Η ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

   Το 2009, πριν ξεσπάσει η κρίση που οδήγησε την χώρα στην χρεοκοπία και στα μνημόνια, η ετήσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ξεπερνούσε το εξωφρενικό ποσό των 5 δις ευρώ και ήταν μία από τις υψηλότερες παγκοσμίως κατ' αναλογία πληθυσμού. Ενώ όμως η χώρα ήταν πρώτη σε φαρμακευτική δαπάνη που κατέληγε στα ταμεία των φαρμακευτικών εταιρειών, ταυτόχρονα, κατείχε μία από τις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη αναλογικά με τον πληθυσμό της σε ποσοστό κλινών Μονάδων Εντατικής θεραπείας.
  Όταν ήλθαν τα μνημόνια, η φαρμακευτική δαπάνη περιορίστηκε κατά περίπου 3 δις ευρώ ετησίως, αλλά οι κλίνες ΜΕΘ παρέμειναν όσες και πριν. Επιπλέον, αυξήθηκαν και οι ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων της χώρας, αφού επιβλήθηκε ο κανόνας της μίας πρόσληψης ανά πέντε αποχωρήσεις προσωπικού.  
  Σήμερα αποδεικνύεται ότι το πολιτικό σύστημα, αντί να θωρακίσει την υγεία των πολιτών εξοπλίζοντας - μεταξύ άλλων- τα νοσοκομεία της χώρας με κλίνες Μονάδων Εντατικής θεραπείας, προτιμούσε επί δεκαετίες να σπαταλάει και να ληστεύει το δημόσιο χρήμα με υπερκοστολογήσεις φαρμάκων, ιατρικών ειδών και λοιπών προμηθειών , μίζες και σκάνδαλα. Την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ υπάρχουν περίπου 34 κλίνες ΜΕΘ ανά 100.000 πληθυσμού, στην Γερμανία περίπου 29, στην Ιταλία 12,5, στην Γαλλία 12 και στην Ισπανία 9,5, η Ελλάδα βρίσκεται στην 47 θέση μεταξύ 60 κρατών με ποσοστό 5,5 κλίνες ανά 100.000 πληθυσμού και σε αυτό δεν έπαιξαν κανένα ρόλο οι περικοπές των μνημονίων.
   Τώρα που υπό τον κίνδυνο του κορονοϊού, όπου ακόμη και σε ισχυρές χώρες αποκαλύπτονται οι αδυναμίες των συστημάτων υγείας, το πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η κατάσταση, ο Πρωθυπουργός προέτρεψε μέσω twitter τους υπουργούς, τους υφυπουργούς  και τους βουλευτές του κόμματός του "να καταθέσουν τους επόμενους δύο μήνες το 50% του μισθού τους στην μάχη εναντίον του κορονοϊού."  
   Μολονότι σε μία δημοκρατία θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο, εντούτοις είναι θετικό το γεγονός ότι για πρώτη φορά Πρωθυπουργός αυτής της χώρας είχε την ιδέα να παραχωρήσει -έστω και για 2 μήνες- μέρος των πολλών προνομίων του πολιτικού συστήματος. Υπό δύο προϋποθέσεις:
   1. Ο Πρωθυπουργός δεν "κελαηδάει", ούτε προτρέπει, αλλά αποφασίζει, οι δε υπουργοί και βουλευτές δεν διαφοροποιούνται σε κάτι από τους υπόλοιπους πολίτες, ώστε να εναπόκειται στην καλή τους θέληση η μείωση των αποδοχών τους, ενώ κάτι τέτοιο επιβάλλεται υποχρεωτικά στην υπόλοιπη κοινωνία.  Όπως μειώθηκαν με πράξη νομοθετικού περιεχομένου κατά 50% οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα και έκλεισαν υποχρεωτικά  επιχειρήσεις , με τον ίδιο τρόπο, ήτοι με νόμο και όχι προαιρετικά, θα πρέπει να αποφασιστεί υποχρεωτικά (και να αποφασίζεται κάθε φορά)  για όλους η αντίστοιχη μείωση των απολαβών μελών της κυβέρνησης και βουλευτών.       
   2. Η πράξη κατάθεσης του 50% των απολαβών του πολιτικού προσωπικού δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως πράξη αγαθοεργίας και φιλευσπαχνίας στην μάχη κατά του κορονοϊού. Μπορεί να γίνει δεκτή μόνο ως έκφραση συγγνώμης και ελάχιστης επανόρθωσης , όλων όσοι διαχειρίστηκαν την πολιτική εξουσία και το δημόσιο χρήμα, για τον κίνδυνο στον οποίο έχουν περιαγάγει την κοινωνία και για τις τραγικές ελλείψεις του συστήματος υγείας που προκλήθηκε επί δεκαετίες με τις  πράξεις και παραλείψεις τους.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΣΑΝΙΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΕΑΔΟΥ

Ο ΘΕΟΣ ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΔΙΑ ΤΟΥ

ΕΡΡΕΙ ΤΑ ΚΑΛΑ