ΜΑΚΡΑΝ ΑΠΕΙΝΑΙ Η ΛΕΣΒΟΣ

    Η Λέσβος είναι το τρίτο μεγαλύτερο σε έκταση νησί της Ελλάδος μετά την Κρήτη και την Εύβοια. Έχει έδαφος ορεινό και ημιορεινό κατά ποσοστό 67%, με πλούσια βλάστηση, αποτελούμενη από δάση, αλλά και ελαιώνες, οι οποίοι καλύπτουν το 25 % της έκτασής της. Η οικονομία της βασίζεται πολύ στην παραγωγή ελαιολάδου και ούζου και φυσικά στον τουρισμό, καθώς πολλοί επιθυμούν να επισκεφθούν το όμορφο νησί με την πλούσια ιστορία και τις υπέροχες γεύσεις. Αλλά η Λέσβος βρίσκεται κοντά στα μικρασιατικά παράλια και αυτό επηρέασε την πορεία της, όχι μόνο κατά τους αρχαίους χρόνους, όταν συνδέθηκε με σημαντικά γεγονότα του τρωικού, ή, αργότερα, του πελοποννησιακού πολέμου, αλλά μέχρι και σήμερα.

     Το 1920, οκτώ έτη μετά την απελευθέρωση και την ένταξή της στο ελληνικό κράτος, η Λέσβος είχε πληθυσμό 133.904 κατοίκους, ενώ το 1928, έξι έτη μετά την μικρασιατική καταστροφή και την υποδοχή Ελλήνων προσφύγων στο νησί, ο πληθυσμός της αυξήθηκε σε 161.557 κατοίκους, που ήταν και ο μεγαλύτερος που είχε μέχρι σήμερα.

     Στην απογραφή του 2001 η Λέσβος εμφανίζει πληθυσμό 109.118 κατοίκων, αλλά στην απογραφή του 2011 ο πληθυσμός παρουσιάζεται μόλις 85.330 κάτοικοι. Παράλληλα, από το 2015 και εντεύθεν άρχισαν να καταφθάνουν στο νησί από την Ασία και την Αφρική κατά χιλιάδες τα κύματα των μεταναστών και των προσφύγων.

   Το ελληνικό κράτος εγκατέστησε στην Λέσβο καταυλισμό μεταναστών,όπου στοιβάχθηκαν άνθρωποι υπό απάνθρωπες από κάθε άποψη συνθήκες, πολύ περισσότεροι από τον προβλεπόμενο αριθμό. Οι Λέσβιοι περιέθαλψαν με αξιοπρέπεια τους πρόσφυγες δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι αδυνατούν να σηκώσουν μόνοι το βάρος της προσφυγικής κρίσης.Αλλά το πολιτικό σύστημα αρκέσθηκε σε ανέξοδες υποσχέσεις και  ουδείς ενδιαφέρθηκε σοβαρά να λύσει το ζήτημα.  

   Πολύ γρήγορα, η άθλια διαχείριση του μεταναστευτικού είχε τεράστιες επιπτώσεις, όχι μόνο για τους μετανάστες, αλλά και για την ίδια την κοινωνία του νησιού. Το 2016  σύμφωνα με δημοσιεύματα, εξαιτίας του προσφυγικού που εξελίχθηκε σε ανεξέλεγκτη, ανοικτή πληγή, οι αφίξεις τουριστών στην Λέσβο μειώθηκαν κατά ποσοστό περίπου 65% (31.480 έναντι 75.475) και παρά τις προσπάθειες ρύθμισης του ζητήματος με την συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας, ουδέποτε ανέκαμψαν πλήρως. Το 2019 η συμφωνία κατέρρευσε και το 2020 προστέθηκε και ο κορωνοϊός, με αποτέλεσμα, το θέρος του 2020 οι αφίξεις τουριστών να παρουσιάσουν πτώση 94% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.Ταυτόχρονα, στον καταυλισμό της Μόριας, λίγο έξω από την Μυτιλήνη, όπου αντί του προβλεπομένου αριθμού των 3.000 βρίσκονταν 13.000 μετανάστες (το 2020 είχαν ξεπεράσει και τους 20.000), με αφορμή κρούσματα κωρονοϊού που έπρεπε να τεθούν σε καραντίνα, δημιουργήθηκε ένταση και ξέσπασε φωτιά.

    Η φωτιά κατέστρεψε ολόκληρο σχεδόν τον καταυλισμό, αλλά και τον άτυπο καταυλισμό που είχε στηθεί έξω από αυτόν για να στεγαστούν οι υπεράριθμοι και οι 13.000 μετανάστες βρέθηκαν να κοιμούνται στους δρόμους, ή ακόμη και στα νεκροταφεία του νησιού. Πλέον, δεν έχει καταρρεύσει μόνο η οικονομία, αλλά απειλείται σοβαρά και η υγεία των κατοίκων της Λέσβου, όσων ακόμη έχουν απομείνει εκεί για να προστατεύσουν την περιουσία τους.

    Ο Θουκυδίδης αναφέρει ( βιβλίο Γ 13-5) ότι, όταν οι αντιπρόσωποι της Μυτιλήνης μετέβησαν στην Ολυμπία επιχειρώντας να πείσουν τους Πελοποννήσιους να τους συνδράμουν, προκειμένου να αποστατήσουν από την Αθηναϊκή Συμμαχία και την επιρροή των Αθηνών, τους είπαν να μην νομίζουν ότι αναλαμβάνουν προσωπικό κίνδυνο για χάρη ξένης χώρας παρόλο που ίσως σκεφθούν ότι η Λέσβος είναι πολύ μακριά (" ω γαρ δοκεί μακράν απείναι η Λέσβος"). Οι Πελοποννήσιοι , αφού άκουσαν τους Μυτιληναίους, τους υποσχέθηκαν βοήθεια.

    Αλλά οι Μυτιληναίοι μάταια περίμεναν , διότι η βοήθεια δεν έφθασε ποτέ. 



























































































Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΣΑΝΙΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΕΑΔΟΥ

Ο ΘΕΟΣ ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΔΙΑ ΤΟΥ

ΕΡΡΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑ