανακοινώθηκε ότι θα διενεργήσει τον δημόσιο διάλογο εντός της κοινωνίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μιλώντας  τα μεσάνυχτα της 4ης -5η Δεκεμβρίου 2016 σε εκπομπή της ΕΡΤ που αφορούσε το ιταλικό συνταγματικό δημοψήφισμα, εξέφρασε την άποψη ότι οι Ιταλοί πολίτες δεν ήξεραν τι ψήφιζαν και τελικά , αντί να ψηφίσουν για το Σύνταγμα, ψήφισαν εναντίον του Ρέντσι. Υποστήριξε επίσης ότι οι συνταγματικές αλλαγές αποτελούν πολύπλοκα ζητήματα για τα οποία δεν πρέπει να αποφασίζουν οι πολίτες μέσω δημοψηφισμάτων, αλλά μόνο οι αντιπρόσωποί τους λέγοντας με έμφαση ότι γι’ αυτό έχουμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Μετά από αυτή την τοποθέτηση του κ. Μαραβέγια , αναμένουμε από τον Πρωθυπουργό ο οποίος είχε την προσωπική ευθύνη της επιλογής των μελών της επιτροπής δημοσίου διαλόγου για την αναθεώρηση του Συντάγματος να ενημερώσει τους πολίτες με ποια κριτήρια επέλεξε ως μέλος της επιτροπής αυτής ένα πρόσωπο το οποίο δηλώνει ρητά και απροκάλυπτα ότι οι πολίτες δεν είναι ικανοί να αποφασίζουν ή να έχουν άποψη για το Σύνταγμά τους.
ΠΗΓΗ: www.neosyntagma.net

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

"ΑΝΔΡΕΣ ΓΑΡ ΠΟΛΙΣ" : ΤΟ ΔΙΔΑΓΜΑ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

  Το αποτέλεσμα του ιταλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος της 4ης Δεκεμβρίου 2016 απέδειξε ότι μόνο οι πολίτες και όχι ασφαλώς οι φέροντες τον τίτλο των αντιπροσώπων τους, μπορούν να προστατεύσουν την δημοκρατία.
 Η κυβέρνηση Ρέντσι κατέθεσε σχέδιο αναθεώρησης του Συντάγματος, το οποίο είχε στόχο την ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας, την αποδυνάμωση της Γερουσίας και τον περιορισμό των πολιτικών δικαιωμάτων , τόσο ως προς την εκλογή της Γερουσίας όσο και ως προς την διενέργεια δημοψηφισμάτων και καταθέσεων προτάσεων νόμου με πρωτοβουλία πολιτών.  
 Το σχέδιο αναθεώρησης εγκρίθηκε από τους αντιπροσώπους του λαού, ήτοι της Βουλής και της Γερουσίας. Αλλά, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιταλίας, δεν επετεύχθη η απαιτούμενη πλειοψηφία των  2/3 και ακολούθως το ζήτημα οδηγήθηκε σε δημοψήφισμα.
   Επί πολλούς μήνες, οργανώθηκε και εκτελέστηκε ένα απίστευτο εσωτερικό και διεθνές δίκτυο εκφοβισμού, προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού των πολιτών με ψευδείς ειδήσεις ότι δήθεν, σε περίπτωση επικράτησης του " ΟΧΙ", θα καταρρεύσουν οι τράπεζες , τα χρηματιστήρια, το ευρώ, θα διαλυθεί η Ιταλία, ακόμη και η  ΕΕ. Επιπλέον, ο ίδιος ο Ρέντσι δήλωσε ότι εάν δεν γινόταν δεκτή η πρόταση αναθεώρησης θα παραιτείτο . Αλλά έχει αποδειχθεί ότι στην δημοκρατία ηττάται όποιος επιχειρεί να θέσει στον λαό  δίλημμα με το ερώτημα ή αυτός ή οι θεσμοί.
   Οι πολίτες της Ιταλίας έκαναν αυτό που δεν έκαναν οι αντιπρόσωποί τους. Απέρριψαν με ποσοστό 59,1% το σχέδιο αναθεώρησης Ρέντσι . Έτσι, διαφύλαξαν τους δημοκρατικούς θεσμούς και αναδείχθηκαν άξιοι της διάταξης του ιταλικού Συντάγματος που τους παρέχει το δικαίωμα να έχουν λόγο στην θέσπιση του Συντάγματος της χώρας τους.
    Οι πολίτες και όχι οι φέροντες των τίτλο των αντιπροσώπων προστάτευσαν την δημοκρατία στην Ιταλία. Το δικαίωμα συμμετοχής στην θέσπιση του Συντάγματος αποτελεί το πιο θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα. Χωρίς πολίτες και χωρίς πολιτικά δικαιώματα  δημοκρατία δεν υφίσταται. 
    "Άνδρες γαρ πόλις και ου τείχη , ουδέ νήες ανδρών κεναί." (Θουκιδίδης Η -77)