Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ Ή ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ; ΑΠΟ ΤΟΥΣ « ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ» ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΡΙΖΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ


   Του Χρήστου Λυντέρη, ΔΝ - Δικηγόρου, μέλους της ομάδας πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή (www.neosyntagma.net)
  ( Σημ. :Το παρόν άρθρο αναδημοσιεύεται από την ιστοσελίδα www.geitoniamas.net)

    Στις εκλογές της 17ης Ιουνίου εμφανίζονται να αναμετρώνται, από την μία πλευρά οι πολιτικές δυνάμεις οι οποίες δηλώνουν ότι προτίθενται να καταγγείλουν ή να καταργήσουν μονομερώς το μνημόνιο και, από την άλλη, τα κόμματα που υποστηρίζουν ότι θα πετύχουν την αναθεώρησή του μέσω αναδιαπραγμάτευσης με τους δανειστές.
    Αλλά όλη αυτή η συζήτηση γύρω από το μνημόνιο και τους μεγαλόψυχους ήρωες που αγωνίζονται να απαλλάξουν το λαό από τους επαχθείς όρους του είναι δολίως επιδερμική και υποκριτική, κατά τον ίδιο τρόπο που είναι επιφανειακή η συζήτηση περί του φαρμάκου ενός ασθενούς εάν προηγουμένως δεν επιτευχθεί ακριβής διάγνωση της παθήσεώς του. 
    Τα κόμματα του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ -σκοπίμως- στρέφουν την πολιτική αντιπαράθεση στην επιφανειακή διάκριση μνημόνιο- αντιμνημόνιο, προκειμένου να μην ασχοληθεί ο λαός με την αναζήτηση των αληθινών αιτίων της δυστυχίας που είναι η χρεοκοπία της χώρας και οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν. Αλλά η κρίση και τα μνημόνια δεν ήλθαν τυχαία. Η δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας, η χρεοκοπία και τα μνημόνια επήλθαν ως απότοκοι ενός συστήματος χάρη στο οποίο, λίγες οικογένειες, προκειμένου να διατηρήσουν την πολιτική και οικονομική εξουσία, καταλήστευσαν το δημόσιο χρήμα σε μίζες, διορισμούς εκμαυλισμό και διαφθορά.  Οι άνθρωποι αυτοί και τα κόμματά τους, επί 38 έτη, διόρισαν περίπου 1 εκ. δημοσίους υπαλλήλους και επέπεσαν σαν τα όρνια κατασπαράζοντας τον δημόσιο πλούτο της χώρας με εργολαβίες ημετέρων, σκάνδαλα, μίζες και κάθε είδους αθλιότητα. 
     Το μυστικό τους όμως δεν βρίσκεται εκεί, αλλά στην «συνομωσία του Συντάγματος» μέσα από τις διατάξεις του οποίου το πολιτικό σύστημα των οικογενειών και των κομμάτων της μεταπολίτευσης εξασφάλισε τον προσωπικό πλουτισμό και  την ατιμωρησία του με προνόμια, ασυλία, διάτρητο σύστημα ελέγχου των οικονομικών τους, διαπλοκή με ΜΜΕ και έλεγχο της δικαιοσύνης μέσω εκβιασμών και διορισμού της ηγεσίας της από την κυβέρνηση. Επιπλέον , μέσα από τις διατάξεις του ισχύοντος συντάγματος το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης ήλεγξε απολύτως το κοινοβούλιο και έθεσε τον λαό στο περιθώριο της πολιτικής ζωής, στερώντας του κάθε δικαίωμα άμεσης συμμετοχής στην λήψη πολιτικών αποφάσεων μέσω δημοψηφισμάτων, κάθε δυνατότητα ελέγχου των ασκούντων δημόσια εξουσία μέσω λογοδοσίας και κάθε στοιχειώδη θεσμό δημοκρατικής εσωτερικής οργάνωσης των κομμάτων τα οποία είναι τριτοκοσμικού χαρακτήρα και αρχηγικά.
     Είναι φανερό ότι η χώρα βρίσκεται σε τέτοιο τέλμα, ώστε μόνο με μία ριζική αλλαγή θεσμών και δομών έχει την δυνατότητα να αναπνεύσει. Δεν αρκούν μικροεπεμβάσεις και ψευτοαλλαγές, διότι οδηγούμαστε κατευθείαν στην καταστροφή. Χρειάζεται κυριολεκτικά ένα σοκ, μία θεσμική μεταμόρφωση , ώστε να πνεύσει δυνατός άνεμος που θα απελευθερώσει τις υγιείς δυνάμεις της χώρας και θα σαρώσει τις αθλιότητας του παρελθόντος. Η χώρα χρειάζεται ριζική συνταγματική αλλαγή σε όλους τους θεμελιώδεις θεσμούς του πολιτεύματος.
   Οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε την διακήρυξη της ομάδας πρωτοβουλίας για ριζική συνταγματική αλλαγή ζητούμε την θέσπιση ενός νέου Συντάγματος το οποίο θα εγγυάται:
Α.  ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, για την ουσιαστική κατοχύρωση της οποίας είναι απαραίτητη η συνταγματική θέσπιση λαϊκής πρωτοβουλίας για την διενέργεια δημοψηφισμάτων, η καθιέρωση θεσμών δημόσιας λογοδοσίας των αξιωματούχων και η πρόβλεψη -στοιχειωδών έστω- κανόνων εσωκομματικής δημοκρατίας υποχρεωτικής ισχύος.
Β.   ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ, ώστε να μην υπάρχουν Έλληνες «πιο ίσοι από κάποιους άλλους». Επ’ αυτού ζητείται, (1) η κατάργηση των προνομίων και της ποινικής ασυλίας των βουλευτών, (2) η κατάργηση των διαβόητων διατάξεων περί ευθύνης υπουργών και η υπαγωγή των υπουργών στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη, (3) η άπαξ ανανεώσιμη θητεία Προέδρου  της Δημοκρατίας, υπουργών και βουλευτών και (4) η κατοχύρωση της ισότητας των πολιτικών κομμάτων.
Γ.   ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΩΝ, η οποία επιτυγχάνεται αποτελεσματικότερα με το πολίτευμα της προεδρικής δημοκρατίας, χωριστές εκλογές για Πρόεδρο (εκτελεστική εξουσία) και Βουλή (νομοθετική εξουσία), εκλογή Προέδρου με σταθερή θητεία και ασυμβίβαστο βουλευτή-υπουργού.
Δ.  ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, με την κατάργηση της διάταξης που προβλέπει διορισμό της ηγεσίας της από την κυβέρνηση και εκλογή της με τρόπο που εξασφαλίζει την ανεξαρτησία της, θέσπιση ανεξάρτητου Συνταγματικού Δικαστηρίου, αναλόγου με τα υψηλού επιπέδου συνταγματικά δικαστήρια της Γερμανίας ή της Ιταλίας και ενίσχυση του θεσμού των ενόρκων.
Ε.   ΤΟΝ ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΟΣΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ αποκλειστικά από την δικαιοσύνη, υπό τον δημόσιο έλεγχο των πολιτών χωρίς την ισχύ οποιουδήποτε απορρήτου.
ΣΤ. ΤΟΝ ΑΥΣΤΗΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΜΜΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ, ώστε να μην λειτουργούν ΜΜΕ χωρίς νόμιμη άδεια και να αφαιρείται η άδεια λειτουργίας τους εάν έχουν οφειλές προς το δημόσιο.
Καλούμε τους Έλληνες πολίτες οι οποίοι πιστεύουν στα παραπάνω ιδανικά να προσυπογράψουν το παρόν και να αγωνιστούμε όλοι μαζί για την θέσπιση του νέου Συντάγματος της 4ης Ελληνικής Δημοκρατίας.
    Οι «συνωμότες του Συντάγματος» προτιμούν να οδηγήσουν την χώρα σε έναν νέο μεσαίωνα διχασμού, βίας, δυστυχίας, εξαθλίωσης και σκοταδισμού, παρά να προχωρήσουν έστω και την ύστατη στιγμή σε διεξαγωγή δημόσιας διαβούλευσης για τα βαθιά αίτια της κρίσης. Δεν απομένει παρά οι πολίτες αυτής της χώρας να αγωνιστούν οι ίδιοι – αυτοί και μόνο αυτοί- για την σωτηρία και την αναγέννησή της .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου